Oud-FNV-voorzitter Hans Pont (1938-2017) ging voorop in strijd voor arbeidersklasse

De benoeming van Hans Pont als voorzitter van de vakcentrale FNV in 1985 was controversieel. Zijn besluit drie jaar later om directeur-generaal personeelsmanagement te worden bij Binnenlandse Zaken leidde tot een storm van verontwaardiging.

Hans Pont in 1986 Beeld anp

Nog maar vijf jaar eerder had Pont als bestuurder van de AbvaKabo de ambtenarenacties tegen dit ministerie geleid onder de slogan 'Boos op Koos', waarmee toenmalig minister Koos Rietkerk van Binnenlandse Zaken werd bedoeld, de man die de ambtenaren op de nullijn zette.

Ponts maatje bij de AbvaKabo, de populaire brombeer Jaap van der Scheur, had er geen goed woord voor over. 'Het toppunt van dwaasheid', brieste Van de Scheur. Pont mocht nu 'als loopjongen van de minister de ambtenarenbezuinigingen door de strot duwen'.

Van der Scheur zag het persoonlijk als gezichtsverlies. Hij had ervoor geijverd dat Pont voorzitter was geworden van de FNV als opvolger van de naar de politiek overgestapte Wim Kok, en niet de populaire Johan Stekelenburg van de industriebond. En nu liet Pont de vakbeweging in de steek, waardoor Stekelenburg alsnog voorzitter werd. 'Helaas begrepen deze mensen hem niet. Mijn vader werkte niet vanuit posities, maar vanuit intentie. Zijn intentie was eerlijke arbeidsvoorwaarden voor het overheidspersoneel. En dat heeft hij bereikt', zegt zijn dochter Mariëlle Pont.

Pont zou de rest van zijn carrière ambtenaar blijven. 'Ik ben een typische directeur-generaal. Dat sterke gevoel heb ik inmiddels', zei hij toen hij in 1994 overstapte naar het ministerie van VROM. Zes jaar later werd hij directeur van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Na zijn pensioen werd hij voorzitter van de Bond Pensioenbelangen. Ook was hij als gepassioneerd schaker enige tijd voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Schaak Bond.

Johan Stekelenburg krijgt de voorzittershamer uit handen van zijn voorganger Hans Pont (1988) Beeld anp

Pont groeide op in een hervormd arbeidersgezin in Alphen aan de Rijn waar hij het Christelijk Lyceum volgde. Na een opleiding landmeetkunde werkte hij enkele jaren bij het kadaster, waar hij zich bezig hield met de ruilverkaveling van de Maarsseveense Plassen. In 1967 stapte hij over naar ambtenarenbond Abva (nog zonder Kabo).

In de jaren zeventig waren echter alle schijnwerpers gericht op de vaak spectaculaire acties van de Industriebond. Dat veranderde begin jaren tachtig, toen het kabinet Lubbers I het mes zette in de privileges van de ambtenaren. Harde acties volgden. Vuilnis stapelde zich op. Post werd niet bezorgd, de Zeeuwse veren bleven aan de kade, de douane hield stiptheidsacties.

Hans Pont ging samen met AbvaKabo-voorman Jaap van de Scheur voorop in de strijd. 'Wij waren een mooi duo. Jaap kon grote groepen mensen in beweging brengen. Ik had een strategische rol. Zes weken opende het Achtuurjournaal met de staking, behalve de dag dat Heineken werd ontvoerd', blikte hij later terug.

Vanwege zijn strategische gaven werd hij benoemd tot FNV-voorzitter. Het was een poging de achterban van de bond te verbreden buiten de traditionele arbeidersklasse. Naast 'blauwe overalls' moesten ook vrouwen, allochtonen, flexwerkers en witteboorden zich thuis zouden voelen.

In 1987 verscheen onder zijn leiding het rapport FNV 2000, het startpunt voor een grootscheepse heroriëntatie. De vakbeweging moest herkenbaarder worden, onder andere door werk te maken van persoonlijke dienstverlening aan de leden. Een 'sociale ANWB', zo werd gezegd. Kenmerkend voor Pont was zijn bescheidenheid. Hij reed een Opel Kadett en bleef tot het einde van zijn leven in een huurflat in Rijswijk wonen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.