Opsteker voor korte verhaal

Geen grote, exclusieve namen op het boek- en muziekfestival Crossing Border, maar wel een fijn college van Joost Zwagerman plus A.L. Snijders, de Meester van het Zeer Korte Verhaal.

DEN HAAG - Alles was wat kleiner dit jaar op Crossing Border. Het festival voor literatuur en muziek vond de afgelopen dagen, zoals de laatste jaren gebruikelijk, behalve in de moederstad Den Haag ook plaats in Enschede en Antwerpen. Het aantal locaties in de residentie was kleiner dan voorheen, terwijl de bezoekers anders dan andere jaren nergens vergeefs in de rij hoefden staan. Grote, exclusieve namen ontbraken, zowel uit de literatuur als de popmuziek. Hoewel je toch wat nostalgisch ging terugverlangen naar de jaren dat een Lou Reed, Salman Rushdie of Norman Mailer op het affiche prijkte, viel er vooral op literair vlak veel te genieten.


Muzikaal was het programma op papier verantwoord met bijvoorbeeld de dwarse gitaarrock van White Denim, de sterk op jarentachtig-newwave leunende rock van vrouwenbands Savages en Warpaint en de gepassioneerde zang van John Grant. Vooral in de grote zaal van het Nationale Toneel Gebouw kwamen de bands nauwelijks tot de hoogten waar ze hoorden. Savages had net als Phosphorescent te kampen met geluidsproblemen en White Denim begon futloos, na een te wilde avond in Groningen. Pas tegen het einde vonden de drie gitaristen elkaar met vurig spel.


John Grant was opnieuw het best wanneer hij in de huid van Harry Nilsson achter de piano kroop, maar die soms oorverdovende elektronica waarmee hij in de Koninklijke Schouwburg zaterdag het publiek uit de stoelen beukte, verpestte veel. In diezelfde zaal had Joost Zwagerman een dag eerder indruk gemaakt met een levendig college Amerikaanse moderne kunst. Kwiek over het podium stappend pakte hij de zaal in met mooie verhalen over bijvoorbeeld Mark Rothko en diens weerzin tegen het werk van Andy Warhol. Daarbij steeds de juiste beelden op een scherm klikkend.


Zo'n voordracht blijft hangen, meer dan die van bijvoorbeeld Dimitri Verhulst die volstond met het voorlezen van wat bladzijden uit zijn nieuwe boek. Het aardigst waren dit jaar de interviews met schrijvers, in het bijzonder die van korte verhalen. Mensje van Keulen, aangekondigd als 'een van onze grootste, meest interessante schrijvers van korte verhalen' liet zich tijdens een inzichtelijk half uurtje ontvallen dat haar geliefde genre het hier moeilijk heeft, omdat er nauwelijks meer literaire tijdschriften bestaan. Mogelijk, maar Crossing Border onderscheidde zich dit jaar juist in het naar voren plaatsen van het korte verhaal. Claire Vaye Watkins, dochter van Paul Watkins, een vooraanstaand lid van Charles Mansons 'family' vertelde gepassioneerd over haar achtergrond en hoe ze haar Nevada-verhalen in Battleborn had geselecteerd zoals muzikanten een album samenstellen. Ook aardig, Pepijn Lanen, toch bekend als de bravoure-rapper Faberyayo uit De Jeugd Van Tegenwoordig, die timide, bijna nederig bekende nog veel te moeten leren en zelfs toegaf dat zijn debuutbundel vooral vorm was en weinig inhoud.


Dat gold zeker niet voor het optreden van A.L. Snijders, die met pianist Marcel Worms op het festival uiteindelijk de meeste indruk maakte. De meester van het Zeer Korte Verhaal las een aantal fraaie radiocolumns voor, die werden afgewisseld met wonderschone pianominiatuurtjes.


Een prachtige combinatie van muziek, poëzie en verfijnde voordracht. En het ging ook nog ergens over. Neem nu deze slotregel na een tekst over een niet nader genoemde politieke partij die angst en onverdraagzaamheid als 'welkome gasten' kent: 'De gezonde Hollandse jongens gaan een mooie toekomst tegemoet. De partij wacht.'


Die hakte erin, net als de opeens iets hardere pianonoten die erop volgden. Heel simpel en klein, maar doeltreffend. Het korte verhaal is een kunstvorm die Crossing Border dit jaar een mooie stimulans heeft gegeven.


Crossing Border, Koninklijke Schouwburg en het Nationale Toneel Gebouw, Den Haag, 15 en 16 november.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden