Ottesen en Herasimenia spotten op 100 vrij met alle prognoses

JOHN VOLKERS

SHANGHAI - Twee zwemsters werden vrijdag wereldkampioen op de 100 meter vrije slag en niemand had hun namen van tevoren op het favorietenlijstje ingevuld. Aliaksandra Herasimenia en Jeanette Ottesen deelden de hoogste trede van het podium. De Nederlandse aas Ranomi Kromowidjojo, met tweetiende verschil afgetroefd, stond er haast verlegen lachend naast, zij was derde geworden.

Het koninginnenummer van deze WK bracht het merkwaardigste podium voort dat de zwemsupporter de laatste jaren te zien kreeg. De Deense Ottesen, een krachtige blondine, hoog op de benen, verwoordde het met haar herinneringen na het aantikken.

'Ik finish en kijk naar mijn coach, (Nederlander Paulus Wildeboer, JV). Die zwaait uitbundig. Ik denk: zeker een persoonlijk record of misschien brons? Heb ik goud. Ik weet niet wat ik toen dacht. Ik was totaal van de kaart. Mijn hoofd was helemaal leeg. Dit had ik nooit verwacht. Wie wel? De wereldtitel op de mooiste afstand, de 100 vrij. Is ie mooi?'

Het verhaal van de andere winnares was zeker zo opzienbarend. Aliaksandra Herasimenia uit Wit-Rusland werd in 2003 buiten competitie op het gebruik van steroïden betrapt. Ze kreeg twee jaar schorsing. Ze zal haar goud van Shanghai 2011 als de definitieve rehabilitatie hebben gezien.

Alle medaillewinnaressen lagen in onbeduidende banen. Herasimenia lag in baan 8, Ottesen in 6 en Kromowidjojo, na een tegenvallende halve finale, in 2. Zij had deze wonderlijke avond niks gezien van een tegenstander. Nathalie Coughlin, de Amerikaanse die opvallend genoeg laatste werd, had ze op de terugbaan niet meer opgemerkt. Dat was goed nieuws. Kromowidjojo ademde over links en zwom bij de routinier weg.

Met evenveel verbazing als de overige aanwezigen in het stadion keek Kromowidjojo vervolgens naar het scorebord. Ze zag twee winnaressen die wat haar betreft van Mars hadden kunnen komen. Er waren anderen namen voorspeld. De voornaamste van hen was Kromowidjojo zelf. Ze was voor het toernooi aangekondigd als de 'tip' voor goud. Liefst 47 procent van de ondervraagde kenners zetten de Nederlandse kortebaankoningin van 2010 (drie wereldtitels, vier Europese successen) op één.

De voorspellers waren uiterst conservatief. Britta Steffen kreeg 23 procent kans, Coughlin nog 17. De werkelijkheid was dat titelverdedigster Steffen zich na haar zestiende plaats in de series terugtrok. 'Ik ben hier niet meer dan een Trabantje', sprak de vrouw die een Porsche verdiende met tweemaal olympisch goud in 2008.

De WK-finale zette de verhoudingen in de wereldtop volkomen op zijn kop. Kromowidjojo was de enige van de aangekondigde toppers (Halsall en Heemskerk stonden ook onder de getipten) die zich op het erepodium wist te nestelen.

Ze keek met voldoening naar haar eigen prestatie. De tijd, 53,66, vond ze onder de condities waarin ze in Shanghai was gearriveerd acceptabel.

Het meest tot tevredenheid stemde haar klassering vóór haar eeuwige Britse rivaal Francesca Halsall. Bij een groot langebaantoernooi kon Kromowidjojo deze vrouw uit Loughborough tot vrijdag nooit verslaan. Halsall was een plaag voor de Groningse.

Kromowidjojo noemde Halsalls naam niet in haar verklaringen na afloop. 'Dat ik de favorieten hier kan verslaan, geeft een lekker gevoel voor volgend jaar. Degene die ik wil verslaan, die heb ik hier verslagen. Die andere twee (Ottesen en Herasimenia, JV) die komen volgend jaar wel.'

Volgend jaar wil zeggen: de Olympische Spelen van Londen. Daar is de grootste titel te verdienen. Titelverdedigster Steffen lijkt uit het rijtje met kanshebbers te zijn gevallen. Zij kan zonder snel pak niet meer aan de tijden komen, waarmee ze elke andere zwemster tot drenkeling degradeerde.

Halsall, tweede bij de WK van 2009, zal aan zelfvertrouwen hebben ingeboet met haar opvallende nederlaag in Shanghai. 'Het kwam er niet uit vandaag. Dat heb je soms', was haar magere verklaring.

Kromowidjojo tankte juist vertrouwen door in China uit haar mindere vorm een maximaal resultaat te halen. Vier van de vijf keer was ze langzamer dan landgenote Heemskerk, maar de vijfde maal was de medaille voor haar. Zij doceerde: 'Het gaat erom wat je in de finale doet. Ik kreeg echt een kick in dit stadion en bij deze wedstrijd. De tijd is nog steeds niet supergoed. Het resultaat wel.'

Ze zei blij te zijn met brons. Of ze dat voor het toernooi ook had kunnen denken, was de vraag na afloop. 'Nee', gaf ze toe. Ze had door een mindere vorm haar verwachtingspatroon moeten bijstellen. Supervorm moet dan maar volgend jaar in Londen getoond worden.

Kromowidjojo zweert bij de aanpak van kampioenenmaker Jacco Verhaeren. De coach legde uit dat het gemis van de zomer van 2010, toen zijn pupil door een hersenvliesontsteking twee maanden geveld was, nu nog steeds zijn effecten heeft. Volgend jaar zullen die overwonnen zijn.

Dat de bondscoach Ottesen niet had getipt, was een kleine verrassing. De Deense zei in 2010 twee weken bij Verhaeren te hebben getraind en heel veel opgestoken te hebben van de Nederlandse toptrainer. Waarna haar overstap naar een andere Nederlandse coach, Paulus Wildeboer, de winnende formule bleek.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden