Opnieuw beginnen op puinhopen Inholland

Wanpresterende hogeschool zou ontbonden moeten worden, schrijft Arie Kuijvenhoven in de Volkskrant. Hij is onder andere oud-docent van de voormalige Ichthus Hogeschool te Rotterdam. In zijn tijd tekenden zich al de tekortkomingen af die de hogeschool Inholland nu fataal zijn geworden.

© ANP

Alweer tien jaar geleden werd ik, als zij-instromer, docent aan de Ichthus Hogeschool, een van de directe voorgangers van het wankelende Inholland. Ik begon in het oude gebouw aan het Rotterdamse Vasteland en verhuisde mee naar de 'glazen golf'op Zuid. Die bleek voornamelijk te bestaan uit een ruime hal waarin studenten via internet contact konden zoeken met hun begeleider. Dat de meeste docenten toen nog geen computer hadden, was geen bezwaar.

Dat de docenten bij elkaar waren gepropt in een ruimte waar de zon vrijelijk naar binnen kon schijnen, was ook geen bezwaar. Net zo min als het ontbreken van een vertrek waar je met iemand onder vier ogen kon spreken. Alles moest transparant, heette het. Toen ik een keer op de bestuursetage mocht zijn, keek ik mijn ogen uit. Wat een rust, wat een ruimte, wat een glanzend meubilair, wat een behaaglijke temperatuur. Wat een prettige werkomgeving voor het overigens opvallend afwezige management.

Binnen korte tijd gaf ik les aan dag- en avondstudenten van diverse studiejaren. Naast statistiek gaf ik les in sociaalpsychologie, beleids- en organisatiesociologie en begeleidde ik vier groepen eerstejaars bij het opstellen van hun 'poppetje', hun persoonlijk ontwikkelingsplan.

Het bleek aan het Ichthus - dat toen nog een goede naam had - gebruikelijk om tentamens voor te bespreken met de studenten. Bij een groep avondstudenten deed ik dat ook, want ik had de stellige indruk dat de stof te hoog gegrepen was. Desondanks haalde slechts een van de ruim twintig studenten een voldoende. De rest was laaiend omdat ze geen voldoende had. Hoe mijn supervisor dat probleem heeft opgelost, weet ik niet, want ik werkte op urenbasis en een 'herretje' was niet inbegrepen.

Overigens was een herretje uitgegroeid tot een geheel eigen fenomeen. Er waren zelfs studenten die geen tentamen deden, maar uitsluitend herretjes. Dat had te maken met punten of zoiets. Nadat ik had meegedeeld dat een herretje volgens mij alleen mogelijk was als je eerst tentamen had gedaan, heb ik verschillende studenten niet weer gezien.

Het maken van goede tentamenvragen is niet altijd makkelijk. Om het kennisniveau te testen, liet ik een groep derdejaars een stukje uit de Volkskrant lezen. Enkelen bleken meer dan tien minuten nodig te hebben voor een stukje van twintig regeltjes. Een van hen kwam uit Oost-Europa en sprak geen enkele mij bekende taal. Bij navraag begreep ik dat buitenlandse studenten zeer welkom waren omdat ze extra geld binnenbrachten.

Op een goede dag was het gehele docentenkorps uitgenodigd voor een bijeenkomst met de directeur, sorry, de voorzitter van de raad van bestuur. Hij zou een ingrijpende reorganisatie persoonlijk toelichten. Op het moment suprême bleek hij echter verhinderd. Voor zijn vervangster was dat geen probleem. Zij presenteerde de beleidsplannen en andere vergezichten in zulke bloemrijke managementspeak dat mijn klompen braken. Ik had het allemaal al eens eerder gehoord, en dat was me niet bevallen.

Enige tijd later deden over de voorzitter van het nog jonge Inholland rare verhalen de ronde. De Onderwijsinspectie stelde zelfs een onderzoek in. Ik heb die instelling mijn ervaringen meegedeeld. Tot mijn verbazing kreeg ik antwoord: de inspecteur vond mijn opmerkingen zo cynisch dat zij daar niets mee kon. Achteraf was ik echter nog niet cynisch genoeg geweest.

De moraal van mijn verhaal: de problemen van Inholland zitten veel dieper dan men denkt. Het rottingsproces duurt al minstens tien jaar. Om dat tot staan te brengen, is meer nodig dan een waslijst aan verbeterpunten. Zelfs excuses voor het beroerde onderwijsniveau schieten te kort. Want wat hebben de huidige studenten daar aan?

Men kan stellen dat het hele hbo op de schop moet, maar dat levert wel heel erg veel problemen tegelijkertijd op. Beter is het om 'klein' te beginnen. En dan ligt het in de rede Inholland failliet te verklaren. Het onderwijs kan dan worden herverdeeld over studierichtingen die voldoen aan gestelde eisen. Alle studenten kunnen zich inschrijven bij andere hogescholen, waar hun kennisniveau wordt getoetst.

Studenten aan het eind van hun studie moeten die kunnen afronden onder onafhankelijk toezicht. Alle docenten worden ontslagen, waarna zij elders kunnen solliciteren. Voor een bekwame docent is er genoeg werk. En wat te doen met het management en zijn ondersteuning? Niets, want die hebben de afgelopen jaren alle tijd gehad om zich op hun toekomst te bezinnen.

En was ik alumnus van Inholland dan zou ik aangifte van valsheid in geschrift ernstig overwegen. Er staan immers handtekeningen onder die 'waardeloze' diploma's. (Foto ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.