'Papa, wat is een ass'?

'Papa, zijn dat ondeugende mensen?' Met een combinatie van vrees en spanning kijkt mijn 5 jaar oude zoontje naar enkele goedgehumeurde supporters van Charlton Athletic die zich luid zingend naar The Valley begeven, het stadion in Zuidoost-Londen. De fauna in deze wijk aan de oevers van de Theems roept ook verbazing op: 'Waarom lopen hier paarden rond?', luidt de volgende vraag. Er zouden nog veel vragen volgen op deze mijlpaal in elke vader-zoon-verhouding: het eerste bezoek aan een voetbalwedstrijd.

Al die sterrenensembles in de Premier League hebben voor de nodige wispelturigheid gezorgd bij zoonlief. De ene week is hij voor Chelsea, de volgende voor Liverpool en tussendoor voor Manchester United. Maar om een Engelse traditie in stand te houden, probeerde ik interesse te wekken in de plaatselijke club, in ons geval de tweede divisionist Charlton Athletic, bijgenaamd The Addicks. Het 'voetbaldebuut' werd versneld toen er op een dag een brief in zijn schooltas zat met een uitnodiging om de thuiswedstrijd tegen collega-laagvlieger Huddersfield Town bij te wonen.

Het bleek om een voordeelactie te gaan: 5 pond per kaartje, een bedrag waar je bij Arsenal een kopje thee voor koopt. En zo begaven we ons op de Batavus, met Oranje-kinderzitje, naar het bijna honderd jaar oude stadion in een arbeiderswijk waar nog altijd houten elektriciteitspalen de straten sieren . Een paar dagen eerder was de club in het nieuws gekomen wegens een Youtube-filmpje waarop te zien was hoe een opgewonden stelletje de liefde bedreef in de middencirkel. Het bleek om een pr-stunt te gaan om meer toeschouwers te lokken. Dat bleek te hebben geholpen.

Duizenden mensen - onder wie veel vaders en zonen - lopen langs de kebabtentjes, de lachende bobby's en langs het huis van de schrijver Italo Svevo, die Triëst een eeuw geleden had verruild om hier een verffabriek te besturen. Knappe jongedames bieden elektronische sigaretten aan en enthousiaste mannen verkopen door de supporters zelf gemaakte programmaboekjes met koppen als De parodie voorbij, een verwijzing naar het falende clubbestuur. Vanaf de balkons in een nabij gelegen torenflat kijken enkele bewoners het duel tegen de gasten uit Yorkshire gratis mee.

Na half klem te hebben gezeten in de draaipoortjes en een beetje geschrokken te zijn van de harde muziek kijkt de kleine zijn ogen uit. Een rode Charlton-sjaal, een aandenken van het volgen van een Charlton-zomervoetbalkamp in Greenwich Park, beschermt hem tegen het waterkoude weer. 'Papa, waarom spelen er alleen volwassenen mee?', vraagt hij. 'Wie is die man met zwarte kleren?', luidt de volgende vraag. Details ontgaan hem niet: 'Papa, zie je nummer 7, met dat lange haar? Hij draagt dezelfde schoenen als ik. Zwarte Nikes.'

De thuisploeg scoort drie keer en 25.000 juichende mensen maakt indruk, maar het meest fascinerende vindt hij de spreekkoren. 'Papa, wat is een ass?', informeert hij wanneer een doeltrap van de Huddersfield-keeper wordt begeleid met een plagend 'Ooooh, my ass?'. Het ontcijferen van de mannenkoren is bepaald niet eenvoudig en bij een vroege aanvalsgolf van de gastheren klinkt een bekende uitroep waarvan de tekst al 25 jaar, sinds mijn eerste Engelse wedstrijd, een raadsel voor me is. Mijn zoontje hoort het echter meteen. 'Wat betekent 'Go go you win', papa?'

En zo dringt in het stadion het ontluisterende besef door dat zijn Engels in wezen nu al beter is dan dat van zijn pa.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden