Oud-kampioenen zingen voor het goede doel

SINT WILLEBRORD - 'Iedereen die niet gaat zingen, moet de werkplaats verlaten', roept oud-wielrenner Rini Wagtmans. Niet dat die andere aanwezigen de zangers afleiden, maar simpelweg omdat de ruimte van 'Sporthuis Hubert' in Sint Willebrord te klein is om met twintig man in te staan. De begeleidende band past al amper in de werkplaats. Als de drummer gaat staan, moet hij bukken om niet tegen een set wielen aan te komen.

'Sporthuis Hubert' lijkt in niets op een muziekstudio, maar toch wordt deze week in de oude fietsenzaak van Hubert van Hooijdonk in Sint Willebrord een wieler-cd opgenomen. De Sint Willebrord Sessions Vol. 1: Sporthuis Hubert, zoals de plaat voluit gaat heten. Een cd vol wielerliedjes, waarvan de opbrengst naar Artsen zonder Grenzen gaat. Artiesten als Guus Meeuwis en Freek de Jonge komen nog langs; vanavond moet een achtergrondkoor ingezongen worden.

De cd is een initiatief van de organisatie Bikewriters, een groep wielrenners en schrijvers die voor Artsen zonder Grenzen geld inzamelt en gesponsord wordt door de Nederlandse wielerploegen 1t4i, Vacansoleil en Rabobank. Als er zoveel moois over wielrennen geschreven kan worden, zijn er ook liedjes over te maken, was het idee. En als je dan toch ergens gaat zingen, dan maar in Sint Willebrord, dat zich sinds vorig jaar 'het wielerdorp van Nederland' noemt.

'Toen kwamen ze bij mij uit', vertelt Hubert van Hooijdonk trots, terwijl Michael Boogerd en Koos Moerenhout staan te zingen. 'Veertig jaar zijn hier allemaal renners geweest voor een praatje, dit vind ik ook best.' Het is het drukste moment.

De muren van de kleine werkplaats achter het huis zijn in veertig jaar vol komen te hangen met plaatjes en foto's van wielrenners en een kalender met vrouwelijk schoon. Een borst van een blonde vrouw is ontbloot. Er wordt om gelachen.

Moerenhout wijst naar de hoek van de werkplaats. 'Zie je die bank? Daar zit altijd iedereen koffie te drinken en bij te praten over wielrennen', zegt de voormalig Nederlands kampioen, die wel door Hubert zijn fiets liet maken en nu een liedje mee komt zingen. 'Al bleef ik natuurlijk nooit zitten', lacht hij. 'Ik moest trainen.'

Rini Wagtmans biedt ondertussen Michael Boogerd nog een biertje aan. Dat is niet de eerste van Boogerd. De stemming zit er goed in. Wagtmans vindt het allemaal mooi. 'Het is toch prachtig, het is gewoon het wielerbloed van iedereen'.

'Het is een virus, een ziekte die je nooit kwijtraakt en die alleen maar verergert', zegt Peter Winnen, ooit derde in de Tour de France. De 54-jarige oud-profrenner is blijven hangen. Zong hij 's middags nog een door zichzelf geschreven nummer in, 's avonds zorgt hij dat zijn stem ook in het achtergrondkoor te horen is. 'Wielerbloed is ook gezelligheid, de sfeer met de jongens', zegt hij.

Want dat is het boven alles: een gezellige keuvelavond tussen wielrenners. Het liedje dat wordt ingezongen is overigens helemaal niet slecht. 'Kampioenen' heet het nummer, waarvan de wielrenners alleen dat woord hoeven in te zingen. Wel een keer of twintig, maar met het achtergrondkoor zit het wel goed.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden