Opmaakbril

Hein van Hoof uit Luyksgestel, 63 jaar en niet van zins stil te zitten, heeft neen halfjaar geleden de zaak verkocht....

Martijn van Calmthout

Het punt is vooral dat mevrouw Van Hoof niet best ziet. 'En dan zie je als man het gedoe voor de spiegel. Zonder bril ziet ze niks als ze d'r ogen wil opmaken. En met bril kan ze er niet goed bij. Ik ben iemand die daar dan een beetje over gaat lopen prakkiseren.'

En dus rende hij op een zekere dag naar de werkplaats, sloeg met een hamer een glas uit een van zijn veiligheidsbrillen en zette zijn vrouw het restant met glas op. 'Dat werkte perfect. Met het ene oog kon ze eindelijk genoeg zien om het andere keurig op te maken.' Alleen realiseerde hij zich toen pas dat hij voor het andere oog opnieuw naar de werkplaats zou moeten. Om nen bril te slopen.

Op dat moment is het begonnen. Van Hoof sloeg aan het knutselen met draad en brillenglazen en had de oplossing eigenlijk zo gevonden: een brilmontuur met glas dat voor beide ogen te gebruiken is, omdat de brillenpoten helemaal van voor naar achter kunnen scharnieren. Daar zijn beide ogen wel mee op te maken.

Van Hoof besefte dat hij een aardig idee in handen had en nam een octrooi. Maar was er een markt? Bij het onderzoeksbureau dat hij met die vraag benaderde, zaten in de eerste orierende vergadering naar zijn smaak minstens drie man te veel aan tafel. 'Ik dacht: dit gaat goud kosten en ik zit er toch met mijn eigen geld in. Weet je wat: ik doe het wel zelf.'

En daar komt ook de gieterij in Luyksgestel weer in beeld. Naast beelden gieten voor de verkoop, ontving Van Hoof al jaren groepen huisvrouwen in de werkplaats. Die konden dan zien hoe dat ging, een kindeke Jezus gieten. En dan na de voorstelling ook nog wat rondkijken in de winkel, voorin het fabriek.

Een ideaal publiek voor marktonderzoek. Van Hoof begon serieuze brildraagsters in de gezelschappen te vragen zich op te maken met het prototype op de neus, dat hij inmiddels had vervaardigd. En die waren enthousiast. 'Als ik er een video van had gemaakt, had ik zo tonnen bij de bank kunnen ophalen', zegt hij.

Maar hij houdt niet van lenen en dus ging hij zelf aan de slag. Hij maakte eigenhandig een elegant ontwerp. Reisde naar Taiwan en China om zijn product ergens in massa te laten produceren. Vond tegelijk een Poolse compagnon voor de handel in opmaakbrillen. Waarna de zaak even tot stilstand kwam, vooral omdat Van Hoof geen zin had in de detailhandel. Brillenzaken of drogisten, allemaal willen ze gigantische percentages van de winst.

Zodoende liggen er nu op zolder van huize Van Hoof een stuk of drieduizend opmaakbrillen - made in China - te wachten op de dingen die komen gaan. Directe verkoop is waarop Van Hoof wil gaan mikken. Voor twintig euro per stuk in een sterkte naar keus, via internet.

De advertentie voor in de Privs al klaar. En wil Nederland niet, dan gaat hij naar Belgi'Daar houden vrouwtjes van negentig tenminste nog van dansen. Allemaal aan de bril en toch d'r eigen nog willen optutten. Ideaal.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden