Opgeprikte sterren

Veertien musicals lopen er dit seizoen in Nederland, het teken dat Broadway aan de Noordzee floreert. Met het succes is ook de musicalfan geboren die zijn adoratie voor Joke de Kruyf, Henk Poort en Danny de Munk voedt met handtekeningen, brieven en lieve woorden in een dagboek....

HEIN JANSSEN

'LIEVE HENK, ik moest huilen toen ik las dat je getrouwd was. 's Avonds draai ik altijd je liedjes, voordat ik alleen in slaap val.'

Het woord alleen was onderstreept en bij de brief waren foto's gevoegd met daarop de afzendster in zes standjes. Ze is een van de vele fans van Henk Poort, operazanger en sinds een paar jaar ook musicalster. Henk Poort is de publiekstrekker van de musical The Phantom of the Opera, die nu al voor het derde jaar in het Scheveningse Circustheater volle zalen trekt.

De populariteit van de musical in Nederland, die dit seizoen resulteerde in veertien produkties, heeft tot een nieuw fenomeen geleid: de musical-fan. Fans zijn er altijd geweest, van film- en popsterren, van Corrie Konings en André Hazes, maar altijd in bescheiden mate. De emoties die bij het genre musical horen, lijken ook van toepassing op de fans - er zijn er veel en ze zijn vooral mateloos. Zo is er een meisje dat meer dan honderd keer naar The Phantom is geweest, een andere dame heeft haar lichaam vol Phantom-plaatjes getatoeëerd.

Wanhopige liefdesbrieven voor Henk Poort; Danny de Munk besteedt zijn schaarse vrije tijd aan de zorg voor een groepje minder-begaafden en Joke de Kruijf werd in badjas en al op haar verjaardag verrast door fans die met cadeautjes aan haar voordeur stonden. Het is de tol van de roem, waarmee de sterren van Broadway aan de Noordzee over het algemeen vrij rustig omgaan. Los van de excessen manifesteert de belangstelling zich vooral in het posten bij de artiesteningang, het vragen om handtekeningen en lieve woordjes in dag- en fotoboeken, vele fotosessies, het toesturen van fanmail, af en toe een bloemetje en cadeautjes. En natuurlijk het bezoeken van de musicals, vele malen achtereen.

Miranda Flaman, 20 jaar, Leiden, studeert aan de detailhandelschool, verdient bij als babysit.

Maria Siebers, 34 jaar, Groningen, werkt als verkoopster in een doe-het zelf-winkel.

Rudy Hellewegen, 16 jaar, Nieuw- Beijerland, zit op de Havo, heeft een bijbaantje als vakkenvuller in een supermarkt.

Alle drie zijn ze min of meer bij toeval musical-fan geworden. Miranda was al helemaal op Danny de Munk, en werd musicalgek toen ze hem zag in Cyrano. Rudy's vader werkt bij Friesche Vlag. Het jaarlijkse personeelsuitje voerde het gezin naar The Phantom of the Opera. Daar hoorde hij Joke de Kruijf zingen en dat zingen zit nog steeds in zijn hoofd, Joke trouwens ook. En Maria zag in de zomer van 1992 haar eerste musical in Londen: Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat. Daarna is ze in Nederland naar alle musicals gegaan. Maria: 'Maar Joseph zal altijd mijn favoriete musical blijven en Joop van den Ende heeft me persoonlijk verzekerd, dat hij naar Nederland komt, kijk maar'

Ze laat een brief zien, waarin Van den Ende schrijft dat hij vast van plan is Joseph ooit in Nederland uit te brengen. Maria legt de brief trots op tafel - 'een brief om in te lijsten'. Er komt meer op tafel, de spulletjes waar de fans trots op zijn. Fotoboeken, briefjes, een vakantiekaartje van Joke uit Tenerife, kledingstukken.

Kledingstukken?

Rudy: 'Ja, toen Willeke, de musical was afgelopen, heb ik bij de producent voor 800 gulden alle kostuums opgekocht. Later hebben Maria en Miranda de dingen gekocht die zij wilden hebben.' Maria haalt een rood poloshirt uit haar tas. 'Kijk eens, van Edwin, en nog niet gewassen! Het ruikt nog helemaal naar hem, en naar het theater, hmm heerlijk' Miranda legt het soldatenpak van Louis op tafel en strijkt er even over. Edwin de Jongh en Louis van Beek speelden ook in Willeke, waarmee ze maar willen zeggen dat ze niet alleen achter de Bekende Namen aanlopen, maar ook alert zijn op nieuw talent.

De adoratie gaat ver. Zo hebben ze laatst op een zondag van drie uur 's middags tot elf uur 's avonds in de stromende regen bij het Circustheater gestaan om een glimp van Joke de Kruijf op te vangen. Maria heeft bij de laatste voorstelling van Cyrano na afloop tien flessen wijn uitgedeeld, 'Bergerac-wijn, dat vond ik wel toepasselijk'. Maar Ryan van de Akker sloeg ze over, Ryan is niet aardig, die heeft niks met fans, die heeft kuren, die loopt stug door. Maria: 'Als fan voel je je dan erg vernederd, minderwaardig haast' De mannen van de musical zijn aardiger dan de vrouwen, daar zijn ze het over eens.

'Ach ja, waarom zou je ze niet terugschrijven. Ik zit hier iedere avond twee uur in de make-up voordat ik op moet en dan doe ik de correspondentie. Mijn kleedkamer hangt vol tekeningen en foto's van fans.' Henk Poort krijgt ook regelmatig cadeaus: stekelvarkentjes, de poster van The Phantom in kruissteken geborduurd, een maquette van het decor. En liefdesbrieven? 'Behalve die mevrouw van die zes standjes, valt het wel mee. Ik ben niet zo'n Robert Redford, de meiden lopen heus niet gillend achter me aan. Op de bühne toveren wij een illusie, maar na afloop gaat de schmink eraf en gaat deze jongen gewoon naar huis.'

Maria Siebers is niet verliefd op Henk Poort. 'Nee, ik zie Henk meer als een broer. Ik zou verliefd kunnen worden op Edwin de Jongh, want dat is wel mijn type, maar ik ben het niet. Temeer daar hij een erg lieve vriend heeft.' Rudy, 16 jaar en nog glimmend van de jeugd, is ook niet verliefd op Joke en Miranda al evenmin op Danny. Maar wel koesteren ze prachtige plakboeken van hun idolen, met foto's, briefjes, toegangskaartjes, recensies en zinnetjes als 'Veel liefs en kusjes van Danny'.

Al hun bijeen gescharrelde geld gaat in de musical zitten. Ze reizen van hot naar her, een kaartje voor The Phantom kost 110 gulden, want ze willen wèl op de eerste rang zitten, en aan foto's geven ze ook een vermogen uit. Zodra een Ster in de buurt komt, flitsen de toestellen over en weer, iedereen moet met iedereen op de foto. Het hoogst bereikbare is De Kleedkamer. Rudy: 'Hoe dichter bij de artiest, hoe leuker - de kostuums aanraken, die toneellucht ruiken. Ja, één keer ben ik in de kleedkamer van Joke geweest, maar toen was ze er zelf niet.'

'Soms heb ik er gewoon geen zin in, dan zeg ik: jongens, ho even, ik heb niet met jullie op school gezeten.' Zegt Joke de Kruijf die meestal wel wat tijd inruimt voor een praatje en plaatje met de fans. 'Wat ik niet goed begrijp is dat ze ons zo centraal in hun leven plaatsen, dat ze ons zo belangrijk maken. Ze zijn slim en vindingrijk en weten alles: mijn verjaardag, mijn adres, mijn telefoonnummer. Het zou misschien beter zijn als ze al die energie in hun eigen leven stoppen.'

Rudy is dat ook zeker van plan, hij wil na de Havo per se naar de toneelschool en heeft ook zangles. Miranda heeft die droom nooit gehad, zelf in het licht staan, daar is ze te verlegen voor, ze kan niet tegen aandacht. En Maria? 'Natuurlijk zou ik een Ster willen zijn, maar ik heb nu eenmaal niet de stem van Joke de Kruijf. Mijn droom is een andere: als ik ooit trouw - ja, ik heb sinds een maand een vriend - dan wil ik trouwen in de kostuums van The Phantom. Als het zover is, ga ik dat aan Joop vragen'

Hun kamers zijn tempels, met altaartjes voor hun idolen, schatkamers vol posters, uitvergrote foto's en sinds kort dus ook kostuums. Zo komen ze een beetje tegemoet aan het vurig verlangen dicht bij hun droomwereld te komen. Rudy: 'Ik hang niet rond op houseparty's, mijn ouders vinden het leuker als ik 's avonds naar Carmen ben geweest dan dat ik om twee uur 's nachts uit de disco kom. Nou ja, ik vind het nu eenmaal geweldig dat mijn foto in de kleedkamer van Henk Poort hangt, tussen zijn vrouw en de familie in.'

Miranda: 'Danny heeft mijn foto in de 5 Uur Show laten zien, vlak na die van zijn vriendin Jenny. Ik heb veel bewondering voor Jenny, ze maakt altijd een praatje met je. Zijn vorige vriendin trok hem altijd bij ons weg.'

Maria: 'En ik heb jeugdfoto's van Edwin gekregen'

Rudy: 'O ja, heb jij jeugdfoto's van Edwin? Die wil ik ook wel eens zien. Ik krijg van de moeder van Joke jeugdfoto's van toen Joke nog in Wenen in Cats speelde.'

Miranda: 'Danny stuurt mij soms wel een briefje, maar dan moet ik hem er eerst om vragen.'

Maria: 'Laatst kreeg ik een brief van Bill van Dijk, helemaal onverwacht. Hij schreef over zijn nieuwe cd.'

Danny de Munk, uitgegroeid van kindsterretje tot de beau garçon van de musical: 'Ik heb al 13 jaar met fans te maken, en probeer daar zo gewoon mogelijk mee om te gaan. De fans willen alles weten: wat ik heb gegeten, welke tandenborstel ik gebruik. Met in hun dagboek schrijven ben ik gestopt. Ze vonden het altijd te kort, maar ik had geen woorden meer. Soms gaan ze te ver: laatst kreeg ik een brief van een vrouw met persoonlijke problemen, of ik mee wilden werken aan een oplossing.'

Fan zijn is een verslaving, misschien wel het opvullen van een tijdelijke leegte. Maar vooral een manier om weg te dromen. 'Everyone needs new ways to dream', zingt Norma Desmond in Sunset Boulevard, de nieuwste musical van Andrew Lloyd Webber die pas over jaren in Nederland te zien is. Tot die tijd zal het behelpen zijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden