Opinies voor gelovigen

Als op woensdag bij de redactie van de Volkskrant de opinieweekbladen zijn bezorgd, worden die na lezing door de dienstdoende redacteur in een lade gelegd....

Oprichters daarvan zijn de voormalige chef economie van NRC-Handelsblad Jurriaan Kamp en diens vrouw Hélène de Puy. Dat laatste feit wordt uitdrukkelijk in het colofon vermeld en verderop toegelicht. Hélène is de 'moeder van Ode'. Naast de vier kinderen van vlees en bloed die het echtpaar heeft, is Ode het vijfde, zegt Kamp. 'Vader en moeder ben je 24 uur per dag overal - ook al staat het niet op je kaartje.'

Er bestaan in Nederland geen opiniebladen die de lezer van deze particuliere weetjes op de hoogte stellen. Ode is dan ook geen gewoon opinieblad. Dat toont niet alleen bovengenoemd citaat, het blijkt prozaïsch ook uit het feit dat het na ontvangst gewoon kan blijven slingeren op de redactiebureaus. Daar ligt het naast de vakbladen, die evenmin worden 'geleend'.

En ten slotte blijkt het uit de inhoud. Ode is geen opinieblad in de zin van VN, HP/De Tijd, De Groene Amsterdammer of Elsevier. In die bladen staan nog weleens artikelen die wrevel, bijval, of verontwaardiging oproepen, kortom die helpen een opinie teweeg te brengen. Dat is bij Ode niet het geval. Ode-lezers hébben al een opinie en in elk geval een geloof in 'vooruitgang etc'.

Dat maakt het lezen van het blad voor hen tot een genoegen, maar voor sceptici tot een opdracht. Voor een verhaal over de voordelen en de toekomst van energie uit waterstof moet je echt gaan zitten en de radio uitzetten. Hetzelfde geldt voor een interview met Martin Wuttke, die uitlegt hoe stress, vermoeidheid en depressiviteit kunnen worden bestreden door de hersenfrequenties te harmoniseren. Dat is een ingewikkeld onderwerp, maar gelukkig voor de gelovigen komt Wuttke in maart 2004 naar Nederland om er een 'evenement' over te geven. Toegang 45 euro, abonnees krijgen korting.

Het blad komt pas in de buurt van een normaal opinieblad als een uit het Engels vertaald interview met filmacteur Richard Gere aan bod komt. Tenminste, zolang het niet over boeddhisme van de in New York woonachtige Hollywoodster gaat. Ook het nieuwtje dat de glimlach van de Mona Lisa een gevolg is van het feit dat de geportretteerde vrouw (waarschijnlijk Lisa del Gioconda, vrouw van een rijke zijdehandelaar) zwanger is, zou een voorbeeld kunnen zijn, ware het niet dat opinieweekbladen vast en zeker zouden hebben ontdekt dat de bron van dit verhaal een Amerikaanse hoogleraar is, die een boek over Leonardo da Vinci heeft gepubliceerd. Trouwens eind 2003 komt ook de film Mona Lisa Smile uit met in de hoofdrol Julia Roberts. Toeval of niet, het is in elk geval een lekker publicitair opwarmertje.

Intussen gaat het wel goed met Ode, dat inmiddels ook een Portugees- en Engelstalige uitgave kent. Steeg de oplage van HP/De Tijd in het tweede kwartaal van 2003 met 52 procent dankzij prinses Margarita, die van Ode ging met 33 procent omhoog naar 15 duizend verkochte exemplaren, sinds het op meer verkooppunten verkrijgbaar is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden