Nieuws zaak-Anne Faber

Ouders van Anne Faber: ‘Alles is verwoest. De dader heeft alles verwoest’

De politieagent die in de rechtszaal naast de deur zit waar Michael P. later uit zal komen, wrijft door haar ogen. Ze zijn rood. Dat waren ze tien minuten geleden nog niet. Vanaf haar stoel kijkt ze naar Elze van Heeswijk, de moeder van Anne Faber, die op een meter of vier van haar met trillende stem het woord voert.

Een rechtbanktekening van Michael P. in de Utrechtse rechtbank tijdens de rechtszaak over de moord op Anne Faber. Beeld ANP

Ze vertelt over het moment dat zij en Annes vader Wim hun dode dochter moesten identificeren. De mooie woorden die ze tegen haar had willen zeggen, waren verdwenen. ‘We zijn bij je, nu ben je veilig’, zegt ze.

Maandag hebben de ouders van Anne in de rechtbank in Utrecht aangehoord hoe gruwelijk hun dochter heeft geleden. Hoe kansloos ze moet zijn geweest. Dinsdagochtend mogen ze als nabestaanden hun gevoelens uiten in de rechtszaal, later op de dag volgt de strafeis.

Op verzoek van de nabestaanden heeft Michael P. plaatsgenomen in een aanpalende zaal. De confrontatie met de moordenaar van hun dochter kunnen ze niet aan. Zoals Wim Faber het zegt: ‘Eigenlijk vind ik dat ik het recht heb om de dader zelf te straffen.’

‘Verschrikkelijke horrorscenario’s spoken door mijn hoofd’, vertelt Annes moeder. ‘In elke variant heeft mijn dochter onvoorstelbaar geleden. Zij is in eenzaamheid gestorven in de nabijheid van een kille moordenaar en verkrachter.’

‘Ik herbeleef de pijn van Anne in het donkerst van de nacht’, zegt haar vader Wim. ‘Bijna lijfelijk. Keer op keer. De meerdere keren dat mijn dochter is verkracht. Het slaan. Het vernederen. De manier waarop hij haar uit het leven heeft gerukt. Wat hij met haar heeft gedaan toen ze niet meer leefde. Mijn dochter heeft geen schijn van kans gehad.’

Helemaal niks geloven ze van P.’s verklaringen, waarin hij doet voorkomen alsof het hem allemaal overkomen is. Alsof hij reageerde op Annes gedrag. ‘Het maakt me zo ontzettend kwaad’, zegt haar moeder. ‘Waar is de telefoon van Anne, haar kettinkje, haar portemonnee? Kortom, alles met geldwaarde. Heeft hij ze verkocht?’ Ze vraagt zich af of P. met zijn telefoon filmpjes heeft gemaakt. ‘Moet ik bang zijn haar doodsstrijd straks op internet tegen te komen?’

Wim Faber: ‘Alles is verwoest. De dader heeft alles verwoest.’

Uitgesloten achten ze het dat het ooit nog goedkomt met P. Een passende straf voor hem is onmogelijk, concluderen ze. ‘Als hij levenslang krijgt, is er een risico dat hij ooit weer vrijkomt’, aldus moeder Elze. Daarom pleit ze tegen wil en dank voor tbs, zonder dat ze daar vertrouwen in heeft. ‘Tot nog toe is het na zijn behandelingen van kwaad tot erger gegaan met hem.’

Als Annes ouders klaar zijn en de zaal weer hebben verlaten, komt haar moordenaar weer binnen. Wat hij heeft te zeggen na het aanhoren van het onmetelijke leed van haar nabestaanden? Michael P.: ‘Het is verschrikkelijk wat die mensen doormaken. Ik heb mijn best gedaan om zo snel mogelijk duidelijkheid te geven aan de ouders. Het spijt me echt.’

Berekenende spijt, noemen de nabestaanden het. Als P. echt wroeging zou hebben, zou hij wel hebben geholpen met het ophelderen van gaten in het dossier. Dan zou hij hebben verteld wat hij precies met Anne heeft gedaan.

Want hoe pijnlijk de details ook zijn, Annes ouders willen het weten. Moeder Elze: ‘Het is beter geslagen te worden door de waarheid dan gekust door een leugen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.