Opblijven

TOCH weer bijna de hele nacht naar de BBC gekeken...

Spannend kon het niet worden, dat wist ik. Blair zou winnen, Hague zou verliezen, Kennedy zou wat spijtstemmen van Labour sprokkelen.

Toen donderdagavond om elf uur de exit-polls bekend waren, lag ik bij wijze van spreken al half in bed: het zou inderdaad zo saai worden als ze hadden voorspeld.

Om tien over elf wachtte ik voor de zekerheid nog even op de eerste reactie van Michael Portillo - de getypecaste valserik onder de Tories.

Om half twaalf zat ik met m'n blote voeten op het koude zeil voor het scherm, en wist dat ik verloren was.

Wat hield me wakker?

Probeer het maar eens uit te leggen aan de Hilversumse gezamenlijkheid die zich - elke omroep met anderhalve man en een paardenkop in de startblokken - opmaakt voor de Tweede-Kamerverkiezingen van volgend jaar. Pas als het werkelijk tot in de allerlaatste gehuchten van Overijssel en Zeeland nek aan nek zou worden tussen Kok en Dijkstal, zou ik misschien opblijven voor Willem Lust, Aart Zeeman, Wouke van Scherrenburg en André Zwartbol. Maar ik beloof niks.

De BBC knapt zo'n marathon uitzending op met drie superperformers, die een perfecte onderlinge rolverdeling aanhouden.

David Dimbleby speelt de vader: rustig en ontspannen aan een royale middentafel gezeten, in voortdurend elektronisch contact met de gehele wereld tussen Hebriden en Kanaaleilanden, alles onder controle, en een uitspraak van Clement Attlee uit 1951 even paraat als een vorig jaar door Michael Hesseltine gelanceerde opvatting over de euro.

Als brutale jongste zoon treedt Jeremy Paxman op: eigenlijk een vlerk, die de netste gasten schoffeert, en liefst heel ver en heel gevaarlijk op z'n stoelpoten achterover wipt alvorens de vileinste vraag te stellen of de onhebbelijkste interruptie te plaatsen. Iemand, kortom, die in Nederlandse verhoudingen maar anderhalve minuut met Jan Nagel nodig zou hebben, en het was meteen afgelopen met Leefbaar Nederland.

En dan is er ten slotte Peter Snow, die naar mijn gevoel al sinds de Koreaanse oorlog de ogenschijnlijk keurige, aangepaste oom van de familie doet, met jammer genoeg (of godzijdank) één afwijking: laat hem videographics presenteren, en hij blijkt niet goed snik.

Een computergestuurd figuurtje dat William Hague voorstelt, en slechts zes traptreden zou hoeven te beklimmen om de deur van 10 Downingstreet te bereiken - dus Peter Snow duwt en duwt, maakt er ook de geluiden bij van iemand die zich een reusachtige duwinspanning getroost, vraagt ons ook vertwijfeld of wij denken dat het mannetje het nog kan redden, maar helaas: er is geen conservatief blauw genoeg om het naar boven te helpen.

Nergens maken ze zulke mooie videographics als bij de BBC.

Als oom Snow is uitgeraasd laat Dimbleby even wegschakelen naar een ver district waar het toneelstukje van de prijsuitreiking ook voor de zeventigste maal - het is inmiddels vier uur in de ochtend geworden - fascineert: een rij van zes of zeven mannen (soms ook vrouwen), elk met een gekleurde, soms gestrikte badge rond het knoopsgat, die van de stembusvoorzitter horen wat het volk heeft besloten, en daarna de hand schudden van de winnaar, die intussen alvast in z'n binnenzak graait naar het thuis opgetikte lijstje verkiezingsbeloften.

De zon breekt door, ik moet even zijn weggedommeld, en schrik overeind van Peter Snow die audiografisch het hele nieuwe Lagerhuis tot leven laat komen.

Later in de ochtend - David, Jeremy en Peter blijven klaarwakker - zullen tien camera's uit de lucht het korte Blair-ritje van Downingstreet naar Buckingham Palace volgen alsof het een etappe uit de Giro is, en aansluitend reikt een onzichtbare butler uit de deur van nummer 10 het baby'tje Leon aan - de jongste icoon van het oude socialisme.

Een lage opkomst, dat wel. Maar een onvergetelijke nacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden