P.C. Hooftprijs voor duizendpoot die excelleert in uitstervend genre

AMSTERDAM - Hij is de eerste schrijver met een P.C. Hooftmuts. Op de dag dat hij voor een kort bezoek naar Wenen vertrok, hoorde Willem Jan Otten dat hem de P.C. Hooftprijs 2014 is toegekend voor zijn beschouwende proza. 'Wat ik heb gedaan om het te vieren? In Wenen heb ik zo'n Russische muts gekocht met twee van die flappen. Dat is nu mijn P.C. Hooft-muts.'


Vanwege het buitenlandse verblijf van de laureaat besloot de Stichting P.C. Hooftprijs de officiele bekendmaking uit te stellen. Otten (62) is al een week op de hoogte als maandagochtend 10 uur het persbericht de wereld ingaat dat hem de prestigieuze literaire prijs ten deel is gevallen.


'Die week had van mij een jaar mogen duren - heerlijk was het. Gek, eigenlijk is het veel leuker om iets als enige te weten. Als schrijver heb je vaak het idee iets als enige te weten, namelijk in de periode voordat je boek uitkomt.'


De auteur uit Amsterdam had zich net verzoend met een periode van afzondering op Vlieland, 'een zo saai mogelijk bestaan', voor het schrijven van een nieuwe roman. Dankzij de prijs, die hem 60 duizend euro oplevert, heeft hij hiervoor ruim de tijd.


Zijn uitgeverij zal er wellicht anders tegen aankijken, mijmert Otten in de rommelige kamer waar wijlen Geert van Oorschot - flamboyant uitgever en schrijver - ooit gasten ontving. 'Hier zien ze misschien liever dat ik door financieel gebrek gedreven snel weer een boek inlever.' Grapje, want 'je band met een uitgever is zoiets als een huwelijk'.


Ze zullen moeten wachten bij Van Oorschot, net als de lezers van zijn essays, 'omdat het schrijven van essays het schrijven van een roman blokkeert'. Schitterend dat hem uitgerekend voor zijn beschouwende werk de prijs is toegekend, meent Otten, die ook poëzie, proza en toneelstukken schrijft.


Hij waant zich als essayist een beoefenaar van een uitstervend genre. 'De functie van het essay is aan het verschuiven naar columns. Als het idee heeft postgevat dat essayeren hetzelfde is als commentaar geven, een mening uiten of een oordeel vellen, is er iets verloren gegaan. Een essay lees je om iemands gedachtengang te volgen - in de geest van Michel de Montaigne, die het genre zo ongeveer heeft uitgevonden.'


De literaire duizendpoot Otten ontving eerder onder meer de Jan Campertprijs voor dichtkunst, de Constantijn Huygensprijs voor zijn hele oeuvre en de Libris Literatuurprijs voor zijn roman Specht en zoon.


'Ik heb meer prijzen dan lezers, zou je kunnen zeggen', betoogt de auteur die hoog scoort in literaire kringen maar aan wie vooralsnog geen bestsellerschrijver verloren is gegaan. 'Ik voel me gelukkig wel een gelézen schrijver. Essays en poëzie - die twee zie ik als de maat voor mijn schrijverschap - worden heel intensief gelezen. Dat maakt deze prijs voor mijn beschouwende werk nog mooier.'


De uitreiking is 22 mei in het Letterkundig Museum in Den Haag.


Pagina V11:

Auteur die controverse niet schuwt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden