Oud-bestuurder Berenschot was pietje-precies met humor

De voormalig directievoorzitter van organisatiebureau Berenschot wilde altijd iets voor de maatschappij betekenen.

Leo Markensteyn.

Als in een van de bijlages van de Rekenkamer een foutje stond, ontging dat Leo Markensteyn niet, weinig ontsnapte aan zijn aandacht. Uiteindelijk heette een fout daar zelfs een 'Markensteyntje'.

De voormalig directievoorzitter van organisatieadviesbureau Berenschot was een pietje-precies. Dat combineerde hij met een groot gevoel voor humor. Tijdens een cruise met het Berenschot-personeel imiteerde hij, gestoken in diens uniform, zo goed de kapitein dat de arme man zich daarna niet meer liet zien. Leo Markensteyn - rasbestuurder en strateeg - overleed op 5 januari in zijn woonplaats Rosmalen. Hij was al 14 maanden ziek als gevolg van ALS.

Markensteyn werd geboren in Lekkerkerk in een scheepswerfgezin van drie kinderen. Na de middelbare school ging hij naar de Academie voor Lichamelijke Opvoeding, maar al na een jaar besloot hij die te verruilen voor de studie sociologie in Rotterdam. In 1972 kwam hij in dienst bij nieuw opgerichte organisatieafdeling van de provincie Noord-Brabant. Later werkte hij enige tijd bij Edah, het toenmalige supermarkbedrijf van Vendex.

Kritisch

In 1982 kwam hij in dienst van Berenschot. Hij kreeg als taak advieswerk voor de zogenoemde non-profitsector te doen zoals de overheid, de zorg en culturele instellingen. Nadat in de jaren tachtig was besloten de werkloosheid te bestrijden met arbeidsduurverkorting, gaf Markensteyn advies aan het ministerie van Sociale Zaken hoe dit zou kunnen worden uitgevoerd. Hij stelde zelfs een nieuw ploegendienstmodel voor DAF op.

Berenschot werd uiteindelijk het eerste organisatiebureau in Nederland met een speciale tak voor de publieke sector. Omdat onder Paars het overheidsapparaat werd opgeschud en deels geprivatiseerd, zat de tijdgeest mee. 'Markensteyn vond privatisering goed als het echte voordelen opleverde. Maar hij was daar ook vaak uitermate kritisch over', zegt Berenschot-collega Ludy Geut. Politiek gevoelig was de opdracht naar de kostenontwikkeling van de gezondheidszorg. In 2000 werd hij directievoorzitter van Berenschot. Drie jaar later kreeg hij een conflict met de commissarissen over een reorganisatie en besloot hij terug te treden.

Iets voor de maatschappij betekenen

Markensteyn was met 55 jaar te jong om achterover te leunen. Hij richtte een eigen managementbureau op. Bij de hockeybond en als crisismanager bij het medisch centrum De Klokkenberg in Breda had hij al de nodige ervaring opgedaan met bestuursfuncties buiten Berenschot. In september 2003 werd Markensteyn gevraagd schoon schip te maken bij voetbalclub FC Utrecht. Als president-commissaris benoemde hij Martin Sturkenboom tot nieuwe directeur. In 2008 werd Markensteyn bestuursvoorzitter van thuiszorgorganisatie Meavita, waar het water aan de lippen stond. Een jaar later ging Meavita bankroet. Volkomen onnodig, vond Markensteyn. In 2011 schreef hij op verzoek van burgemeester Tom Rombouts een reddingsplan voor de noodlijdende voetbalclub FC Den Bosch.

'Ik vind het belangrijk om iets voor de maatschappij te betekenen', verklaarde hij in een interview met het Brabants Dagblad. Hij was daarom ook raadslid voor D66 in de gemeente Rosmalen en bestuurslid van de hockeyclub waar hij elk weekeinde langs de lijn stond. Daarnaast was hij voorzitter van de Zuidelijke Rekenkamer en de Nederlandse Vereniging van Rekenkamers en Rekenkamercommissies (NVRR). 'Het deed hem ontzettend veel pijn dat hij zijn werk daar moest opgeven', zegt zijn echtgenote. En hij bleef ook bij Berenschot betrokken als voorzitter van de Stichting Voetsporen die het erfgoed van het bedrijf bewaakt.

Markensteyn was getrouwd en had een zoon en een negen maanden oude kleindochter.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden