Column

Opeens valt op hoe klein de oogjes van de renners zijn

Peter Sagan werd weer tweede, hij vierde dit door zichzelf op de borst te slaan.Beeld afp

In de loop van de Tour beginnen de dagen zo heerlijk te versmelten. Niemand weet meer of het woensdag of zaterdag is, of het een week of een jaar geleden is dat Luca Paolini positief werd bevonden op cocaïne. Dat Sagan werkelijk elke dag voorop rijdt in zijn groene trui maakt het allemaal alleen nog maar ingewikkelder.

En dan opeens valt op hoe klein de oogjes van de renners zijn, en dat ook hun woorden steeds kleiner worden. Ze zien er stuk voor stuk tien jaar ouder uit dan twee weken geleden - op Chris Froome na dan, die fietst er elke dag een jaar vanaf - en elke honderd kilometer valt er wel een renner van pure vermoeidheid van zijn fiets, en uit de Tour. De mouwtjes van de wielershirts, die twee weken geleden nog strak om de bovenarmen spanden, beginnen te wapperen. Het valt onmogelijk nog te ontkennen: de laatste Tourweek is aangebroken.

De Tourcolumn van Lidewey van Noord

Lees hier alle oude columns terug.

Gelukkig krijgen we voor de Alpen beginnen nog een rustdag om bij te komen van de finale van vandaag. De etappe beslist zien worden in de afdaling van de Col de Manse - er is daar al eens een carrière gesneuveld - is niet bepaald ontspannend entertainment. Rubén Plaza, die in 2011 op dramatische wijze verloor van een afdaling, reed aan kop met een voorsprong van minder dan een minuut en wist meesterdaler Sagan achter zich. 'Wat een stresstoestand,' piepte José De Cauwer amechtig. Sagan stortte zich in neerwaartse bochten alsof hij voor elke bijna-doodervaring een Ferrari krijgt van zijn baas, en Michel Wuyts riep enkel nog: 'Sjonge jonge jonge jonge, oe oe oe oe...' En dat was nog ruim voordat Warren Barguil uit de bocht vloog, Geraint Thomas aantikte en die laatste met zijn hoofd tegen een betonnen paal knalde en in een afgrond verdween.

Plaza won, Sagan werd voor de vijfde keer tweede. Toen hij over de finish kwam, bonkte hij een paar keer op zijn hart. Een imitatie van die man uit The Wolf of Wall Street, verklaarde hij later. Zó graag wil hij de showtjes opvoeren die hij heeft verzonnen voor als hij winnend over de streep komt, dat hij het nu die zeges uitblijven maar bij zijn tweede plaatsen doet.

Even later werd gemeld dat Thomas weer op de fiets zat. Ik bonkte een paar keer op mijn hart. Het kwam langzaam weer op gang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden