Palestijns vagevuur

Hany Abu-Assad is voor de tweede keer genomineerd voor een Oscar, met zijn Palestijnse productie Omar. 'Ik zou graag iets teruggeven aan Nederland: een film over Willem van Oranje.'

'Vergelijk het met de eerste keer dat je de liefde bedreef. Je wist niet wat je moest doen, je was alleen maar nerveus.' Hany Abu-Assad (52) aan de telefoon vanuit Los Angeles over het verschil tussen zijn eerste en tweede optreden in het Oscarcircus. 'Nu geniet ik er ook echt van.'


In 2005, toen de cineast genomineerd was voor zijn controversiële, want humanistische zelfmoordterroristendrama Paradise Now, was hij diep teleurgesteld toen hij niet won. 'Dit keer stel ik me in op verlies, niet op winst. En dan zien we wel.'


Omar, zijn thriller over een Palestijnse vriendenkliek waarvan één jongen door de geheime Israëlische politie voor een onmogelijke keuze wordt gesteld, won een prestigieuze prijs op het filmfestival van Cannes en is uitstekend ontvangen door de Amerikaanse kritiek. 'Ook door de meer rechtse Amerikaanse kranten. En zelfs de Israëlische kranten gaven Omar een hoge waardering, daar was ik heel blij mee.'


Zijn moeder (74), in Nazareth, rekent op een Oscar. 'Och, mijn moeder. Ze is thuis het middelpunt: haar vriendinnen rapporteren elke dag bij haar wie wat heeft gezegd of geschreven over mijn film. Ze belde me afgelopen weekeinde nog op: Hany, waarom sta je op Bookmaker zo laag? Ken je dat, die bookmakerwebsite? (bookmaker.net, red.) Daar kun je gokken, op alles. Ook op de Oscars. En ze schatten de kansen van La grande bellezza en Jagten dus het hoogst in, niet die van Omar. Mijn moeder heeft een theorie: als die twee films de liefhebbers van Europese films verdelen, heeft de Palestijnse film juist meer kans.'


Leeft de Oscaruitreiking onder de Palestijnen?

'Voor de gewone Palestijn is het dagelijks leven een gevecht, die is bezig met andere zaken. Maar onder de middenklasse leeft het wel.'


Heb je contact met je concurrenten, de regisseurs die meedingen voor de beste niet-Engelstalige film?

'Ja, met Felix van Groeningen. Heb je zijn film Broken Circle Breakdown gezien? O, ik heb ontzettend zitten huilen, ik kwam er gebroken uit. Als een film je zo raakt, hoef je dat verder niet te analyseren: wát een talent. En Thomas Vinterberg, die was juryvoorzitter in Cannes, waar hij The Missing Picture en Omar bekroonde - twee films die nu dus met zijn eigen Jagten in competitie zijn voor de Oscar. Elke keer als ik hem zie roept hij: wat heb ik mezelf aangedaan? Aardige jongens, hoor, er is leuk contact.'


Hoezeer tellen de buitenlandse films mee in Hollywood?

'Ze romantiseren onze categorie, de status is hoog. Ook omdat ze hun eigen talenten wel kennen. Die verrassen niet, maken vooral formulefilms. De categorie voor beste niet-Engelstalige film zien ze dan toch als de verzameling van de beste regisseurs uit heel de wereld. Maar dat geldt alleen voor insiders uit de filmwereld, voor Hollywood. Voor de gewone Amerikanen tellen slechts de acteurs en actrices en wie de beste film wint.'


Wat doe je vandaag?

'Deze week is er elke avond een feest en verder heb ik lunches en afspraken. Vandaag een vertoning bij het American Film Institute, met vraaggesprek na afloop. Daarna ga ik, zowel vriendschappelijk als zakelijk, wat drinken met Pieter Jan Brugge, de Nederlandse producent van onder meer Heat en Miami Vice) die hier al lang woont en werkt. We gaan praten over een film, ja. Over Willem van Oranje.'


Een internationale productie?

'Natuurlijk, anders kom je in geldnood - denk alleen al aan de vechtscènes. Ik zou zo graag een Nederlandse film maken die overal op de wereld te zien is. Ik wil iets terugdoen voor het land waar ik zo lang woonde. Alleen al de kennis die ik er opdeed! Een geweldig verhaal, dat van Willem van Oranje: het ontstaan van Nederland. Nieuwe generaties weten daar te weinig van. Het gevecht tegen de bezetting, de creatie van een nieuw volk, het verraad - dat spreekt me aan. Die thema's zitten ook in mijn eerdere films. Het plan is serieus, maar of het doorgaat, weet je nooit.'


Je bent als regisseur verbonden aan de geplande Hollywoodremake van Sympathy for Mr. Vengeance, de wraakthriller van Park Chan-wook. Vordert dat?

'We zijn bezig met de acteurs. Er zijn grote namen benaderd, maar de eerste twee zeiden nee. Nu wachten we op antwoord van de derde. Dat duurt sowieso nog even. Want iedereen wacht met het tekenen van contracten tot na de Oscars.'


Uit de Volkskrant-recensie: 'Abu-Assad toont de vierhoeksverhouding tussen drie jeugdvrienden en de zus van een van hen. Als de drie vrienden een Israëlische soldaat doodschieten, wordt alleen Omar opgepakt. De keuze die hij vervolgens krijgt, is even simpel als onmogelijk: zijn vrienden verraden of onheil afroepen over zijn eigen familie en geliefde. Omar verleidt met precies de juiste dosering van ouderwetse romantiek, spanning en humor. Net als over de zelfmoordenaars uit Paradise Now velt Abu-Assad ook hier geen moreel oordeel over zijn personages, prachtig gespeeld door overwegend niet-professionele acteurs.'Omar ging in november 2013 uit in de Nederlandse bioscoop en verschijnt op 10 april op dvd.


Geen moreel oordeel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden