Paktrekker

Uitvinder Gerard Holleman uit Homoet, een gehucht ergens onder Arnhem, vertelt zonder omhaal hoe het zo gekomen is. 'Aan de keukentafel wrong een van de kinderen een pak vla uit....

En dus ligt er sinds begin dit jaar een octrooi, nummer NL 1018504, dat op Hollemans naam staat. Op 'een inrichting voor het legen van pakken zoals in gebruik voor yoghurt, vla en andere producten'.

Inrichting is een groot woord, zo blijkt bij nadere studie van het document van amper vier pagina's. Een plastic plaatje ter grootte van de bodem van een vla-pak, is het, met een lange plastic steel eraan die nog net uit het geopende pak steekt. Daarmee is na het uitschenken ook het laatste restje vla uit een pak te trekken. 'Tot de laatste druppel', aldus het octrooi.

Het eenvoudigst, zegt Holleman, zou het zijn dat de zuivelfabrikant pakken met paktrekker en al gaat verkopen. Verkoop als los keukending bij Blokker kan natuurlijk ook. Maar dan is even de vraag hoe het apparaat om te beginnen in het pak te krijgen. Met een vouw en klik-systeem heeft Holleman inmiddels bedacht, voor het geval hij de Blokker-route moet kiezen.

Daar ziet het wel naar uit. Holleman knutselde twee jaar geleden een prototype en diende het octrooi zomer 2001 in. Kort daarop zat hij bij zuivelfabriek Coberco. Voor een demonstratie. Coberco keek ernaar en zei dat het een leuk idee was, maar dat er hygiënische complicaties waren. En dat bovendien eventuele aanpassing van productielijnen extreem kostbaar zou zijn. 'Ze gingen er nog eens op studeren', zegt Holleman. 'Dan weet ik genoeg.'

En de vraag is of andere zuivelfabrikanten wel zullen toehappen, is hij zich sindsdien gaan realiseren. Holleman: 'Het punt is natuurlijk toch dat zo'n fabrikant er helemaal geen belang bij heeft dat ik het laatste beetje vla ook nog uit het pak krijg. Hoe minder ik eruit krijg, hoe sneller ik een nieuw pak koopt. Zo simpel is het.'

Daarom heeft hij zijn zinnen gezet op de fabrikant van de meeste pakken in Nederland, de firma Tetrapak. En anders misschien toch Blokker.

Tijd is momenteel even Hollemans grootste belemmering. Hij is namelijk niet zozeer industrieel ontwerper als wel professioneel hertenfokker. Op de dertig hectare bij zijn boerderij heeft hij honderdvijftig edelherten lopen, waarvan het merendeel deze lentemaand op kalveren staat. Dan kom je even niet toe aan iets anders dan herten, verzekert hij. Pas ergens in augustus komt de paktrekker weer in beeld. Tot het bronsttijd wordt.

Holleman kreeg in 1998 al een octrooi op een maaier/schudder voor gras. Dat werd nooit wat, omdat machinefabriek Lely al zoiets op de plank had. Vijf jaar voor niks gewerkt.

Waarom dan nu weer een octrooi, iets wat toch zomaar een paar honderd euro kan kosten? Omdat, zegt Holleman, het verleidelijk is als iedereen enthousiast is over je idee. 'Er moet een markt zijn, zeggen we tegen mekaar. Het is een beetje boeren onder elkaar, maar zo gaat het.' Voor de zekerheid heeft hij ditmaal wel eerst nieuwheidsonderzoek gedaan. Zelf, want professionele hulp is hem te duur.

In het octrooiregister in Rijswijk kon hij in elk geval niks vinden dat op zijn paktrekker leek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden