Column

Overkokende vaderlandsliefde

Allons enfants de la patrie...

Romain Bardet viert feest met het Franse publiek vlak voor hij finisht in Saint-Jean-de-Maurienne.Beeld anp

Voor de directe verslaggeving van de Tour ben ik aangewezen op de Franse televisie en dus ook op hun commentatoren. Mijn horizon is sinds gisteren besprenkeld met een wijn die 'Cave de Chauvinisme' heet en die lichte koppijn oplevert.

De betrokkenen, mijn Franse collega's, hebben niet helemaal goed zitten opletten toen de regels van 'op de perstribune wordt niet gejuicht' ooit werden uitgelegd.

Of? Een andere cultuur?

Romain Bardet komt aan in Saint-Jean-de-Maurienne.Beeld anp

Welk een overkokende vaderlandsliefde; niet alleen voor de prima prestatie van etappewinnaar Bardet, maar ook voor het feit dat er vier Fransen bij de eerste tien arriveerden. Marianne danste, haar borsten bloot, door het hele programma, alle andere renners werden tot nietszeggende kantlijnvulling gedegradeerd en in een bijna dronken wals van opperst geluk eindigde een verbazingwekkende, leerzame uitzending.

Zouden wij, (redelijk) koel volk van bij de Noordzee, dat ook gedaan hebben met Gesink, Mollema, Kruijswijk en Van Baarle in dezelfde stellingen?

Ik twijfel, maar weet het niet zeker.

Onverwacht, diep gewenst succes werkt vaak bedwelmend.

Nicolas Sarkozy, niet vies toch van een stunt en gewend aan het parfum van succes, omhelsde de winnaar ostentatief voor de camera's en iedereen gleed mee in het warme bubbelbad dat nou eenmaal aan zalige winst vastzit.

Ineens bedacht ik: hoe zou Mark Rutte in zo'n geval reageren?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden