Nieuws Syriëgangers

Ouders Syriëgangers richten stichting op om overheid tot repatriëring te dwingen

De ouders van Nederlandse Syriëgangers richten gezamenlijk een stichting op met als doel hun kinderen en kleinkinderen naar Nederland te krijgen. Een van de opties is om de Nederlandse staat via een juridisch proces tot repatriëring te dwingen.

Een moeder loopt met haar kind door het kamp Ain Issa, in het noorden van Syrië. Beeld AFP

De stichting, die de naam Achterblijvers krijgt, wordt 17 april officieel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Dat bevestigt Hoessein, een prominent lid van de stichting. De ouders van zo’n twintig Nederlandse Syriëgangers hebben zich bij de stichting aangesloten. De hoop van de oprichters is dat het ledenaantal met twintig á dertig ouders meer oploopt.

Met de politiek in discussie

De ouders onderhouden al zeker twee jaar intensief contact met elkaar in een lotgenotengroep. Ze steunen elkaar en wisselen informatie uit over hun kinderen. Nu het kalifaat van IS is gevallen zitten veel van hun kinderen en kleinkinderen in volle kampen onder toezicht van de Koerdische autoriteiten in Noord-Syrië.

Als ouders proberen ze al langere tijd de politiek te bewegen om de Nederlandse Syriëgangers en hun kinderen te repatriëren. Maar daar wil een meerderheid in de Tweede Kamer niet aan, zo bleek vorige week weer in een Kamerdebat. Door zich formeel te verenigen hopen de ouders met meer gezag met de politiek in discussie te gaan.

Een van de aangesloten ouders is ‘Dores’. Zij vertelt maandag in de Volkskrant onder pseudoniem over Soumaya, haar kleindochter van drieënhalf die vorige week overleed in een Syrisch ziekenhuis nadat zij twee weken eerder bij het bombardement op Baghouz een bomscherf in haar hoofd kreeg. Net als veel lotgenoten wil zij zo veel mogelijk anoniem blijven uit angst voor de reacties van de buitenwereld. ‘Ik heb het zelfs heel lang niet op mijn werk durven te vertellen’, aldus de Nederlands-Portugese Dores, die zelf nooit enige band met de islam heeft gehad. ‘Mijn bazen reageerden heel verbaasd. Wat, een dochter van jou? Het is een trauma en ik voel schaamte als ik erover vertel.’

Voor Dores is het prettig dat er straks één stichting is waarmee enkele (groot)ouders namens haar naar buiten kunnen treden. ‘Hopelijk worden we zo serieuzer genomen en lukt het om tegenstanders ervan te overtuigen dat we het die kleine kinderen niet aan kunnen doen om ze daar in die kampen te laten zitten. Er mogen niet nog meer kinderen overlijden.’

Politiek overtuigen

‘De Koerden en hulporganisaties willen graag meewerken, maar we moeten de politiek nu zien te overtuigen’, zegt Hoessein, die vorig jaar samen met documentairemaker Sinan Can naar Syrië afreisde om zijn dochter Meryem en haar twee dochtertjes op te zoeken. Zijn zestienjarige zoon Ilyas kwam in het kalifaat bij een bombardement om het leven.

Naast het gesprek met de politiek overweegt stichting Achterblijvers volgens Hoessein ook de gang de gang naar de rechter. ‘Nederland heeft een rapport van de Kinderombudsvrouw naast zich neergelegd, en schendt op dit moment de rechten van het kind. Het negeert ook rechtelijke uitspraken, zoals het bevel tot gevangenneming van enkele vrouwen die in Koerdische kampen zitten. De regering moet zich aan de rechtsstaat houden. Natuurlijk moeten onze kinderen hier voor het hekje komen voor wat ze daar gedaan hebben en om te voorkomen dat ze hier iets gevaarlijks doen. Maar wij willen niet dat onze kleinkinderen, net als de kinderen van NSB’ers 70 jaar geleden, moeten boeten voor de daden van hun ouders.’

Haar kleindochter van 3 overleed in Syrië. ‘Nu is het Soumaya, maar er zitten nog 65 kinderen met hun moeders in de kampen’

Op televisie zag ze hoe de bommen neerdaalden op het laatste IS-bolwerk in Syrië, waar haar dochter Angela B. met haar twee kinderen verbleef. Afgelopen week hoorde dat ze haar kleindochter Soumaya, drieënhalf jaar oud, is overleden. Daarom wil Dores haar verhaal doen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden