Opel Astra is luxe in een sober jasje

Als Kadett vooral succesvol, als Astra vooral saai. Toch heeft Opel van de nieuwste versie, nog steeds Astra geheten, hoge verwachtingen. V stuurde er voor de verandering drie man mee op pad, die - echt waar - niet over elkaars schouders meelazen. Is de nieuwe Astra inderdaad de ultieme allemansvriend? Illustratie Volkskrant Infographics

Theo Stielstra
De nieuwe Opel Astra. Beeld ap
De nieuwe Opel Astra.Beeld ap

Het was een toeval, maar wel een opvallend toeval. Toen Blik achter het stuur plaatsnam van de nieuwe Opel Astra hadden we net een imposante SUV naar de dealer teruggebracht. Dat was geen nieuw model, slechts een opgepoetste versie. Desondanks had-ie veel bekijks getrokken, zowel van medeweggebruikers als van niet-weggebruikers. Des te meer viel op dat de gloednieuwe Astra, die toch flink verschilt van zijn voorganger, geen enkele nek deed draaien. Je zou dat kunnen zien als een teken van zwakte. Ik denk dat het het geheim is van het meest bescheiden Duitse automerk: in een Opel, hoe nieuw of oud ook, kun je plaats-nemen zonder dat je achterovervalt en zonder dat je opvalt. Dat is voor veel mensen een aangename gedachte, misschien zelfs een vereiste.

Over het uiterlijk kunnen we dan ook kort zijn. Hij is frisser en bij-de-tijdser dan zijn voorganger, al zit dat vooral in de achterkant, met zijn kittige, bijna agressieve achterlichten. Het front is nog altijd heel degelijk Opel. Fris is ook de toegenomen stroomlijning, wat net als het afgenomen gewicht (120-200 kg) bijdraagt aan het keurig zuinige verbruik (we haalden de opgegeven 1: 20 net niet). Aan ruimte lijkt hij te hebben ingeboet; feitelijk is hij iets lager en korter, maar heeft hij meer beenruimte achterin. Je kunt er met vier volwassenen comfortabel in reizen, als er niet te veel bagage meegaat - de kofferbak is klein, zeker als je ook nog een reservewiel mee wil nemen.

Hoe weinig er van buiten opvalt aan de nieuwe Astra, zo sensationeel is de value for money die je binnen ervaart. Om met het belangrijkste te beginnen: hij rijdt prima zonder zich uit te sloven, schakelt strak en blijft ook boven de 160 km/u nog even de rust zelve. Maar dan het voorzieningenniveau. Dat is uitzonderlijk voor een auto van die prijsklasse. Alle veiligheids- en hulpdingetjes die tot voor kort alleen standaard in aanzienlijke duurdere modellen zaten, krijg je er bij de Astra gratis of voor relatief weinig geld bij. Vooral de standaardveiligheidsvoorzieningen maakten indruk en dan met name de botswaarschuwing (zie de pagina hiernaast). Dit soort voorzieningen maakt van de Astra wel meteen een strenge auto, die je voortdurend terechtwijst. De stuurcorrectie bij rijbaanwisseling zonder knipperlicht voelde niet eerder zo fors en de handrem vrijgeven als je je voet niet op de rem hebt, weigert hij. Waarmee Opel nog een geheim onthult: mensen die liever niet opvallen zijn ook lichtelijk masochistisch ingesteld.

Opel Astra

Gereden: Opel Astra Innovation
Prijs: €31.760 (vanafprijs: €19.995)
Motor: 1.4 Turbo start/stop
Transmissie: handgeschakeld, zes versn.
Energielabel: A
Vermogen: 150 pk (110 kW)
Top: 215 km/u

Beetje saai

Gelest en afgereden in een B-Kadett. Zes weken met de ouders van een vriendje naar Italië in een Rekord - met caravan. Wintersportvakantie in de Ascona van een vriend. Een E-Kadett als auto van de zaak, later een Astra station. En een schoonvader met een Omega gevolgd door een Vectra.

Er zijn kortom heel wat Opels in mijn leven voorbijgekomen, maar ze zijn me niet bijgebleven. Beetje saai allemaal. Ik begon dan ook sceptisch aan het weekje Astra-test.

Om maar meteen met de conclusie te beginnen: die scepsis is veranderd in enthousiasme. Niet dat het uiterlijk van de nieuwe Astra nou direct spannend is -hij valt tussen andere auto's in zijn klasse nauwelijks op - lelijk is hij zeker niet.

Maar van binnen ziet het er allemaal prima uit. Hij is bovendien voorzien van een hoeveelheid elektronica waar menig concurrent uit duurdere klassen een puntje aan kan zuigen. Ongeveer alle elektronische engelbewaarders en rijhulpen die je kunt bedenken en een volledig elektrisch verstelbare bestuurderstoel met verwarming of koeling die ook nog je rug masseert. Kouwe handjes? Er is stuurverwarming.

De auto creëert verder zijn eigen wifi-hotspot en heeft Apple Carplay, zodat muziek afspelen met je smartphone via bijvoorbeeld Spotify of, alleen voor de passagiers uiteraard, filmpjes kijken op YouTube een makkie wordt. Toegegeven, al die verwennerij in de testwagen betreft deels opties, maar tegen een zeer redelijke meerprijs.

Vlot

En rijden doet de Astra ook nog goed. De besturing is strak en lekker direct, de motor doet zijn werk in stilte. De 150 pk waarmee het testexem-plaar was uitgerust, levert geen sportwagen-prestaties, maar is vlot genoeg. De handbak met zes versnellingen schakelt prima, maar een automaat had toch beter bij al die luxe gepast.

Is het allemaal hosanna? Uiteraard zijn er wat puntjes. De vering is aan de Duits-stugge kant, maar het werd echt oncomfortabel op ouderwetse kinderkopjes. Een klappertandende ervaring, die overigens deels kan zijn veroorzaakt door de heel lage 'sportieve' banden waarmee de test-Astra was uitgerust. En de grote zwarte 'plak' boven in de vrij lage voorruit, waarin de sensoren voor onder meer de automatisch ruitenwisser zitten, haalt wel een fors deel van het zicht weg. Verkeerslichten aan de rechterkant van de weg verdwijnen er geheel achter.

Maar goed, details. Verder heeft Opel een auto neergezet die langer gaat bijblijven dan zijn voorgangers.

Ik geef toe: ik heb tegen haar van Opel geschreeuwd. Ja, op een gegeven moment moet ik haar zelfs 'stomme trut' hebben genoemd, en dat is inderdaad niet erg beschaafd. Maar ze maakte het er echt zelf naar.

'Commando alstublieft', zegt ze. Dus ik zeg: 'Navigatie.' Waarop zij zegt: 'Geen commando ontvangen. U kunt zeggen navigatie, audio...'

'Na-vi-ga-tie.' 'Pardon?' Nou ja, zo ging dat maar door, en ging het van kwaad tot erger. Meestal lukte het wel, maar echt soepel was onze relatie niet te noemen.

Nou is er niks mis met de elektronica in de nieuwste Astra, ook niet als er best veel overbodige hulpjes in zitten, zoals de inparkeerhulp, de verkeersbordenonthouder, de wifi voor passagiers (weer een mobiel abonnement erbij in het huishouden), een elektrische parfumverstuiver (echt!), de stuurwielverwarming (lekker zo'n warme rookworst in je handen op een koude ochtend), of een tien man sterke helpdesk die voor alle Opelrijders in Londen klaar zit om al rijdend een hotel in Alkmaar te boeken (gaan ook mijn collega's niet eens probéren, durf ik te wedden).

'Geen adres gevonden'

Maar elektronica moet het wel zonder vragen doen. Het zal wel aan mij liggen, maar als ik moet stoppen om zelf het adres in te tikken van de enige vriendin van wie het adres beslist in m'n telefoon zit, en dat mens van Opel beweert: 'Geen adres gevonden', dan voel ik me best genept.

Want afgezien van die zichtbare elektronica, doet de rest het namelijk goed. Sterker: de auto biedt ongemerkt heel veel geautomatiseerd rijgemak, veiligheid en comfort. Ja, je hoort de banden over het asfalt, maar de motor? Lijkt er niet in te zitten. Nee, ook niet als-ie geheel uit eigener beweging af- en aanslaat bij een verkeerslicht. Het rijden gaat zo ongemerkt dat je je afvraagt waarom je 'm eigenlijk zelf zou moeten schakelen. De hele bediening van de motor, de aandrijving, het sturen - wat stuurt deze auto fijn en precies trouwens - en een deel van het remmen zijn volledig geautomatiseerd. Waarom zou ik dan nog zelf de versnellingsbak willen bedienen? Weg ermee!

En dus is het jammer dat het hele pakketje rijplezier in zo'n weinig onderscheidend uiterlijk is verpakt. Ik zou 'm uit het hoofd niet eens kunnen beschrijven. Een auto die geen emoties opwekt, dat is het. Nou ja afgezien van dat stomme navigatiemens dan.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

null Beeld Volkskrant Infographics
Beeld Volkskrant Infographics
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden