Oude Rabotop wast handen in onschuld

Michael Rasmussen wist als enige dat hij voor de Tour de France in 2007 dopingcontroleurs om de tuin leidde. Dat hebben Theo de Rooij, Erik Breukink en ex-ploegarts Geert Leinders onder ede verklaard. Zij vormden in dat jaar de directie van de Rabowielerploeg die Rasmussen als klassementsleider uit de Tour zette.

ARNHEM - De Rooij was directeur van het team, Breukink had destijds als ploegleider zitting in de directie. Gisteren waren ze door de Rabobank opgeroepen om een getuigenis af te leggen, net als advocaat Harro Knijff en Vincent Pijpers, het vroegere hoofd communicatie van de bank. De Rabobank ruziet al vijf jaar met Rasmussen, die ten onrechte op staande voet ontslagen zegt te zijn.

De Deen eist een schadevergoeding van 5,8 miljoen euro. Had De Rooij hem niet uit koers gehaald, dan zou hij zijn ploeg de enige Tourzege uit de historie hebben bezorgd. Rabobank wil juist geld van Rasmussen zien en noemt het ontslag terecht. De renner goochelde met zijn verblijfplaatsen en probeerde zich op die manier aan dopingcontroles te onttrekken, is het verweer.

De opdracht aan de getuigen was maandag niet te missen in het gerechtshof in Arnhem. Hun betoog was eensluidend: niemand anders dan Rasmussen zelf probeerde de controleurs te misleiden door een verblijf in Mexico te verzinnen, het geboorteland van zijn vrouw. Bij Rabobank geloofde iedereen hem op zijn woord, al waren er genoeg redenen anders te denken.

Waarom faxte De Rooij bijvoorbeeld de Tourkaartjes van de Alpenetappes naar de Italiaanse fietsenwinkel bij Rasmussen om de hoek? Rook Breukink echt geen onraad toen die voor een trainingskamp in de Pyreneeën vliegtickets vanaf Verona bestelde, terwijl zijn renner op de dag van vertrek in Mexico had moeten zijn?

Nee, beweerden ze. De Rooij had 'er verder niet bij nagedacht'. Breukink kon zich ineens geen sms meer herinneren waarin hij Rasmussen beloofde dat De Rooij de Alpenritten door zou faxen. Het was niet het enige moment waarop het langetermijngeheugen hen in de steek liet. Zo was De Rooij een vergadering met de ploegleiding uit juni 2007 glad vergeten.

Juist op dat moment was ingrijpen nog mogelijk geweest om het Tourdebacle te voorkomen. Maar De Rooij legde Rasmussen een boete op van 10 duizend euro, nadat die door de internationale wielrenunie UCI op de vingers was getikt voor vier gemiste dopingcontroles. Daarop ging bij Rabobank het leven verder, net als bij de UCI. Niemand die er een probleem in zag Rasmussen in de Tour te laten starten.

Pas toen de stroom van beschuldigingen niet meer te stuiten was, nam De Rooij een loodzwaar besluit. Hij overlegde er binnen de ploeg met niemand over, maar de bank prees zijn beslissing. De Rooij kon ook niet anders op 25 juli, toen de druk om te handelen fors was opgevoerd door de Tour.

Rasmussen hoorde het in stilte aan. Onder de indruk van wat hij via een tolk over zichzelf te horen kreeg, was hij allerminst. 'Ik ben ervan overtuigd dat hier niet door iedereen de waarheid is gezegd', zei hij. 'En Breukink moet eens aan zijn geheugen werken.'

Op 18 december mag hij zijn getuigen aan het woord laten. Jan-Paul van Mantgem, een van de Rabo-artsen in de Tour van 2007, noemde hij een optie. Het ligt eveneens voor de hand dat hij steun bij renners zoekt met wie hij hard op weg was die Tour te winnen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden