Oud-rector Stijn Derksen over mishandelingen en seksisme bij studentencorps Vindicat

Een kwestie van cultuur: 'Vernedering is ook maar subjectief'

Bij het Vindicat is opnieuw een lid mishandeld. Eind vorig jaar spraken wij oud-rector Stijn Derksen (23) over het bewogen jaar van het Groningse studentencorps, over mishandeling tijdens de ontgroening en seksisme tegen vrouwelijke leden.

Stijn Derksen: 'We wilden duidelijk maken dat we ook in toekomstige situaties aangifte zouden doen.' Foto Harry Cock / de Volkskrant

Stijn Derksen buigt zich over een foto van een jongen die hardhandig met zijn hoofd in een bord eten wordt geduwd. Het is halverwege het interview en een van de eerste momenten dat de oud-rector van Vindicat atque Polit ('handhaaft en beschaaft') naar woorden zoekt.

De foto, onderdeel van een serie waarop hardhandige ontgroeningstaferelen bij de Groningse studentenverenigingen Vindicat en Albertus te zien zijn, dook vorig jaar zomer op en werd prompt nieuws. Derksen werd op dat moment ingewerkt als rector van Vindicat. De foto's waren de eerste in een lange reeks incidenten rond zijn vereniging.

Het dieptepunt: een student die tijdens zijn ontgroening met hersenletsel in het ziekenhuis belandde nadat hij door een ouderejaars onder handen was genomen. Het OM vervolgt deze 24-jarige student wegens zware mishandeling. De rechtszaak diende afgelopen donderdag. De verdachte was, vertelt Derksen nu voor het eerst, een goede vriend van hem.

Eerder in het gesprek omschreef de oud-rector zijn eigen ontgroening als 'leuk heftig'. En: 'Een unieke ervaring. Niet vervelend, maar een spannend avontuur. Het zwaarst was het vele zitten en luisteren naar verhalen over de vereniging. Er was geen fysiek machtsvertoon, dat gebeurde niet.'

Op uitgelekte foto's met Vindicat-ontgroeningen van de laatste jaren is onder andere te zien hoe een student tegen de grond wordt gewerkt, een hand op zijn keel. Een ander staat met haar handen in de lucht en krijgt een golfclub tegen haar keel gedrukt. Op nog een foto wordt een jongen door drie ouderejaars met zijn gezicht in een bord eten geduwd.

Geven deze foto's een eerlijk beeld van de introductietijd bij Vindicat?

'Jazeker, dit is allemaal Vindicat. Zoals het tot dit jaar was.'

Dat oogt minder zachtzinnig dan wat je vertelde over je eigen ontgroening.

(Stilte) 'Kijk, die foto's zijn gemaakt van de heftige momenten. Maar dit gebeurde. Alleen toevallig niet bij mij. Misschien ben ik geen goed voorbeeld. Ik relativeer heel snel. Ik denk van... weet je, als ik daar zo zou zitten...'

Als je met je hoofd in een bord eten wordt geduwd?

'Ik heb een heel hoge tolerantiegrens, denk ik.'

Jij zou zoiets gewoon verdragen, als een grap?

'Ja. Het is mij nooit overkomen, maar ik zou dat niet als vernederend ervaren. Iemand anders kan dat wel zo zien. Vernedering is subjectief, dat inzicht heb ik dit jaar gekregen.'

Heb je weleens overwogen in te grijpen tijdens een ontgroening?

'Vroeger niet. Toen had ik niet zo'n mening over wat wel kan en wat niet. Mijn ogen zijn in dat opzicht geopend.'

Het afgelopen jaar sloeg Derksen interviewverzoeken telkens af. De timing was niet geschikt, vond de 23-jarige student engineering. Straks zou er wéér een incident plaatsvinden bij Vindicat, terwijl hij juist graag wil vertellen hoe goed het nu gaat met zijn vereniging, hoe ze tot inkeer zijn gekomen.

Nu zijn jaar als rector erop zit en de ontgroening (voor zover bekend) zonder incidenten is verlopen, zegt hij alsnog toe. Hier, in de kantine van de Vindicat-sociëteit aan de Grote Markt in Groningen, achter een bord friet en een hamburger, vertelt hij over 'het voortschrijdend inzicht' dat zich het afgelopen jaar bij de vereniging heeft voorgedaan. 'We zijn wakker geschud door alle commotie. Zo voelt het wel.'

Studenten tijdens een ontgroening van Vindicat. Foto Hollandse Hoogte

Is er één specifiek moment geweest dat tot nieuwe inzichten heeft geleid?

'Het begon allemaal met de uitgelekte foto's van de introductietijd. We schrokken ervan hoeveel boosheid die teweegbrachten. Later kwamen er ook bedreigingen binnen. Er is een keer 's nachts een poging tot brandstichting gedaan bij een van de Vindicat-huizen. De voordeur stond half in de fik voor de bewoners het doorhadden. Dat was enorm schrikken.

'Blijkbaar hebben we als vereniging een positie in de maatschappij die een bepaalde boosheid of afgunst oproept. Wij worden in de media vaak betiteld als de elite, de leiders van de toekomst. En die gedragen zich op zo'n manier, dat kán toch niet?'

Jullie zijn toch ook de elite van de toekomst?

'Zeker, we zijn bevoorrecht. We kunnen studeren en we bouwen hier een netwerk op. Iedereen heeft een bepaalde vorm van intelligentie, daardoor heb je meer kansen. Maar elite is bijna een besmeurd woord geworden, ik voel me niet elitair. Het probleem is ook: we zijn studenten van rond de 20 die af en toe de grens opzoeken, maar we worden beoordeeld alsof we bestuursvoorzitters zijn.'

Veel mensen hebben het gevoel dat voor jullie andere regels gelden.

'Ik kan niet zeggen dat dat gevoel niet heerst binnen Vindicat. Ik kan alleen zeggen dat ik het zelf niet heb. Als je dat gevoel hebt, is dat een vorm van arrogantie.'

Een voorbeeld. Toen een jaar geleden via NRC bekend werd dat een eerstejaarslid tijdens de ontgroening in het ziekenhuis was beland, zei je dat jullie dat zelf zouden afhandelen, met jullie interne rechtssysteem.

'Dat viel heel slecht. Maar het verzoek kwam van de ouders van het slachtoffer, zij wilden niet dat hun zoon lijdend voorwerp zou worden van een maatschappelijke discussie. Ze waren heel boos, maar wilden ons wel eerst de ruimte bieden aan hoor en wederhoor te doen en zelf gepaste maatregelen te nemen. Indirect zeiden ze daarmee dat in het scala van straffen dat wij hebben - van schorsing van tot royement - iets zat wat voor hen als voldoende zou gelden. '

Als Derksen het interview na afloop naleest op feitelijke onjuistheden, komt hij op deze uitspraken terug. 'Ik heb het nagevraagd bij de ouders en het blijkt toch niet te kloppen dat wij op hun verzoek geen aangifte hebben gedaan. Zij deden geen aangifte en wij ook niet.'

Het is niet jullie traditie om aangifte te doen tegen leden. Jullie handelen dit soort zaken het liefst intern af.

'Het is onderdeel van onze cultuur. Wij vinden dat je hier de ruimte moet krijgen om fouten te maken. Stel je geeft iemand een klap. Dan word je bij ons geschorst. Als je in de kroeg iemand een klap geeft, word je er meestal uitgezet, maar soms wordt er aangifte gedaan en heb je als dader meteen een strafblad. Bij ons kon je zo'n fout maken.'

Toch besloten jullie als bestuur uiteindelijk alsnog aangifte te doen van het incident. Als 'gevolg van voortschrijdend inzicht', zoals jullie het formuleerden. Wat is er gebeurd?

'Toen het nieuws naar buiten kwam en er commotie ontstond, wisten we: dit wordt te groot voor ons. Op aanraden van de burgemeester zocht ik contact met het OM. Wij wilden dat er een onderzoek zou komen naar wat er was gebeurd. We hebben toen een lijst met namen van de betrokkenen geleverd.

'Vervolgens kwam het OM plotseling met de mededeling dat het een onderzoek zou gaan doen. Het voelde alsof ze ons rechts inhaalden, terwijl het initiatief eigenlijk van ons kwam. Toen hebben we alsnog aangifte gedaan, ook als signaal naar onze leden. We wilden duidelijk maken dat we ook in toekomstige situaties aangifte zouden doen.'

Stijn Derksen. Foto Harry Cock / de Volkskrant

Hoe viel dat?

'Het was een onpopulaire beslissing. Zoiets was nog nooit eerder voorgekomen, maar we moesten vooruitstrevend zijn. In het begin was het voor leden een totaal nieuwe gedachte dat je aangifte deed tegen een lid. We zijn toch een besloten vereniging?

'De jongen om wie het gaat, was een heel goede vriend van me. Ik spreek hem nu niet meer. Destijds heb ik hem per mail ingelicht over de aangifte. Dat heeft hij mij kwalijk genomen en dat begrijp ik achteraf. Ik was te zakelijk, te kil. Ik heb tegen hem gezegd: je moet mij nu niet zien als vriend, maar als bestuurder en ik moet nu handelen in het belang van de vereniging en van het slachtoffer.'

Als het incident niet in de media was gekomen, hadden jullie dan ook aangifte gedaan?

'Ik denk het niet, nee. Maar als je me vraagt: vind ik het goed dat dit gebeurd is? Ja, dat vind ik echt. En dat meen ik.'

Donderdag werd voor het eerst duidelijk wat zich heeft afgespeeld tijdens de ontgroening vorig jaar. Toen diende de rechtszaak tegen Wouter B., het Vindicat-lid dat ervan wordt verdacht een aspirant-lid ernstig te hebben mishandeld.

Het incident vond plaats in Mutua Fides, de sociëteit van het corps. Samen met negen andere jongens moest Rogier zich melden bij de COCK: de Commissie tot Overdracht Corps Kennis.

'Die commissie was het laatste station', vertelt Derksen tijdens het interview. 'Als iemand echt niet wilde luisteren, moest hij naar de COCK, die fungeerde als een soort angstgegner.'

De zes leden van die commissie hielden zich op in het tennishok: een kleine, donkere ruimte. De 'nuldejaars' kregen vragen over de geschiedenis van de vereniging. Op een fout antwoord volgde straf: '90 graden zitten' tegen de muur, met een stapel almanakken op het hoofd. Soms werden hun voeten onder hen vandaan getrapt. 'Ik was bont en blauw', verklaarde een van de aanwezigen in de rechtbank.

Wouter B., voorzitter van de COCK, schetste een grimmig beeld van de ontgroening. Geweld en intimidatie hoorden er volgens hem bij. Gedragcodes waren hem niet bekend. 'De corpswet is door niemand met ons doorgenomen. Een jaar daarvoor gebruikten we nog stokken om mee te intimideren.'

Met Rogier had de verdachte nog wat af te handelen. De twee hadden elkaar voor de ontgroening al ontmoet in een café waar Wouter B. plaatjes draaide. Rogier gaf de dj toen twee tikjes op zijn wang. Te bijdehand voor een jochie van 18, vond Wouter.

Tijdens de ontgroening werd Rogier daarom extra hard aangepakt. In het tennishok moest hij op de betonnen vloer gaan liggen. De verdachte plaatste een schoen op zijn slaap. Volgens het slachtoffer leek het alsof Wouter B. met zijn hele gewicht op zijn hoofd stond. 'Ik begon te schreeuwen, maar kon me niet ontworstelen.' De verdachte zegt geen druk te hebben uitgeoefend.

'Tijdens de introductie gaat er soms veel adrenaline door je heen. Ik kan me voorstellen dat hij het idee had dat hij alleen met zijn voet tegen zijn hoofd aan stond', zegt Derksen, die zelf niet bij het incident aanwezig was. 'Terwijl hij eigenlijk hard drukte.' Rogier belandde uiteindelijk met hersenletsel in het ziekenhuis. Hij is - net als de verdachte - nog altijd lid van Vindicat.

Vindicat heeft, na de grote ophef die volgde, besloten fysiek contact voortaan te verbieden tijdens de introductietijd. De COCK is ook opgeheven. Derksen: 'We hebben met elkaar afgesproken: fysiek contact mag niet meer tijdens de introductietijd. Dat is te veel risico. Weg ermee. Als het gaat om vernederen is het ingewikkelder. Dat is subjectief, dus de vraag is: hoe zorg je dat niemand zich vernederd voelt?'

Vernederen is toch juist het doel van de ontgroening?

'Het doel is dat je gezamenlijk dezelfde drempel moet nemen, dat bindt. Dus collectief vernederen: ja. Maar bij een individu wordt het anders. We zoeken nog altijd de grens op, er wordt nog steeds weleens iemand bij wijze van spreken voor de groep gezet met een glitterpruik op om een lied te zingen. Maar achteraf vragen we altijd: vond je dit niet te ver gaan?'

Dan haal je toch de angel uit de ontgroening?

'Nee, want er zijn heel veel mensen die het prima vinden om voor een groep te staan. Dit jaar hebben we de mensen die van tevoren lieten weten met iets te zitten, fysiek of psychisch, een gekleurde hoofdband om gedaan. Daardoor wisten wij: daar mag je niets mee doen.

'Tijdens de introductietijd liep er ook een jongen rond met een gekke bril op. Het zou een bril met een camera kunnen zijn, een undercoveractie dus. Vervelend, maar ik vond: alles wat wij nu doen is altijd uitlegbaar. Het is misschien vernederend in de ogen van sommigen, maar het is veilig.'

Ouderejaars hebben nog altijd de macht over eerstejaars. Stijgt die macht hen niet naar het hoofd?

'Bij mij niet. Maar ik weet zeker dat anderen dat wel hebben. Je ziet soms de arrogantie, dat mensen zich beter voelen dan anderen en een beetje gaan imponeren bij een eerstejaars die niets terug durft te doen. Daar sta ik heel erg tegen op, dan word ik heel boos.'

In sommige opzichten, zegt Derksen, is hij 'unieker dan de gemiddelde Vindicater'. Neem bijvoorbeeld de omgang met hiërarchie. 'We zijn hier best hiërarchisch. Dat vind ik leuk en leerzaam.' Een voorbeeld: in Vindicat-huizen bepaalt de oudste bewoner wat er gekeken wordt op tv. Derksen: 'Ik ben nu zelf de oudste. Ik ken mijn huisgenoten en probeer rekening te houden met hun voorkeuren. Maar lang niet iedereen denkt zo. Veel mensen denken uiteindelijk toch: ik ben nu de oudste, ik heb altijd moeten kijken wat zij wilden, nu gaan we eindelijk kijken wat ik wil.'

De Groningse student groeide op in Bussum met, zoals hij zelf zegt 'de gouden lepel, we hadden het goed'. Zijn vader werkt in de financiële sector. 'Private-equityinvesteringen, fusies en overnames, dat soort dingen. Hij is een selfmade man.' Zijn moeder bleef thuis om voor hem en zijn twee jongere broers te zorgen. Nu werkt ze als secretaresse in een tandartspraktijk. 'Van haar heb ik ook geleerd tevreden te zijn met wat je hebt. Het hoeft niet altijd bigger or better.'

In zijn familie was hij de eerste die bij een studentenvereniging ging, maar in Bussum was het gebruikelijk. 'De mensen op school tegen wie ik opkeek, gingen bij het corps. Dat wilde ik ook. Het waren allemaal verbaal sterke mensen, snel en scherpzinnig, met intelligente humor. Dat vond ik leuk.'

Als 17-jarige ging hij met oudere broers van vrienden mee naar verschillende verenigingen om te kijken waar hij zich het meest thuis voelde. 'Al die oudere jongens waren zo stoer. Toen ik in Groningen kwam, was ik meteen verkocht. Ik vond het er zo kneuterig.'

In veel opzichten heeft Derksen 'een luizenleven gehad', zegt hij. 'Ik wil iemand zijn die niet alleen neemt, maar ook een bijdrage levert aan de maatschappij.' Hij gaat zo'n twintig dagen per jaar op kinderkamp als begeleider. 'Ik heb ook een kinderkamp opgezet voor minderbedeelde Groningse kinderen en ik heb bijgedragen aan sportevenementen voor gehandicapte kinderen.' De student is dol op kinderen en gehandicapten, vertelt hij. 'Die zijn gewoon veel puurder. Dat inspireert.' Maar wat hem vooral typeert, zegt Derksen, is een groot rechtvaardigheidsgevoel en een afkeer van zelfingenomenheid. 'Thuis heb ik geleerd bescheiden te zijn en respect te hebben voor iedereen. Daar zit ook mijn allergie: onrecht en arrogantie.'

Stoor je je weleens aan andere Vindicaters?

'Ja, zeker. Je hebt binnen elke vereniging een pikorde. Dat die bestaat, is een sociaal feit. Maar hoe je daarmee omgaat, is een keuze. Je kunt zeggen: ik ben een gevierd man en ik maak daar misbruik van. Je kunt ook zeggen: ik ben humble en blij dat ik die rol heb en ga er bescheiden mee om.'

Behalve de uit de hand gelopen ontgroening was er dit jaar ook veel te doen over seksisme bij Vindicat. Vlak nadat Derksen was aangetreden als rector, kwam een lijst naar buiten met namen van 23 'hete herten' - nieuwe, vrouwelijke Vindicat-leden voorzien van een rating (één tot vijf sterren), 06-nummers en de naam van het dispuutshuis waar ze zojuist waren ingetrokken. Uit de begeleidende tekst: 'Tot slot: moge de gore wijven met hun kut over een kanon worden getrokken.'

Wat dacht je toen je de lijst zag?

'De lijst werd gedeeld via Whatsapp. Zo kreeg ik 'm voor het eerst te zien. Mijn eerste gevoel erbij was zeker minder heftig dan als ik zo'n lijst nu onder ogen zou krijgen. De introductietekst was grof, maar was bedoeld als humor. Die zin over gore wijven is een citaat van Hans Teeuwen. Als hij het zegt is het blijkbaar geen probleem.'

Heb je meteen ingegrepen?

'De alarmbellen gingen niet meteen af, nee. Maar het ging natuurlijk te ver: onze vrouwelijke leden werden als lustobject neergezet. Alle meisjes hebben een nieuw nummer moeten nemen, al speelden de media die over de lijst schreven daar natuurlijk ook een rol in.

'Nadat de lijst publiek was geworden, hebben we de makers en de meisjes om wie het ging samengezet. Sommige meisjes waren boos, andere verdrietig of aangeslagen. Die jongens stonden met het schaamrood op de kaken. Dan sta je daar wel even als grote jongen, die door een 18-jarig meisje de les wordt gelezen.

'De jongens wilden de meisjes een saunabon aanbieden. De volgende dag stond er in de krant dat het Vindicat-bestuur het incident wilde afdoen met een saunabonnetje. Heel frustrerend. Mijn eerste neiging was toen: rectificeren. Daarmee ging ik te veel in op de details. Terwijl het verhaal eigenlijk veel groter was. Het ging om structureel seksisme binnen onze vereniging.'

Een half jaar later kwam Vindicat-lid Milou Deelen naar buiten met een klacht over slutshaming. Zij vertelde dat ze stelselmatig hoer, slet of laag wijf werd genoemd. Er werd een lied gezongen, 'het laagste meisje van het jaar' - dat ging over haar. Jongens worden aangemoedigd met zo veel mogelijk meisjes het bed te delen, zegt zij, meisjes die hetzelfde doen gelden als hoer.

Milou Deelen.

Herkende je het beeld dat zij schetst?

'Ja, ik herkende het. Maar het is wel een verhaal met twee kanten. Het sentiment van veel leden - en ik vind het heel gevaarlijk om dat tegen jullie te zeggen - is: we vinden haar boodschap goed, alleen zij moet die niet verkondigen.'

Waarom niet?

(Stilte) 'Nou, ik weet niet of jullie het relevant vinden of niet, maar zij heeft het bed gedeeld met het vriendje van een vriendin van haar. Dat is sociaal onwenselijk gedrag, kan ik op zijn minst zeggen. Veel leden vinden het daarom toch een beetje ongepast dat juist zij zich nu heeft opgeworpen als boegbeeld voor seksuele vrijheid en tolerantie. Ik sta nog steeds pal achter haar boodschap. Maar ik merk om me heen dat die niet goed landt binnen de vereniging omdat juist zij de verteller is.'

Klopt het beeld dat ze schetst over seksisme binnen Vindicat?

'Het klopt deels. Er ís veel respect voor vrouwen binnen de vereniging. En er zijn ook veel vrouwen die zeggen: we worden te zwak afgeschilderd. Tegelijkertijd merk ik in de hele maatschappij en ook bij Vindicat dat er ongelijkheid is in de manier waarop wordt gekeken naar het aantal bedpartners van mannen en vrouwen. Dat is eigenlijk erg raar.'

Tijdens de introductietijd zeggen jullie tegen de jongens: ga met zo veel mogelijk meisjes naar bed.

'Dat was natuurlijk als grap bedoeld. Bovendien is het niet meteen bepalend voor hoe je als man na achttien jaar leven naar vrouwen kijkt. Het is niet zo dat je hier in twaalf dagen introductietijd een compleet ander mens wordt. Hooguit wordt er wat geschaafd. Maar we zijn ermee gestopt. Ook woorden als 'hoer' en 'slet' mogen niet meer worden gebruikt tijdens de introductietijd.'

Hoe zit het met 'balmos', de ongeschreven regel dat je als meisje naar bed gaat met de jongen die je meeneemt naar het bal of gala? Ook dat wordt aan nieuwe leden verteld.

'Dat is uiteraard met een vette knipoog. We kunnen allemaal bedenken dat je niet echt met iemand mee moet. Zelf heb ik het althans altijd zo geïnterpreteerd en velen met mij. Maar het afgelopen jaar zijn we met elkaar over cultuur gaan praten. Toen kwam naar voren dat er meisjes waren die dachten dat het echt moest. Daar zijn we als bestuur van geschrokken. De balmos is dus afgeschaft. Hij bestond al niet, maar we willen ook niet het gevoel creëren dat hij bestaat. En weet je wat er dit jaar tijdens de introductietijd werd gezongen? 'Respect voor vrouwen.' Ik zweer het je. Natuurlijk is dat met een dikke knipoog. Maar dat is toch veel leuker?'

Vindicat is veranderd, zeg je. Toch hebben zich dit jaar weer incidenten voorgedaan. Jullie roeivereniging Aegir reikte een 'sletbokaal' uit. Een grote groep Vindicaters misdroeg zich in een sushirestaurant. Hoe kan dat?

'Over die sletbokaal kan ik kort zijn. Ik heb zelf een jaar bij Aegir geroeid en ik kan je vertellen: ik wist niet dat dat blaadje (waarin de sletbokaal werd uitgereikt, red.) bestond. Maar toen we erover hoorden was dat voor ons een moment om te laten zien dat we heel daadkrachtig zijn. De vereniging is meteen voor een jaar geschorst.'

En het sushirestaurant?

'Dat vind ik een nieuw hoofdstuk. Een extra les die we moeten leren: wat is beschaafd gedrag?'

Is het niet naïef om zo te denken, na een jaar waarin alles op scherp is gezet?

'Ik vind van niet. Ik denk dat het een kwestie van tijd is. Vorig jaar had ik zelf nog niet het inzicht dat veel basalere zaken als seksisme en veiligheid onze aandacht vroegen. Die hebben we nu aangepakt. Het volgende thema is beschaafd gedrag. Het nieuwe bestuur heeft daar extra aandacht voor.'

Dan hebben jullie toch gigantisch onder een steen gelegen?

'Ja, en daarom is het goed dat die steen nu wordt opgetild, in het belang van onze vereniging. Als er in de toekomst een misstand is, hoop ik dat die aan het licht komt, want ik zie wat voor positief effect het heeft om deze thema's bespreekbaar te maken.'

Is de les dan niet dat je moet stoppen met de omerta, met die gesloten cultuur?

'Nee. Ik denk wel dat je transparant moet zijn. Daarom zit ik ook hier, met jullie. Maar er zit waarde in de mystiek die we hier met elkaar creëren. In een tijd waarin de roep om transparantie alleen maar luider wordt, is het moeilijk om die te handhaven. Ze wekt heel snel de suggestie dat er allerlei misstanden zijn. Tegelijkertijd is die mystiek ook een deel van de reden dat ik zelf bij Vindicat ben gekomen: het beloofde een groot spannend avontuur te worden, waar ik me vol in heb gestort.'


Verbeterplan

Geen fysiek contact meer tijdens de introductietijd; genoeg nuchtere begeleiders mee op ontgroeningskamp en een jaarlijkse anonieme ledenenquête. Het zijn drie punten uit een uitgebreid verbeterplan dat Vindicat het afgelopen jaar schreef.

De incidenten rond de studentenvereniging waren voor de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool reden om een cultuurverandering te eisen. Alle Groningse studentenverenigingen die financiële steun krijgen van de onderwijsinstellingen moeten voortaan geaccrediteerd worden. Vindicat voorop.

De vereniging moest een uitgebreid dossier indienen bij een nieuw opgerichte accreditatiecommissie onder leiding van oud-politiefunctionaris Martin Sitalsing. In juli volgde het eindoordeel: het Groningse corps wordt voorlopig geaccrediteerd, op voorwaarde dat de vereniging het komende jaar meer verbeteringen doorvoert. Er heerst bij Vindicat volgens de commissie 'duidelijk een gevoel van urgentie' om zich te beteren.

Of Vindicat de plannen op papier ook in de praktijk brengt, valt moeilijk te controleren. Net als alle corpora staat de vereniging bekend om de gesloten cultuur - leden klappen niet snel uit de school. De Volkskrant sprak met twee leden en de vader van een lid dat dit jaar aanwezig was bij de ontgroeningen. Allemaal bevestigen ze dat de vereniging is veranderd. Nieuwe leden worden tijdens de ontgroening niet meer aangeraakt, zeggen zij. Vrouwelijke leden worden tijdens de ontgroening niet meer 'hoer' of 'slet' genoemd.


Reactie Milou Deelen

Milou Deelen, het Vindicat-lid dat vorig jaar seksisme bij de vereniging aankaartte, is inmiddels weg bij Vindicat.

Over Derksens bewering 'het sentiment van veel leden is: we vinden haar boodschap goed, alleen zij moet die niet verkondigen' en de reden daarvoor, zegt ze: 'Er heeft zich inderdaad eenmalig iets voorgedaan, maar dat was al lang met de betrokken persoon uitgepraat. Los daarvan hebben de dingen die ik persoonlijk 'goed' of 'fout' heb gedaan in mijn leven niks te maken met het punt dat ik wil maken. Het gaat hier over slutshaming en de mentaliteit en groepsdruk van jongens bij het corps. Niemand bij Vindicat durft met zo'n verhaal naar buiten te komen, want kijk wat er gebeurt als je wel iets zegt: je wordt uitgekotst. Je bent een verrader.'


Dit schreven we eerder over Vindicat

Meerdere leden van Vindicat naar psycholoog om ervaringen bij corps, waaronder fysiek geweld
Meerdere leden van studentenvereniging Vindicat zijn de laatste jaren behandeld door een psycholoog vanwege hun ervaringen bij het corps. Dat zegt de Groningse psycholoog Martin Appelo. 

Terug in de Mensa voelde Rogier vocht uit zijn oor komen: OM eist cel- en taakstraf voor toebrengen hersenletsel bij
ontgroening
De rechtbank in Groningen boog zich donderdag over een uit de hand gelopen ontgroeningsritueel bij het Groningse studentencorps, in augustus vorig jaar. Lees hier wat er toen gebeurde.

Studentencorpsen lijden niet onder de reeks incidenten en negatieve publiciteit
Sterker nog: zeven van de acht klassieke Nederlandse corpora kregen afgelopen introductieperiode evenveel of meer inschrijvingen dan een jaar eerder. Dat blijkt uit een inventarisatie van de Volkskrant.

Vindicat krijgt voorlopig geen bestuursbeurs meer van Rijksuniversiteit Groningen en Hanzehogeschool
De Rijksuniversiteit Groningen (RUG) en de Hanzehogeschool betalen voorlopig geen bestuursbeurzen uit aan Vindicat. De studentenvereniging is opnieuw in opspraak gekomen. Leden zouden zich onder meer hebben misdragen in een sushirestaurant. De politie is inmiddels een onderzoek begonnen naar dit incident.

Meer over