Column

Op zoek naar poëzie om Trump te ontvluchten

Al dagen verkeer ik in een matte stemming. Dat komt, denk ik, door het wereldgebeuren. Sinds Trump ervaar ik dat als dreigend. Die man lijkt me tot alles in staat. Nu is hij zelfs opgedoken in een aan de poëzie gewijde column. Om me te verweren en hem te ontvluchten ga ik op zoek naar poëzie.

Beeld de Volkskrant

Ik ga langs mijn boekenkast en trek er min of meer lukraak Verzamelde Gedichten van Hans Andreus uit (Bert Bakker, 1993). Ik heb Andreus oppervlakkig gekend. Ik herinner me hoe hij in een kelderwoninkje in Amsterdam gitaar speelde, weemoedige liedjes zong en meisjes naar zich lokte. Andreus had ook een geheim. De Vijftigers wisten ervan. In de oorlog had hij zich in de Kalverstraat gemeld voor de Duitse Wehrmacht. Aan het Oostfront had hij gevochten tegen de Russen. In de huid van zijn gezicht waren blauwe plekjes, veroorzaakt door granaatsplinters. De oorlog had hem tot een zachtmoedig mens gemaakt. Uit 'Kleine ballade':

Ik loop maar in mijzelf

verzonken met mijzelf

de wegen zijn van glas

de hemel is van ijzer.

Ik weet niet wie ik ben

ik weet niet wie ik was

ik loop alleen maar men

wordt nooit van iets iets wijzer.

Er hangt een mist van licht

ik loop met mijn gezicht

mijn kleren en mijn huid

het leven in en uit.

Andreus droeg dit gedicht op aan Lucebert. Andreus en Lucebert, twee armoedige Amsterdamse jongens. Lucebert meldde zich voor de Arbeidsdienst en belandde in Duitsland en kwam ongeschonden terug, anders dan Andreus. Van de laatste het gedicht 'Oogopslag':

Het woord ogenblikkelijk

past wonderwel bij je oogopslag;

toch gaat die snelle beweging

van ineens geheven wimpers

en daar staan je ogen klaar

om te kijken en aangekeken te worden, -

toch gaat die beweging zo langzaam

of er jaren en jaren verstrijken,

waarmee weer eens is gezegd

dat de tijd betrekkelijk is,

maar wat daarmee al dan niet,

meer niet dan al wordt uitgelegd,

is voor het ogenblik

van minder betekenis.

Tot slot 'Liedje':

Alle roekoemeisjes van vanavond

alle toedoemeisjes van vannacht

wat zeggen we daar nu wel van?

Niets.

We laten ze maar zitten

maar liggen maar liggen maar slapen

maar dromen van jajaja.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden