'Pak en stage nekten schaatsers Amerika'

De wanprestatie van de Amerikaanse schaatsers bij de Winterspelen van Sotsji is te wijten aan de late introductie van de nieuwe schaatspakken en een verkeerd geplande hoogtestage. Dat concludeert de Amerikaanse schaatsbond na een evaluatie. De Amerikaanse schaatsers veroverden voor het eerst in dertig jaar geen enkele olympische medaille.

AMSTERDAM - Volgens de bond namen de schaatsers een onverantwoord risico door de pakken voor Sotsji niet te testen in omstandigheden die vergelijkbaar waren met de olympische hal. Ze werkten alleen testwedstrijden af in het Italiaanse Collalbo, tijdens het pre-olympische trainingskamp op de hooggelegen buitenbaan. Sotsji ligt op zeeniveau.


Algemeen directeur Ted Morris van de schaatsbond zegt dat die fout nooit meer mag worden gemaakt. Tegen The Wall Street Journal zei hij: 'Het idee dat we zulke ingrijpende wijzigingen vlak voor de Spelen konden introduceren om schaatsers het gevoel te geven dat ze een voordeel zouden hebben, heeft niet gewerkt. We moeten mogelijk beslissende wijzigingen in december introduceren, niet in februari.'


Volgens fabrikant Under Armour zouden de schaatspakken tijdsvoordeel opleveren. Daar bleek tijdens de Winterspelen weinig van. Nadat verschillende favorieten, onder wie Shani Davis en Heather Richardson, naast de medailles hadden gegrepen, besloten de schaatsers het nieuwe materiaal te verruilen voor een oud pak.


De wisseling van pak zorgde niet voor een opleving in de prestaties. Volgens de schaatsers lag dat aan de onrust die was ontstaan, maar de bondsevaluatie noemt het trainingskamp in Collalbo als belangrijke factor. De bond nam vorige week afscheid van technisch directeur Finn Halverson, voorstander van het kamp.


Nancy Swider-Peltz, de privé-coach van medaillekandidaat Brian Hansen, waarschuwde in de aanloop naar de Winterspelen intern dat de Italiaanse hoogtestage averechts zou werken. Zij vond dat de Amerikanen zich op zeeniveau moesten voorbereiden, zoals de Nederlanders en de Zuid-Koreanen. Het ijs glijdt op zeeniveau minder dan op hoogte. Het vergt een andere techniek en meer kracht.


'Ik wilde niet naar Collalbo, maar ik had geen keus', zei Swider-Peltz tegen de Milwaukee Journal Sentinel. Ze is ervan overtuigd dat de hoogtestage de Amerikanen medailles heeft gekost. 'Ik heb e-mails geschreven. Ik vocht met hand en tand. Ik heb gehuild. Ik ben gek geworden. Ik wilde daar niet naartoe.'


Sinds de Winterspelen van Salt Lake City (2002) hebben Amerikaanse schaatsers steeds minder medailles veroverd. Na de acht in Utah volgden er in Turijn zeven, in Vancouver vier en in Sotsji nul. Hoewel de ijsbaan alleen in Salt Lake City in de bergen lag, bereidden de Amerikanen zich nadien bij voorkeur op hoogte voor op belangrijke wedstrijden.


Hoogtetraining kan ervoor zorgen dat schaatsers meer zuurstof kunnen opnemen, doordat er in ijle lucht extra rode bloedlichaampjes worden aangemaakt. Een gebrek aan technische ervaring met laaglandijs kan dat conditionele voordeel teniet doen.


De Amerikanen hebben in geen enkele wintersport meer medailles veroverd dan in het langebaanschaatsen. Zelfs president Obama was op de hoogte van de olympische deceptie. Tijdens zijn laatste bezoek aan Nederland verwees hij naar het klasseverschil tussen de Nederlandse en Amerikaanse schaatsers. Nederland veroverde in Sotsji 23 medailles op de langebaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden