Over onvrede bij de vredesbeweging

Schrijft de Volkskrant genoeg over de protestbeweging tegen de aanvalsoorlog op Irak? De klachten die ik krijg, beperken zich tot de manier waarop de krant over de sterkte van de vredesbeweging schrijft....

'Ik kan me niet aan de idee onttrekken dat mijn ochtendblad zich wel al te gemakkelijk aan de zijde van de uiteindelijke overwinnaar schaart', klaagt een lezer. Hij en anderen vinden dat de krant feiten moet brengen en dus zelf het aantal betogers had moeten schatten. 'Eerst de feiten, dan de interpretatie. Zo hoort het in een fatsoenlijke journalistiek.' Nu heeft de krant het volgens deze lezer te zeer overgelaten aan een 'verdachte bron': 'de politie en de overheid'.

Een Groninger wordt 'steeds treuriger van de Nederlandse journalistiek'. Hij ziet zijn treurnis bevestigd in de Volkskrant met haar verslaggeving over het protest tegen de oorlog. Ten slotte is er iemand die het de krant kwalijk neemt dat zij 'de vele creatieve en bevlogen teksten op de zee van spandoeken' negeert, maar daarentegen wel veel aandacht besteedt aan de incidenten.

De verslaggevers hebben inderdaad zelf geen moeite gedaan om het aantal betogers op zaterdag 22 maart te schatten. 'Maar het waren er veel minder dan de ongeveer 80 duizend tijdens de demonstratie op zaterdag 15 februari in Amsterdam', zeggen zij. 'Toen konden we met moeite door de stoet komen, op 22 maart konden we gemakkelijk voortstappen. Ruimte genoeg op straat.' De schatting van het aantal deelnemers bij die betoging werd gemaakt op het Museumplein in Amsterdam. 'Daar was het al vol met duizenden dagjesmensen. Die zaten niet te demonstreren, maar te zonnen', aldus de verslaggevers. Zij vinden dat zij juist 'zeer objectief' zijn geweest door de schattingen van de gemeente en de politie te melden én daarnaast de schatting van de organisatoren.

Welbeschouwd is daar in journalistiek opzicht niets mis mee. De verslaggevers hebben een soort hoor en wederhoor toegepast: de een beweert dit, de ander dat. Ik voel niettemin ook wel wat voor het argument van de lezers dat de krant de feiten moet proberen vast te stellen. Waarom zouden journalisten zelf niet tellen? Maar ik vrees dat dat de discussie over wie gelijk heeft niet zal stoppen. Het gekissebis blijf je toch houden.

Vreemd genoeg klagen de lezers er niet of nauwelijks over dat de Volkskrant nogal karig is met verhalen over het buitenlandse verzet tegen de Irak-oorlog. Toen op zaterdag 15 februari ruim 70 duizend mensen in Amsterdam tegen de oorlog demonstreerden, betoogden in Madrid, Barcelona en Londen elk ruim een miljoen mensen, in Rome zelfs drie miljoen en in Berlijn 500 duizend. Wereldwijd protesteerden vele miljoenen tegen de oorlog. De krant meldde dit massale protest op pagina 5 in slechts een onderschrift bij een foto. Het onderschrift was het restant van een sterk ingekort artikel, geschreven door een ervaren stadsredacteur. Op de voorpagina van diezelfde krant prijkte overigens wel een analyse van Michaël Zeeman over de 'druk van de straat' in Europa tegen de Irak-oorlog.

De Los Angeles Times schreef deze week dat de Verenigde Staten hun oorlogen in den vreemde altijd op twee fronten uitvechten: in het buitenland en thuis. De Vietnamoorlog werd thuis verloren doordat de Amerikanen zich - overigens pas na drie jaar - massaal tegen die oorlog keerden. Biedt de Volkskrant haar lezers in dat licht wel genoeg informatie of een nieuwe Vietnamkater in de Verenigde Staten weer mogelijk is?

Volgens de chef van de redactie buitenland verwerkt Bert Lanting, de correspondent in Washington, in zijn nieuwsverhalen regelmatig relevante informatie over de anti-oorloglobby in de Verenigde Staten. En éénmaal heeft hij de afgelopen maanden een artikel geschreven over acties van vredesactivisten: 'De sit-in als protest tegen de oorlog'. Lanting zelf vindt dat de Amerikaanse vredesbeweging 'lang niet de kracht bezit van de Europese'. Van dat schril contrast werden op 15 februari de Amerikaanse demonstraties de klos: de Volkskrant vermeldde ze niet eens. De hoofdredactie erkent: 'Misschien hebben we het een en ander wel wat onderbelicht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden