Opkomst

Ik had schaamrood verwacht. Vertwijfeling. Radeloosheid. Crisisberaad en uitgetrokken hoofdharen op de burelen van de top van de Partij van de Arbeid na het bericht gisteren dat slechts een treurige 28,8 procent van de PvdA-leden de moeite had genomen een stem uit te brengen op de lijsttrekker voor de aanstaande verkiezingen voor het Europees Parlement.


Niets van dat al. Er is niet eens overwogen voortaan alleen nog met een zak over het hoofd de openbare ruimte te betreden. Nadat hij de stagiair had laten dubbelchecken of er echt geen stemmen verloren zijn gegaan door een onverhoopte stroomstoring - want daar hoor je tegenwoordig zulke rare dingen over - liet partijvoorzitter Hans Spekman gisteren monter weten: 'Dat is de helft meer dan vijf jaar geleden. Dankzij een goede campagne van de goede vier en een Europa dat herleeft in de PvdA.'


Die 'goede vier', dat zijn vier PvdA'ers die mikpunt van ongeremde hilariteit zouden zijn geworden als ze zich, gelijk Lutz Jacobi, vorig jaar zouden hebben gemengd in de strijd tussen Diederik Samsom, Ronald Plasterk en andere partijkopstukken om de leiding van de fractie in de Tweede Kamer. Voor het Europees Parlement waren de Lutzen evenwel goed genoeg. Nu mag Paul Tang proberen de PvdA een monsterzege te bezorgen bij de Europese verkiezingen van mei 2014.


Niet dat het bij de andere partijen beter ging. Bij het CDA werd Esther de Lange verkozen tot lijsttrekker; opkomstpercentage: 22,9 procent van de CDA-leden. Bij ontstentenis van tegenkandidaten wezen ze bij de VVD Hans van Baalen maar gewoon aan. Toine Manders, een overgelopen VVD'er dankzij wiens niet aflatende inspanningen in Brussel het kleine formaat parkeerschijf (5 bij 8 centimeter) voor auto's Europabreed wordt erkend, mag straks proberen 50Plus het Europees Parlement binnen te loodsen. Zijn mandaat overweldigend noemen, zou overdreven zijn: op een partijcongres van 50Plus in Hilversum kreeg hij 130 van de 231 uitgebrachte stemmen.


Bij D66 en GroenLinks, partijen die bewijzen dat je best kwaliteit naar Brussel kunt sturen, kwam nog geen kwart van de leden opdraven om respectievelijk Sophie in 't Veld en Bas Eickhout te zien winnen.


Tja, zo gaat het nu eenmaal altijd, halen ze bij de partijen mismoedig de schouders op. Voor interne lijsttrekkersverkiezingen krijg je nooit veel volk op de been, en de dag dat het actieve partijlid samen met het actieve vakbondslid bijgezet zal worden in het museum der oudheden nadert met rasse schreden. Bovendien is alles wat met 'Europa' van doen heeft nogal impopulair - zie de opkomst voor de Europese verkiezingen zelf: 36,5 procent in 2009, rond de 40 procent de keer daarvoor. En uiteraard, zeggen ze bij de partijen, hebben de media het gedaan: door te negeren en te simplificeren ('Bent u voor of tegen Europa? Ja of nee? Nu zeggen. Nee, nee niet eromheen draaien.')


Dat is allemaal ontegenzeggelijk waar. Maar als ik van zo'n partij was, zou ik niet kunnen slapen van de gedachte dat ik iets gruwelijk fout doe, dat 178 kilometer bezuiden het Binnenhof de echte politieke arena ligt waar de echte besluiten vallen terwijl ik mijn kiezers daar niet warm voor kan krijgen.


Nog zes maanden om een briljante strategie te verzinnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden