Open het raam

I am pleased to send warm greetings to Iranian Americans observing Nowruz (. . .) Your observance of the traditional Persian New Year honors an ancient and storied history and marks a time of renewal (....

Best wishes for a memorable celebration.

The white house Washington. George W. Bush.

Pim Fortuyn hield me bezig, daarom was ik Nowruz bijna vergeten. Bush niet. Hoewel hij met zijn hoofd bij Afghanistan zit en bij kernwapens en de herdenking van 11 september.

Aanstaande dinsdagavond is het oudejaarsavond, woensdag begint bij ons het nieuwe jaar. We vieren de lente. In het vaderland is iedereen bezig met stoffen, vegen, poetsen en wassen. Want voordat de eerste lentewind begint te waaien, moet alles schoon zijn. Het is aleen duizenden jaren oude traditie dat we de komst van de lente vieren. We trekken onze schone kleren aan, onze nieuwe sokken, onze fijn gepoetste schoenen en doen dan het raam open om de lente te groeten: Salam!

Grootvader leest een soera uit het heilige boek. Vader pakt de bundel van Hafez en zegt een gedicht op: 'Schenkster! Kom in beweging! Schenk wijn in mijn glas! De liefde scheen eerst makkelijk te zijn, maar is nu niet meer te dragen.'

Daarna komt er wijn aan te pas. Nee, geen wijn. Drinken is voorlopig niet toegestaan. Hoe moeten we de liefde dan dragen in de lente?

Als de geestelijken nog met hun gebed bezig zijn, wordt de zelfgemaakte wijn stiekem uit het donker van de kelder gehaald: 'Noesh! Noesh! Noesh!'

Nowruz is één van de oudste natuurfeesten op aarde. De wortels van het feest liggen diep in de feestzalen van de eerste Perzische koningen.

Vuur van Zarathushtra, het woord, graan, water en de spiegel vormen samen de fundamenten van dit feest.

Twaalf dagen feest, eerst bezoeken we de ouderen en dan de jongeren. Je klopt op de deur van iemand met wie je in het oude jaar niet goed kon op schieten: 'Vrede! Laten we opnieuw beginnen!'

Op de dertiende dag gaan we met z'n allen de deur uit. Thuis zitten brengt ongeluk. Als het goed weer is, picknickt iedereen langs de rivieren en in het gras. Niet hier, wel in het vaderland.

In Nederland proberen we Nowruz aan onze kinderen door te geven. Maar het wortelt moeilijk in deze vochtige grond. In Amerika vieren onze landgenoten het uitbundig. Eén van de feesten van 'Our nation', zegt Bush. En dat werkt.

Hier moeten wij voor onszelf opkomen. Ik stuurde een e-mail aan een Zuid Afrikaanse dichteres, een vriendin, Christine Barkhuizen le Roux: 'In welk seizoen zit jij nou? In de herfst? Feliciteer me alsjeblieft. Ik zit in de lente. Druk mijn hand. Geef me een gedicht.'

Ze gaf me haar nieuwe liefdesgedicht, als een nieuwjaarsgeschenk:

Laat jou hande

Oopgaan oor my

die jong knoppe lê uitgebloei

sag aan die vingers van die mond

en langsamer sal jy

uit hierdie kelk die somer drink

die voorspel

tot die najaar klink

Laat my

aan jou hand glo

ook ooprose

Is mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden