Op zoek naar vervlogen Afrika Safari

Jack Janssen is geen man van grote woorden. Aan het begin van Safari toont hij 8 millimeter-filmpjes van zijn vader, die in de jaren vijftig in Kenia werkte....

De documentaire bestaat uit drie verhaalniveau's. De filmpjes uit vervlogen tijden zijn versneden met een portret van hedendaagse Masai, die met moeite rond weten te komen in een wildpark. Daar tussendoor toont Janssen fragmenten uit oude avonturenfilms, waarin Afrika wordt afgeschilderd als een woest land vol hongerige beesten.

Door die aanpak gaat Safari met zichzelf in discussie. Het clichébeeld van inboorlingen slijt snel, maar wat er voor in de plaats komt stemt evenmin hoopvol. Janssen volgt een Masai-krijger die zichzelf 'professor' noemt. De man, enige woorden Engels machtig, heeft een functie in het park, waar toeristen hem aankijken alsof hij elk moment in een weerwolf kan veranderen. Enkele middelbare Amerikanen drukken hem een munt in de hand, nemen een foto, en weg zijn ze, de auto in.

De kracht van Janssens vertelwijze is het impliciete karakter ervan. De dromen van de Masai ('ik zou wel president willen zijn, of piloot') vormen een bijtend duet met scènes uit de toeristenbus, waar vooral in digitale camera's wordt getuurd.

Janssen doet alsof Safari over Afrika gaat, maar stiekem maakte hij een film over de onvervulbaarheid van verlangens. De Masai willen een Westers leven of juist terug naar de tijd dat ze nog straffeloos op jacht konden, de Westerlingen zoeken in Kenia tevergeefs naar puurheid en Janssen vindt in het land waar hij werd verwekt niets terug van de filmpjes die zijn vader maakte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden