Oude staalbaas liet zelfs premier Blair gissen

Indien een Nederlander gisteren Corus deze boodschap had gebracht, was er waarschijnlijk een heuse Brits-Nederlandse oorlog uitgebroken. Maar het was een 62-jarige Brit die zich het ongenoegen van vakbondsbestuurders en de Labour-regering op de hals haalde....

'Geslacht', luidde de kop boven een pamflet dat aan de fabriekspoort in Llanwern in Zuid-Wales werd verspreid. Hier worden de ovens en staalfabriek gesloten, waardoor 1340 banen verdwijnen.

De oude staalrot Sir Brian Moffat dingt niet mee naar populariteitsprijzen. Hij werd tot Corus-baas gebombardeerd nadat de beide bestuursvoorzitters in december de laan uit werden gestuurd omdat ze te veel met de zachte hand zouden saneren. Een adellijke titel heeft hij al en een vriendje van Tony Blair hoeft hij niet te worden. Toen de Britse premier hem vorige week op Downing Street vroeg naar de details van het reorganisatieplan, gaf Moffat de premier geen antwoord. 'Dat hoeft u niet te weten. Ik heb alleen verantwoording af te leggen aan mijn eigen mensen', antwoordde hij botweg.

De Labour-regering werd daarom net als de rest van de wereld pas donderdagmorgen op de hoogte gesteld van de exacte uitwerking van het reorganisatieplan. Wales, dat door de teloorgang van de kolenindustrie al niet tot het meest welvarende gedeelte van het Verenigd Koninkrijk behoort, moet de zwaarste last dragen.

Naast de ruwstaalproductie in Llanwern wordt in Ebbw Vale een complete installatie gesloten en gaan de vestigingen in Bryngwin en Shotton bijna helemaal dicht.

Brian Moffat moest met dit plan gisteren niet alleen in Westminster spitsroeden lopen, hij moest ook de vakbonden inlichten ('Dit is een steek in de rug', zo werd hem te kennen gegeven) en de pers in Londen te woord staan. Of hij aardig overkwam, interesseerde hem niet. 'Dat zeg ik niet' of: 'Dat heb ik al beantwoord', zo reageerde hij kribbig op kritische vragen.

Het Britse gedeelte van Corus staat met de rug tegen de muur, zo had Moffat eerder meegedeeld. 'In de afgelopen negen maanden hebben we een miljard pond verloren. Als we niet ook de nu resterende 22 duizend banen op het spel willen zetten, kunnen we daarmee niet doorgaan.'

Het oude British Steel heeft volgens Moffat niet alleen last van het dure pond, het heeft ook een groot probleem met de markt. Er is te veel capaciteit. Afnemers in Groot-Brittannië kunnen hun staal goedkoper ergens anders krijgen. 'Tien jaar geleden zetten we 70 procent van ons staal in Groot-Brittannië af. Nu is dat op een kleinere markt nog maar 50 procent. Dat betekent dat we de helft van onze productie moeten exporteren, terwijl we door onze ligging al dertig tot vijfendertig pond per ton staal extra kwijt zijn aan transportkosten', zo rekende hij voor. Daarom kan Hoogovens in IJmuiden beter een aantal orders overnemen.

Moffat erkende dat het besluit 'pijnlijk' is voor de mensen die hun baan verliezen. 'Ik heb sympathie voor de betrokkenen. Maar zonder deze maatregelen is er geen toekomst voor een Britse staalindustrie.'

Regering en vakbonden bleken daar gisteren duidelijk anders over te denken. Zij eisen alternatieve plannen. Mogelijk zijn er onderdelen te redden via een verzelfstandiging. Minister van Handel en Industrie Stephan Byers zei zich niet bij dit plan neer te leggen. De Labour-regering heeft een stok achter de deur: indien Corus niet wil meewerken, zou het bedrijf een forse milieuclaim tegemoet kunnen zien.

Moffat leek niet erg onder de indruk. Of de tijdelijke baas al een permanente opvolger had gezocht? 'Nee', zo liet hij weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden