REPORTAGE

Pannekoeken en Hebreeën 3 vers 4

Voor kinderen uit het azc in Luttelgeest organiseert de gereformeerde gemeente een vakantieweek - er wordt gevoetbald, maar ook in de Bijbel gelezen. Ze moeten ervoor uitwijken naar een locatie buiten het azc.

Kinderen spelen tijdens de vakantiebijbelweek in Luttelgeest. Dat 90 procent van de kinderen moslim is, maakt de organisatie niets uit.Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

In een grote schuur, omgeven door weilanden en akkers, zitten zo'n veertig kinderen op oude matrassen en gebruikt pallethout. De buitenmuren zijn beschilderd met exotische dieren en een levensgrote ark. Voor de kinderen staat een geïmproviseerd theatertje van hout en rode doeken. Met gevouwen handen luisteren ze naar een blonde vrouw. Het zijn kinderen van gevluchte ouders uit Syrië, Afghanistan en Irak.

'Waar willen jullie voor bidden', vraagt de blonde vrouw. Vingers schieten omhoog. 'Voor alle zieke mensen', zegt een klein meisje met zwarte krullen op de voorste rij. 'We gaan samen bidden voor de zieke mensen en voor een fijne dag. We mogen alles tegen God vertellen, ook als we thuis zijn.'

Een meisje met een gitaar komt naast de blonde vrouw staan en de kinderen beginnen te zingen: 'Hé, luister mee naar een nieuw verhaal, een nieuw verhaal uit het boek van God.'

De vluchtelingenkinderen bevinden zich achthonderd meter van het asielzoekerscentrum in Luttelgeest, midden in de Noordoostpolder. Ze zitten in het House of Joy, waar ze deelnemen aan de vakantiebijbelweek, georganiseerd door de gereformeerde gemeente in Emmeloord.

Buiten de hekken

Asielzoekerscentra in Nederland moeten politiek en religieus neutraal zijn, heeft het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) bepaald. Je mag er wel bidden, maar activiteiten gericht op het geloof zijn niet toegestaan. Over wat er buiten de hekken van de opvang gebeurt, heeft het COA minder controle. Daar mogen kerken wel hun evangelie verspreiden.

Het begon zes jaar geleden als een initiatief om de kinderen, die vaak niets te doen hebben in de zomer, wat leuks te bieden. Ook zijn er wekelijks andere christelijke activiteiten voor asielzoekers in het House of Joy. Dit jaar zijn van de 75 kinderen op het azc gemiddeld veertig per dag bij de kinderbijbelclub.

'Elk mens heeft een soort van leegte in zijn leven', zegt Teuni van Vulpen, een van de oprichtsters. 'Door met Jezus te leven, krijg je nieuwe vreugde en kracht. Hij vult je leven.'

Een belangrijk doel van de club is het verspreiden van het evangelie, maar zieltjes winnen willen ze het niet noemen. 'We gaan regelmatig naar het azc om bij de kinderen thuis te komen. Dat vinden ze erg leuk', vertelt teamlid Jacomien van Urk (22). 'Tijdens de club gaat het om de boodschap van Gods liefde voor de kinderen. Wij zaaien Gods woorden en laten het los. God werkt, daar mogen we op vertrouwen.'

Bouwer van alles

Dat 90 procent van de kinderen moslim is, maakt de organisatie niets uit. 'Het gaat om delen wat je van God ontvangt,' zegt Jacomien. 'De kinderen kunnen hier spelen en even hun thuissituatie vergeten.'

Tussen het spelen door worden christelijke liederen gezongen en bijbelverhalen verteld. Aan het einde van de week is het de bedoeling dat de kinderen een vers uit hun hoofd kennen uit Hebreeën 3, vers 4: 'Elk huis heeft zijn eigen bouwer, maar God is de Bouwer van alles'. Vandaag wordt het verhaal verteld van een verlamde man uit Marcus 2, vers 1-12, die bij Jezus komt en vergiffenis krijgt voor zijn zonden.

Na de opening gaan de kinderen in groepjes aan lange houten tafels zitten. Ze krijgen plaatjes van de bijbelvertelling die ze net gehoord hebben. De opdracht: leg ze in de goede volgorde. Een Syrisch meisje herhaalt fanatiek het verhaal van de verlamde man, terwijl ze de plaatjes neerlegt - in één keer goed.

Kinderen spelen op de laatste dag van de vakantiebijbelweek in Luttelgeest.Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Afspraken met het COA

Ze vindt 'alles leuk' aan de vakantiebijbelweek, zegt ze. Ze vertaalt het verhaal voor een meisje met hoofddoek naast haar, dat nog niet zo goed Nederlands kan. Op de vraag wat zij het leukste vindt, wijst ze naar haar zelfgemaakte armband met witte en rode kralen.

Annette Hollander, een van de mede-organisatoren, zegt dat er afspraken zijn gemaakt met het COA. 'We mogen deze activiteit niet op het terrein van het azc houden. De kinderen moeten toestemming krijgen van hun ouders. Het COA is ook meerdere malen langsgeweest.'

Het gebeurt af en toe dat asielzoekers zich willen laten dopen, omdat ze denken dan sneller een verblijfsvergunning te krijgen. Maar daar zijn de kerken alert op, zegt Hollander. Er is een intensief traject van praten en bijbelonderwijs voordat er wordt gedoopt.

Sterrenhemel

De kinderen rennen over het terrein. Ze spelen met knikkers, voetballen en springen op trampolines. Bij de poort staan vaders naar hun spelende kinderen te kijken.

Na een fluitsignaal gaan de kinderen weer naar binnen. Jacomien en twee andere gemeenteleden voeren een toneelstukje op. Verkleed als bouwvakkers slaan ze met gereedschap op een groot stuk hout waarover een doek hangt.

De kinderen kijken ademloos toe. Ze trekken het doek eraf. Er verschijnt een geschilderd huis, met grote ramen. Boven het huis hangen knipperlichtjes, alsof het de sterrenhemel is. 'Wauw', roepen de kinderen en ze beginnen spontaan te klappen.

Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Dankwoord

Ondertussen is een van de vaders naar binnen gelopen. Hij maakt een filmpje, steekt zijn duimen op. Hij gebaart naar zijn dochter dat ze moet komen. Ze schudt haar hoofd en roept iets terug. Ze praten Arabisch, het enige Nederlandse woord dat klinkt is 'pannekoek'.

Dan is het tijd voor het dankwoord. De kinderen vouwen hun handen en bedanken God. Jacomien sluit af: 'Vergeet dit nooit: God is overal, Hij gaat met jou mee!'

Ze heeft haar zin nog maar net afgemaakt, of de eerste kinderen rennen naar de deur van de schuur. Naar buiten, voor het allerlaatste onderdeel van de vakantiebijbelweek: pannekoeken eten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden