Over de waarde van seks en afhankelijkheid van geld

Claire Dolan van Lodge Kerrigan. Met Katrin Cartlidge, Colm Meany, Vincent D'Onofrio. Te zien in zes theaters, waaronder Desmet Amsterdam, Haags Filmhuis, Lantaren/Venster Rotterdam....

RONALD OCKHUYSEN

Claire Dolan - spreek die naam uit, en de hersenen treden in werking. Claire Dolan combineert Franse tederheid (Claire) met Ierse onverzettelijkheid (Dolan). Wie zo heet, moet wel een stem van fluweel hebben, en geuren als duizend rozen.

Claire Dolan is een hoer. Zij verhuurt haar lijf aan mannen. Voor vierhonderd dollar mogen mannen met Claire naar bed.

Regisseur Lodge Kerrigan heeft het niet op betaalde liefde. Elke keer als Dolan een klant berijdt, is haar blik leeg. Zij spreekt in afgemeten, zakelijke zinnen. Haar familie- en kennissenkring beperkt zich tot een stervende moeder, een nichtje met kind, een pooier, wat klanten en een zwijgzame, vage vriend.

Claire Dolan is een zorgvuldig vormgegeven film. Shots ogen als New York City no. 1 van Piet Mondriaan, het doek met witte vlakken waarop rode, gele en blauwe strepen elkaar doorkruisen. Bij Kerrigan bepalen glazen ramen, betonnen straten en metalen platen het uiterlijk van de stad. Zelfs wanneer de zon schijnt, hangt over de wolkenkrabbers een gloed van hard, blauw licht. New York als vrieskist.

Toch opent Kerrigan niet de aanval op de betaalde liefde. Hij is niet uit op een zedenpreek, maar roept vragen op. En hij weet interesse voor zijn personages te kweken.

De afstandelijke omgang tussen Claire Dolan, de klanten en haar pooier maakt nieuwsgierig, en dwingt tot nadenken. Over de waarde van seks, het gemak waarmee leugens worden verspreid en over de afhankelijkheid van geld.

Het idee voor Claire Dolan - door een Amerikaan bedacht en geregisseerd, door Europeanen gespeeld en in Frankrijk geproduceerd - ontstond toen Lodge Kerrigan zijn debuutfilm Clean Shaven afwerkte in een studio nabij Times Square in New York. Vanuit die ruimte had de regisseur zicht op een tippelgebied, waar ook zwangere vrouwen hun lichaam in de verkoop deden. Dat beeld - een aanstaande moeder als prostituee - schokte Kerrigan.

Claire Dolan vermaakt mannen omdat zij een grote schuld heeft bij een pooier. Kort nadat haar moeder overlijdt, groeit bij haar de behoefte zich voort te planten. Ze knoopt een relatie aan met een taxichauffeur, en werkt verder gestaag door, opdat zij haar schuld snel kan aflossen.

De kracht van de film is de ambiguïteit van de hoofdpersoon. Dolan peest onder druk. Toch is zij een zelfstandige vrouw, die haar eigen afwegingen maakt. Zodra zij daartoe in staat is, kiest Dolan voor zichzelf. Ook in de privésfeer is zij in staat gevoelens te rationaliseren.

De cast is voortreffelijk. Katryn Cartlidge (Naked, Breaking the Waves) speelt Dolan ingetogen, met een minimum aan emoties. Zij is een vrouw met geheimen, heen en weer schietend tussen tussen vamp en slaaf. Ook Vincent D'Onofrio (de twijfelende vriend) en Colm Meany (de goedlachse bruut) verheffen hun rollen tot dubbelzinnige karakters.

Claire Dolan is aangenaam koud, als een heldere winterdag.

Ronald Ockhuysen

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden