Oude techniek overtuigt niet

Het IDFA zorgt ieder jaar weer voor vertoningen van documentaires die schokkend, opzienbarend en belangwekkend zijn. Mijn favoriet dit jaar is Homeland, een indringend portret van de Nederlandse filmmaker George Sluizer.

Hij maakte tussen 1974 en 1983 drie documentaires in de Palestijnse vluchtelingenkampen in Beiroet en keert nu terug om te zien hoe het de mensen daar is vergaan. Ook doet Sluizer verslag van zijn ooggetuigenis van de moordpartij op twee kindertjes in het kamp bij Sabra en Shatila. Dader van deze gruwelijkheden was Ariel Sharon, destijds minister van Defensie.


De vertoning van Homeland is schrijver Leon de Winter niet ontgaan. Hij verbaast zich hogelijk over 'het onvoorstelbare zwijgen van George Sluizer' (Opinie en Debat, 24 november). De Winter kan Sluizers voornaamste punt, de moordpartij van Sharon, echter niet ontkrachten.


Daarom bedient hij zich van een eeuwenoude techniek om zijn gelijk te halen: het in diskrediet brengen van de tegenstander door in zijn stuk zes keer gewag te maken van het feit dat het onbegrijpelijk is dat Sluizer nu pas met de feiten naar buiten komt. Hij vindt de beschuldiging van Sluizer zo ernstig dat hij zelfs erelid van het Palestina Comité zou zijn geworden als hij er eerder door Sluizer van op de hoogte was gesteld.


Ik raad De Winter aan dat dan alsnog te doen, want het is niet bij de dood van deze twee kinderen in Sabra en Shatila gebleven.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden