Panda's zijn niet lief, het zijn luie, obese sukkels

Zit ie dan. Met z'n bamboestok en z'n dikke pens. Foto anp

Die langverwachte panda's hangen me nú al mijlenver de keel uit. Dat is niet helemaal hun schuld, natuurlijk. Ze hebben er niet om gevraagd om helemaal uit China naar Rhenen gevlogen te worden, of all places, waar de plaatselijke middenstand zich al handenwrijvend opmaakt de pandaminnende hordes tegemoet te snellen met pandaparafernalia als pandabroodjes, pandamutsjes en pandaworst ('nee, die is niet gemaakt van echte panda's', aldus de ginnegappende slager. Joh! En wij maar denken dat die dikke sukkels na hun lange reis meteen door de gehaktmolen gejaagd worden!)

Panda's lijden aan hetzelfde euvel als de leden van ons Koninklijk Huis: je ziet je ze nooit eens gewoon in de rij staan voor de pinautomaat, maar op het internet buitelen ze je om de oren. Hoewel, buitelen is het woord niet. Door frequent internationaal dierentuinbezoek heb ik nogal wat ervaring met panda's en ze zijn hemeltergend saai. Ze zitten op hun kont en eten 40 kilo bamboe per dag. 40 kilo! Daar kun je een compleet rusthuis voor oud-KNIL-soldaten mee van tempo doeloe-meubeltjes voorzien.

Een speciale panda shop is ingericht in Ouwehands Dierenpark. Foto anp

Knak, krak, proppen die panda's de ene stengel na de andere in hun bek, als obese tieners met een buis Pringles, ze weigeren rechtop te lopen, te zwaaien of een hoedje te dragen zoals een normale beer (en de leden van ons koninklijk huis), ja, ze zijn zelfs te beroerd om zich voort te planten; googelt u maar even op 'pandaporno' en 'pandaviagra', noodgrepen die overigens nauwelijks helpen.

Er zijn zelfs wetenschappers, en ik zweer dat ik dit niet verzin, die zich verkleden als panda's (de beelden van in zwart-witpluchen pakken rondstommelende Chinezen zal ik niet gauw vergeten) om die bolle non-valeurs voor te bereiden op een terugkeer in de vrije natuur. Vergeefs. Zó grenzeloos is hun 'gebrek aan motivatie' (luiheid en onwil) dat alle pogingen om panda's terug te plaatsen in het wild faliekant zijn mislukt, of, zoals een Chinese pandavorser het treffend formuleerde 'net zo zinloos als je broek uittrekken om een scheet te laten'.

Knak, krak, proppen die panda's de ene stengel na de andere in hun bek. Foto anp

'Maar panda's zijn zo lief', zegt u nu. Onzin. Heeft u ooit een panda iets liefs zien doen, een weeskatje zogen bijvoorbeeld, of zijn eten delen met een hongerige gnoe? Ja, ze zien er bekoorlijk uit, met hun 'grote' ogen (die in feite grotendeels uit frauduleus zwart pluis bestaan) maar hun ziel is even onverschillig als die van een doorsneeleguaan.

Ten slotte, en ook hier dringt de vergelijking met ons koningshuis zich op: Panda's zijn ontzettend duur. Het onderhoud van één panda kost evenveel als dat van vijf olifanten. Olifanten. De liefste dieren ter wereld.

I rest my case.