Ouverture smaakt naar meer

Kampioen Ajax komt goed terug na een achterstand van 2-0 tegen bekerhouder AZ en wint na verlenging met 3-2. Bojan Krkic krijgt handen op elkaar met fraaie acties.

AMSTERDAM - AZ 2


Ajax 3


In de grootste zaterdagse zweetzaal van het land - de Arena had zijn dak gesloten vanwege verwacht onweer - dienden AZ en Ajax een smakelijke amuse op voor de al op het vuur pruttelende hoofdmaaltijd van het voetbal. Minder dan een week voor de start van de eredivisie won Ajax de Johan Cruijff Schaal, door na verlenging AZ te verslaan met 3-2, na een achterstand van 2-0.


Onderhoudend was de avond in het bijna uitverkochte, bloedhete stadion. Kampioen Ajax bleek weerbaar en liet vooral in de eerste fase zien welke stap het elftal wil zetten, na drie titeljaren; het perfectioneren van het positiespel, gevoegd bij meer gevaar, meer diepte, meer sprankeling ook. Ajax voetbalde soms wat saai vorig seizoen, waarin het af en toe leek of rondspelen tot doel was verheven in plaats van middel te zijn.


Ajax toonde spel met veel positiewisselingen en korte combinaties, het nagestreefde Barcelona op Amsterdams peil. Dat leidde overigens tot weinig kansen, mede omdat het tempo iets te laag lag. De buitenspelers Fischer en Krkic trokken veel naar binnen, waar het druk was.


Maar mocht Ajax de selectie tot het sluiten van de markt in september bij elkaar kunnen houden, dan lonkt weer een mooi seizoen, met mogelijk een aantrekkelijke rol voor Bojan Krkic. Het was interessant en verkwikkend om de van Barcelona gehuurde jongeling te aanschouwen, met zijn handigheid en gogme, zijn snelheid, enthousiasme en uitstekende schot. Een voetballer zoals ze die in Amsterdam graag zien.


Ajax liet AZ echter ook naar hartelust counteren en combineren, met veel Alkmaarse dreiging tot gevolg, door zeeën van ruimte achter de defensie soms. De aanvallende speelwijze van Ajax vergt veel discipline van het hele team. Valt een schakel weg uit de ketting, dan ligt het veld open. AZ wist daarmee raad, met snelle, vaardige spelers als Beerens, Gudmundsson en Johannsson.


AZ heeft, na het afscheid van zijn op papier beste spelers Altidore en Maher, toch weer een elftal dat competitief is, met Wuytens en Gouweleeuw als nieuw verdedigingscentrum, met Gudelj als stugge, afbrekende en tevens opbouwende middenvelder, met Johannsson als spits en ook met Viergever, die zich neerlegt bij een rol als linksachter en zijn contract verlengde.


Met wat meer mazzel had AZ zelfs gewonnen. En natuurlijk ging het na afloop ook weer over de arbitrage, als vaste prik in een sport zonder beelden als bewijs. Het arbitrale team was voor de gelegenheid uitgebreid met de zogenoemde vijfde en zesde official, mannen die gebogen rond de achterlijn lopen alsof ze verstoppertje spelen, met het doel hun collega's van nog meer ogen te voorzien. Het nadeel van deze opzet werd niet voor het eerst aangetoond. Hoe meer ogen, des te groter de irritatie als voor bijna iedereen zichtbare fouten ongezien blijven.


Bij de openingstreffer maakte Gouweleeuw een overtreding op Blind, bij 2-2 dacht invaller Overtoom door te breken toen Veltman hem even aantikte. Vooral AZ-trainer Verbeek, doorgaans een van de felste criticasters van de arbitrage, was weer pittig in zijn commentaar, waarmee het seizoen wat dat betreft alweer begon waarmee het vorige eindigde. Het accepteren van arbitraal falen blijft lastig voor het korps der trainers, dat veel gemakkelijker zwijgt over eigen onkunde.


De openingstreffer was de fraaiste van de vijf goals, qua esthetiek. Johannsson legde de bal na de lange pass van Gouweleeuw bijna achteloos breed op Gudmundsson, voor de 1-0 dus (AZ speelde officieel thuis). Johannsson zelf maakte van dichtbij zelfs 2-0, in de minste fase van Ajax, waarna de snelle tegentreffer de kampioen eigenlijk redde. Gouweleeuw verlengde een vrije trap van Eriksen in eigen doel. Even later scoorde Sigthorsson van dichtbij, nadat doelman Esteban een schot van Alderweireld loste.


Prachtig was in de verlenging de 2-3, na de harde, verre voorzet van Eriksen, diagonaal ingekopt door de verder onopvallende De Jong. Ajax liet zich gaarne fêteren na 120 minuten, hoe weinig het allemaal ook zegt voor de rest van het seizoen. Zo verloor Ajax in de afgelopen twee seizoenen als kampioen van FC Twente en PSV om de Johan Cruijff Schaal, terwijl het later wel de titel prolongeerde.


Sinds het seizoen 2000-2001 (PSV) is het niet meer voorgekomen dat de winnaar van de schaal aan het eind van de jaargang het kampioenschap won. 'Maar een prijs is een prijs', zei trainer De Boer. Zeker is dat de kampioen vrijdag de competitie opent, tegen het gerenoveerde Roda JC. Opnieuw in de Arena. Hopelijk met geopend dak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.