Palmen

Hebt u het Boekenweekgeschenk al gelezen? Dan kunt u nu even controleren welke recensenten uw smaak delen. De erfenis van Connie Palmen blijkt namelijk de aardige eigenschap te hebben literaire recensenten uit hun tent te lokken over de vraag wat literatuur nu eigenlijk is....

a) Literatuur = Verbeelding.

In een verzamelrecensie over het boekenweekthema bespreekt Jan Paul Bresser (Elsevier) autobiografische geschriften van o.a. Franz Kafka en Remco Campert. 'Literatuur wordt het pas weer bij Connie Palmen in (. . .) een bij vlagen ontroerende novelle over een schrijfster en een lezer. Bij Connie Palmen keert de verbeelding terug . . .'

Arnold Heumakers (NRC Handelsblad) reageert op een passage, in dit 'curieuze Boekenweekgeschenk', waarin de hoofdpersoon Lotte Inden zich boos maakt over het 'domme fulmineren tegen de zogenaamde autobiografische literatuur . . ., (want) de hele godvergeten wereldliteratuur is autobiografisch'. Heumakers: 'Het ''domme fulmineren'' van de critici slaat op een literatuur die alléén maar autobiografisch is, die zich beperkt tot het levensverhaal van de schrijver, zonder dat de verbeelding wordt aangewend om ook eens iets anders te verzinnen.'

b) Literatuur = Ideeën.

Carel Peeters (Vrij Nederland): 'De monologen van Lotte Inden over haar visie op de werkelijkheid en de literatuur maken De erfenis boeiend. . .'

Menno Schenke (Algemeen Dagblad): 'Gelukkig is De erfenis weer eens een Boekengeschenk dat ergens over gaat. . . Maar er kleeft toch een maar in dit inhoudelijk intrigerende Boekenweekgeschenk: de taal die Connie Palmen hanteert. In de eerste 13 regels van het boekje staat al drie keer ''had ze gezegd''. Mag het wat minder eenvormig?'

c) Literatuur = Schoonheid.

Robert Anker (Het Parool): '. . . wat mij voornamelijk opvalt aan dit boekje, is het gebrek aan ideeën, de onvoorstelbare ijdelheid, koketterie en distinctiedrift van de hoofdpersoon en het kitschgehalte van haar uitspraken, eigenlijk van het hele personage. Altijd brandt de open haard, alwaar een goed glas wijn en diepzinnige gesprekken'.

Tom van Deel (Trouw) vindt dat het verhaal een staketsel is en betreurt dat het 'niet wat flonkerender en spitser geschreven is. Stijl kan zelfs een staketsel aantrekkelijk maken'.

Arjan Peters (de Volkskrant): 'De eigentijdse klacht van diverse critici is dan ook niet dat autobiografisch schrijven als genre verfoeilijk is, maar dat steeds meer schrijvers hun allerindividueelste sores op het papier mieteren zonder nog merkbaar zorg te tonen voor compositie en stijl. . . Connie Palmen verbeeldt de hedendaagse verdwazing. Met quatsch en gebakken lucht kun je tegenwoordig al vedette worden.'

d) Literatuur = Verleiding.

Marja Pruis (Groene Amsterdammer): 'Het blijft een wonderbaarlijk fenomeen, de verleidingskunst van Connie Palmen. Als iemand anders De erfenis had geschreven, was het terzijde gelegd als een raar boekje, vormloos, een brij van woorden die kleverige draden trekken als kauwgum waar te lang op gekauwd is, zonder smaak of kraak. Omdat zij het heeft geschreven, krijgen haar woorden een lading. . . Ik lees het allemaal ademloos, denk over haar uitspraken na, zet streepjes in de kantlijn en zucht wat.'

Ook de Boekenweek is natuurlijk louter verleiding. Volgende week kunt u weer naar de boekwinkel zonder dat u een geschenk krijgt. Heerlijke dagen zijn dat altijd weer, zo aan het begin van het voorjaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden