Overaanbod van protestgeluiden op radio en tv

De ingezonden brieven van dinsdag 15 november.

Een man wordt geïnterviewd op straat. Beeld YouTube

Brief van de dag - Fatsoenlijk is wel zo fijn

'De Publieke Omroep gaat leren van Trump' staat er boven het stuk van Shula Rijxman, voorzitter van de Raad van Bestuur van de NPO (O&D, 15 november). En in het verlengde hiervan stelt zij vragen over de rol van de media. Namen die de aanhang van Trump wel serieus? Sloten ze hun geluid niet teveel uit? Rijxman vraagt zich ook af of de journalisten nog wel weten hoe onze samenleving in elkaar zit. En daarom gaat zij hierover 'het gesprek aan' met de omroepen. Ik hou mijn hart vast. Nog meer straatgesprekjes met boze landgenoten uit de probleemwijken die in de microfoon mogen blèren dat al die politici alleen maar hun zakken vullen? In de talkshows nog meer 'volkse mensen' die bozig, weinig coherent en zonder kennis van zaken mogen aanschoppen tegen de gevestigde orde 'die er een puinhoop van maakt'? Nog vaker riedels van populisten die de boel gewoon mogen opjutten en kunnen liegen zonder dat ze tot de orde worden geroepen? Ik zou zeggen: er is een overaanbod van deze protestgeluiden op radio en tv. Het maakt media steeds onverteerbaarder. Ik zou er er daarom juist voor willen pleiten om enkele minimale eisen te stellen aan mensen die gevraagd worden om in de media hun mening te geven. Ze moeten een paar elementaire fatsoensnormen in acht nemen. Beweringen moeten worden onderbouwd met argumenten. Feiten moeten kloppen. En men moet in staat zijn een enigszins coherent praatje te houden. Kortom: geen gescheld, een media-optreden moet toegevoegde waarde hebben. Laten de omroepbazen voorkomen dat de fatsoenlijke media de kant op gaan van het twitterriool.

Jan Vos, Groningen

Sem

Hebreeuwse namen, meldt de Volkskrant (Ten eerste, 14 november) zijn bij jongens nog populair (Sem, Levi, Noah), maar bij meisjes (Esther, Judith) al lang niet meer. Hoezo? Is Sara(h), de trotse nummer 1 bij de meisjes, geen Hebreeuwse naam?

René de Cocq, Amsterdam

Onafhankelijkheid

Voor de duidelijkheid: ik ben vóór een sterke, onafhankelijke Publieke Omroep. En ik vind ook dat alle journalistieke organisaties (dus ook de NPO) lering moeten trekken uit de Trump-revolte. Tot zover ga ik dus mee met de mening van NPO-baas Shula Rijxman, maandag in de Volkskrant.

Maar de suggestie dat de publieke omroep het monopolie op onafhankelijk nieuws heeft, gaat me veel te ver. Clubs als RTL en BNR bewijzen elke dag dat onafhankelijke journalistiek en een commerciële omgeving prima samengaan. Juist de verslaggeving van de Amerikaanse presidentsverkiezingen is misschien wel het meest pregnante recente voorbeeld hiervan.

Sjors Fröhlich, hoofdredacteur BNR Nieuwsradio, Amsterdam

Plastic beker

Het lezen van een boek via de e-reader (zie de foto bij de Brief van de Dag, 14 november) is als het drinken van een goed glas wijn uit een plastic beker.

Barbara de Graaf, Barchem

Opstand?

Het nog bestaande democratische gedachtengoed wordt met de komst van Trump verder aangevreten en aan het wankelen gebracht. Briefschrijver Christina Divendal is bang voor de krachten die hiervoor de basis vormen. Jeannine van Kempen Peters pleit er in dezelfde brievenrubriek (O&D, 14 november) voor om meer compassie te hebben met die krachten en wijst beschuldigend naar hen die door onszelf zijn gekozen en gehandhaafd. Door onder meer deze goedbedoelde brieven besef ik vanuit welke positie zij en ik ons leven leid(d?)en: ik beoordeel(de?) mijn samenleving vanuit een elitaire positie.

Bevreesd voor de macht van een massa andersdenkenden en -voelenden en voor de veronderstelde chaos die daaruit voort kan vloeien, staan wij nu pas stil bij hoe het huidige democratische systeem in de praktijk werkt en groepen mensen uitsluit. Van Kempen Peters voorziet 'voor hen' nog een diepere wanhoop. Het heruitvinden van een passende bestuursvorm zal nog wel even duren.

Joep Gloudemans, Rhenen

Nog niet te laat

De afkeer tegen de gevestigde orde van miljoenen Nederlanders zal ook in maart aanstaande in al zijn omvang naar buiten treden. Al die miljoenen gepensioneerden, bijstandstrekkers, werklozen, maar ook heel veel 'harde werkers' geloven niet meer in de politiek van de traditionele partijen en zullen een proteststem laten horen.

De regeringspartijen VVD en PvdA hebben met hulp van hun handlangers van CDA, D66 en GroenLinks de afgelopen jaren de crisis misbruikt om de massa kapot te bezuinigen en vooral om hen elk perspectief te ontnemen op een verbetering in de nabije toekomst. Dit wordt afgestraft met protest, uitmondend in een versplinterd politiek landschap. God zegene de greep, niemand weet het, maar één ding is zeker: als men geen luisterend oor heeft voor de miljoenen ontheemde kiezers komt het voorlopig niet goed.

Henny Fischer, Doetichem

Doe maar een gedenksteen

In de Tweede Wereldoorlog gesneuvelde militairen worden herbegraven op het ereveld Grebbeberg (Ten eerste, 14 november). Het is een mooi eerbetoon, maar wat herbegraaf je eigenlijk? Na 76 jaar in de vochtige Nederlandse bodem is de kist ingestort en het hout vergaan. De grafdelver kan alleen nog wat losliggende botten uit de aarde verzamelen, en proberen die gescheiden te houden van de resten van een eventueel er boven begraven lichaam.

Het is een illusie te denken dat in die statig gedragen kist nog een lichaam ligt. Misschien is het beter alleen een gedenksteen te plaatsen, de herinnering te koesteren, en te accepteren dat er na zo lange tijd geen lichaam meer is om te herbegraven.

Pieter Markus, Geldrop

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.