Ouders angstig over dochters in cel Taliban

'We moesten allemaal weg met de laatste vlucht, ik en de andere ouders, de diplomaten en de Amerikanen, weg uit Kabul, weg uit Afghanistan....

Van onze correspondente Sacha Kester

Drie ouders zitten verslagen aan tafel in een hotel in Islamabad. Hun dochters Heather Mercer en Dayna Curry zitten samen met zes anderen in een Afghaanse gevangenis omdat ze worden verdacht van het verkondigen van het christelijke geloof - een misdaad waarvoor de doodstraf kan worden gegeven. De twee Amerikanen, twee Australiërs en vier Duitsers werkten voor de hulporganisatie Shelter Now en werden begin augustus opgepakt. Bijbels, gevonden in hun huizen, dienen als bewijsmateriaal.

Deborah Oddy en John Mercer, de ouders van Heather en Nancy Cassel en de moeder van Dayna zijn zo snel mogelijk naar Kabul afgereisd om hun kinderen bij te staan. Op 11 september zagen ze in Afghanistan, live op CNN, wat er in de VS gebeurde.

'We waren net bij onze kinderen op bezoek geweest toen we bij de Verenigde Naties binnenliepen', vertelt Deborah Oddy. 'De televisie stond aan en we hoorden dat er een vreselijk ongeluk was gebeurd. Met open mond staarden we naar het beeldscherm.'

'De naam Osama bin Laden schoot bij iedereen door het hoofd en ik wist direct dat dit grote gevolgen voor onze kinderen zou hebben', vervolgt John Mercer. 'We wisten van elkaar wat we voelden. Angst. Doodsangst.' Oddy: 'Het is net een slechte film waar we plotseling middenin zitten. Onze Heather is nog zo jong, 24 pas, en ze dacht altijd, zoals alle jonge mensen, dat haar niets kon gebeuren. En nu is ze doodsbang.

'In Kabul hebben we alle tijd gekregen om met elkaar te praten, ze zaten niet echt in een gevangenis maar gewoon in een huis waar ze niet uit mochten. De vrouwen sliepen bij elkaar op een kamer en de mannen sliepen ergens anders in het pand. Maar ik heb met eigen ogen kunnen zien dat ze goed werden behandeld. Er was bijvoorbeeld nog genoeg te eten, we hebben medicijnen kunnen geven en ze mogen van hun eigen geld groenten en fruit op de markt laten halen. Als wij op bezoek kwamen, mochten we bij elkaar zijn in een aparte kamer.'

Nancy Cassel: 'Mijn dochter is vijf jaar ouder en is vaker in gebieden geweest waar je, nou ja, een hoger risico loopt. Ze is niet bang, of heeft mij dat in ieder geval niet laten merken. Ze gelooft dat ze door God naar deze plek is gestuurd en nu ook door God beschermd zal worden.'

Oddy: 'Ik denk dat de Taliban onze gevoelens als ouders heel goed begrijpen. Iedereen met kinderen kan zich in onze situatie verplaatsen.' Mercer: 'We hebben zelfs brieven geschreven naar mullah Omar, die over het vonnis beslist, en ik weet dat een van die brieven bij hem is aangekomen.

'Wat ik verwacht van het vonnis? Dat kan alles zijn. Drie weken, drie maanden, dertig jaar, en zelfs de doodstraf, maar dat geloof ik niet. En ik geloof ook niet dat ze als menselijk schild gebruikt gaan worden. De islam is een vredelievende godsdienst en ik weet zeker dat de Taliban geen verkeerd signaal willen geven. Ons is verzekerd dat ze een eerlijk proces krijgen en dat geloof ik ook.'

Informatie over het proces is op het moment moeilijk te krijgen. 'Ik weet niet eens waar ze nu zitten', zegt Cassel. 'Nadat wij uit Kabul zijn vertrokken, zijn de kinderen overgeplaatst naar een ander huis.' 'We weten niet eens of ze ondertussen formeel zijn aangeklaagd', zegt Mercer. 'Ik heb begrepen dat de groep nog een keer is voorgekomen, maar wanneer dat was en wat er gezegd is, hebben ze ons nog niet verteld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden