Oscar Wilde, Sam Harris & David Mitchell

En dan hier nog een zoektocht naar mannelijk schoon, geïllustreerde verhalen van Oscar Wilde, een pleidooi voor spiritualiteit en andere pas verschenen titels.

Met 'salarymen' worden in Japan mannelijke werknemers van bedrijven bedoeld. Zo iemand komt de verteller, een jongeman die zich twee jaar in zijn ouderlijk huis heeft opgesloten, tegen in een park. Ze voeren dagelijks gesprekken. Ich nannte ihn Kravatte, heette het romandebuut van de in Wenen opgegroeide Milena Michiko Flašar (1980), die een Japanse moeder heeft en een Oostenrijkse vader. De vertaling van Isabelle Schoepen en Kris Lauwerys van dit delicate verhaal is getiteld Een bijna volmaakte vriendschap (Cossee; euro 18,90). De schrijfster is op 16 januari te gast tijdens Writers Unlimited in Den Haag.

Zes verhalen van Oscar Wilde, gebaseerd op mythen en volksverhalen, verschenen in 1894 als Poems in Prose. Die verhalen vertaalde Joris Lenstra correct als Prozagedichten (Nadorst; euro 15,-), in een uitgave die ook de Engelse tekst biedt, plus illustraties van de met Wilde bevriende kunstenaar Charles Ricketts, op eigen initiatief gemaakt, nooit samen met deze teksten verschenen.

Een roman in zes delen, die elk spelen in een andere tijd (het voorlaatste in 2025, het laatste in 2043), en met vijf vertellers die de lezer alle hoeken van de kamer laten zien, schreef Hans Bouman op 13 september over The Bone Clocks van David Mitchell. De met 5 sterren bedeelde roman verschijnt nu in de Nederlandse vertaling van het duo Harm Damsma en Niek Miedema, specialisten in lastige maar enerverende klussen: Tijdmeters (Nieuw Amsterdam; euro 24,95). Op 17 januari treedt de schrijver op in De Nieuwe Liefde in Amsterdam.

Foto Antonia Hrastar
Foto Najib Nafid000
Foto Antonia Hrastar

Na een beroepsleven als sportjournalist voor radio en tv werd Theo Bakker (1951) getroffen door lichamelijke en geestelijke malheur. Over deze periode van verval en herstel schreef hij de dichtbundel Weer thuis (Bakker Tekst Producties; euro 15,-): 'dek jezelf toe, streel jouw hoofd/ ga rusten, treed uit, vertrouw/ slaap vol overgave, veilig, huil uit/ ik ben het zelf die over je waakt'.

Een volledige marathon loopt hij sinds een paar jaar niet meer, maar de 93-jarige astronoom Kees de Jager is op vele andere gebieden onverminderd actief. Voor het sterrenkundig maandblad Zenit verzorgt hij al jarenlang een rubriek met 'persoonlijke herinneringen aan opmerkelijke gebeurtenissen' uit zijn leven en werk: zijn jeugd in Indonesië, de onderduikperiode in de Tweede Wereldoorlog, de opkomst van het Nederlandse ruimteonderzoek - alles komt aan bod, vaak verluchtigd met hilarische anekdotes over ontmoetingen met de grootste kopstukken uit de internationale sterrenkunde. In Terugblik (Stip Media, euro 21,95) zijn 120 van die verhalen gebundeld. De Jager komt eruit naar voren als een innemend, humoristisch, scherpzinnig en inspirerend mens. Fijn leesvoer voor iedereen met een brede belangstelling voor wetenschap en historie.

Foto Najib Nafid000

De Amerikaanse neurowetenschapper Sam Harris wordt samen met de cognitiewetenschapper Daniel Dennett, de criticus Christopher Hitchens en evolutiebioloog Richard Dawkins tot de 'nieuwe atheïsten' gerekend; religie is volgens hen een gevaar voor de wereld. Maar in Harris' laatste boek, nu vertaald onder de titel Het huidige moment (uitgeverij Nieuwezijds, euro 21,95), houdt Harris een vurig pleidooi voor spiritualiteit. 'Hij weet dat hij hiermee een aantal van zijn trouwe fans tegen zich in het harnas jaagt', schreef Stine Jensen daarover in de Volkskrant. 'Die hebben de neiging mensen die het woord spiritualiteit in de mond nemen meewarig te bezien als slachtoffers van een beginnende mentale aftakeling. Dat is onterecht, stelt Harris, die een brug wil slaan tussen spiritualiteit, (neuro)wetenschap en atheïsme. Om spirituele waarden als zelftranscendentie, compassie en liefde te ervaren heb je geen religie nodig. Spiritualiteit is ook te waardevol om over te laten aan zwevende new-agers die dwepen met de eenwording met het universum. En spiritualiteit snijdt hout als je de laatste bevindingen uit de filosofie en de neurologie serieus neemt.'

Ergens in de westerse geschiedenis van de mens is niet de man, maar de vrouw tot lustobject gemaakt, met alle ellendige gevolgen van dien. In En God schiep de man. Een queeste naar de mannelijke schoonheid (Lannoo, euro 24,99) zetten Jelle Van Riet en fotografe Elisabeth Broekaert de zaken weer een beetje recht. 'Elke queeste kent een begin', schrijft Van Vliet. 'De mijne startte op wat een hoogmis van mannelijke schoonheid wordt genoemd: een Mister Universe Modelwedstrijd. Misschien, laat ik eerlijk met u zijn, ging ik er wel heen in de hoop al direct de mooiste man ter wereld te vinden, zodat ik mijn queeste snel en efficiënt kon afhandelen. Maar met hoeveel toewijding ik me die avond ook aan een empirisch onderzoek heb overgegeven, het mysterie van mannelijke schoonheid werd er niet blootgelegd.'

Foto Najib Nafid000
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.