ReportageKerstwandelen

Ouwehoeren en reflecteren in de natuur op Tweede Kerstdag

Veel families trekken op Tweede Kerstdag de natuur in. De ideale basis voor goede gesprekken, het verteren van het zware kerstmaal en een moment van reflectie. 

De familie Blankestijn heeft het bos uitgezocht voor een kleine picknick. ‘Zo doen we het al meer dan dertig jaar.’Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Picknick met worstenbroodjes

‘Kijk, wat een geweldige stek dit!’ Tevreden stalt Jetty Blankestijn (63) haar fiets, die ze al die tijd aan de hand meezeulde, langs de kant van het drassige bospad. Haar bril is beslagen en ze is lichtelijk buiten adem. Ook niet gek als je ziet wat voor vracht er uit haar fietstassen tevoorschijn komt: hartige spiesjes, kerststol, taart, spek met dadels, koffie, chocomel. En vergeet ook de worstenbroodjes niet. Die hebben de drie pubers van dit grote gezelschap over de streep gehaald om op tijd hun nest uit te komen voor de jaarlijkse kerstwandeling.

‘Zo doen we dat al meer dan dertig jaar’, zegt Bert Blankestijn (69), de broer van Jetty. ‘Elke keer in een wisselende samenstelling. Het ene jaar zitten we in de regen, het volgende in de sneeuw en we hebben zelfs wel eens in ons T-shirt gezeten.’

Schoondochter Debby (36): ‘Ik heb een keer nepsneeuw en dennenspray meegenomen om wat meer kerstgevoel te creëren.’

Deze keer zorgen papieren feestmutsjes en een lichtsnoer, dat zorgvuldig over het uitgestalde kleed wordt gedrapeerd, voor het sfeerverhogende effect. Iedereen kruipt dicht op elkaar en dan kan het eetfestijn beginnen. Waar ze het zoal over hebben? ‘Oh, over van alles’, zegt Jetty. ‘Gezondheid, hoe het jaar is geweest, de kinderen. We houden allemaal van ouwehoeren en van geiten.’

Dat laatste is te merken: de grappen en snedige opmerkingen vliegen in het rond. ‘Kijk, deze worstenbroodjes zijn nog van vorig jaar, dat groene is pesto', roept iemand. Het lachsalvo is tot ver op de hei hoorbaar.

De familie Breijer is aan de wandel bij Lage Vuursche.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Met 53 man in een schuur

Nee, wandelen is niet iets wat de familie Breijer standaard doet met Tweede Kerstdag. Maar nu dachten ze: waarom ook niet? ‘Het is gezellig en geeft een saamhorigheidsgevoel’, zegt Bea Breijer (53). Aan haar zijde lopen haar man Bert, hun drie kinderen en een schoondochter. Bordercollie Morris (‘afgeleid van Maurice de Hond’) drentelt er met aanstekelijk enthousiasme omheen. ‘Zag je dat mam? Hij rolde net door een plas!’

Kerst verloopt bij de familie Breijer, afkomstig uit Leerbroek, volgens een vast stramien. Ze gaan naar de kerk en later die dag staan ze met 53 man - allemaal familie van Bea - in een schuur van haar broer. Een omgebouwde varkensstal, weet Bert, ‘inclusief jukebox en open haard’. Zijn familie komt al een aantal jaren niet samen met Kerst. ‘Mijn ouders zijn vroeg overleden en dan ben je toch die spil kwijt’, geeft hij als verklaring. Gelukkig compenseert Bea dat met haar familie ruimschoots. ‘De setting is heel ongedwongen', zegt ze. ‘De een is in glitter, de ander in spijkerbroek.’

Haar 90-jarige moeder, nog goed bij de pinken, houdt standaard een kersttoespraak. ‘We staan dan altijd even stil bij de mensen die er niet meer zijn. Mijn vader is drie jaar geleden overleden en een nichtje is tien jaar geleden op 29-jarige leeftijd gestorven aan huidkanker. Ze liet twee jonge kinderen na. Dat is heel verdrietig.’

Foke van Delft en Elske Hoornenborg hebben bewust even de stilte opgezocht.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Overdreven veel aandacht voor succes

Als je alle twee een drukke baan hebt, kinderen en een rijk sociaal leven, dan is het heerlijk als de wereld even stilstaat. ‘Van mij hoeft de Albert Heijn tijdens Eerste Kerstdag echt niet open te zijn’, zegt Foke van Delft (45). ‘Het is fijn om even niet met de dagelijkse dingen bezig te zijn.’

Dat het stel met Kerst op de hei te vinden is, heeft te maken met hun actieve inborst. ‘De hele dag een beetje lamlendig binnen zitten is niets voor ons’, zegt Elske Hoornenborg (45). Een dag eerder zaten ze ook al niet stil: als kerstactiviteit ging de hele familie boulderen. Vergelijkbaar met klauteren op een klimwand, maar dan zonder touw en zekering. ‘Ik heb er spierpijn aan overgehouden’, grijnst Van Delft.

De twee komen uit hechte gezinnen. Het fenomeen van knallende familieruzies met Kerst is ze onbekend. De gesprekken over vakanties, familie en werk verlopen gemoedelijk. Alles kan worden gedeeld, ook de negatieve kanten. Juist daarom sprak de kerstboodschap van de koning ze dit jaar aan. ‘Ik vind dat er overdreven veel aandacht is voor succes’, zegt Van Delft. Als maag-darm-arts ziet hij hiervan de consequenties. ‘Je komt patiënten tegen die gewend zijn alles voor elkaar te krijgen. Maar als ze dan eenmaal ziek worden, dan hebben ze moeite dat te accepteren. Dan ben je opeens erg kwetsbaar. Mensen in de marge gaan daar vaak op een andere manier mee om. Die laten het meer over zich heenkomen.’

Gerie Vrijhoef is noodgedwongen alleen aan de wandel, nu zijn vrouw ziek is.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Niet praten over gevoelens

Tsja, Gerie Vrijhoef (65) had ook liever zijn vrouw meegenomen voor een wandelingetje. Samen is toch altijd gezelliger dan alleen. Maar zijn vrouw, een Filipijnse met wie hij 21 jaar samen is, is niet zo’n wandelaar. Bovendien is ze het afgelopen jaar flink ziek geweest. Borstkanker. Bestralingen, chemo, het hele pakket. Nu is ze weer schoon. Of ze met Kerst extra stilstaan bij het leven? ‘Neuh, mijn vrouw is niet iemand die haar gevoelens snel uit. Dat doen Filipijnen sowieso niet echt. Die gaan niet zoals Nederlanders bij elkaar zitten, zo van: laten we met z’n allen gaan praten.’

Wat doen Filipijnen dan tijdens Kerst? ‘Een beetje hetzelfde als bij ons. Kerst draait ook bij hen om saamhorigheid en familie. Ze doen vaak spelletjes aan tafel. En ze gaan naar de kerk. We zijn gisteren nog naar een mis speciaal voor Filipijnen in Hilversum geweest.’ 

Daarna hebben ze thuis gegourmet, met de zoon van Vrijhoef uit een eerdere relatie. Of hij nu zijn kater aan het wegwandelen is? ‘Nou, we kwamen er gisteren achter dat we vergeten waren wijn te halen. Dus ik heb de hele avond met één biertje gedaan dat nog in de koelkast stond.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden