Op weg naar iets

Bij de verkiezingsstrijd was er veel aandacht voor de gevolgen voor de koopkracht. Politici schermden flink met cijfers over banengroei. Er zijn in Nederland volgens het CBS ongeveer acht miljoen banen.

Stel dat je een model zou hebben om het aantal banen voor volgend jaar te voorspellen. Zelfs dan zou een statisticus een onzekerheidsmarge aanhouden, zeg twee procent. Dan kun je ook met grote zekerheid zeggen dat er een voorspelonzekerheid is van plus of min 160 duizend banen, totaal 320 duizend in 2011. Die onzekerheid in de voorspelling tot 2040 neemt toe. Laten we zeggen met factor vijf voor een tijdverschil van 25 jaar. Dat is de wortel die statistici ook hanteren bij modellen voor aandelenkoersen. Dat betekent dat we eigenlijk niet zeker zijn over verschillen in voorspellingen tot 1,6 miljoen banen in 2040. Als er een toezichthouder voor politieke partijen zou zijn, zou die de cijfers waar de politieke partijen nu mee schermen, afdoen als schijnzekerheid.
De verschillen in de voorspellingen op basis van de partijprogramma’s vallen in het niet bij die onzekerheidsfactor van 1,6 miljoen. Wat is dan eigenlijk het verschil tussen de uitkomsten van VVD en SP? We zijn gewoon op weg naar ‘iets’ in 2040. De discussie zou moeten gaan over de vraag of we ervoor kiezen bijstandsmoeders vandaag aan het huilen te brengen: of we in 2011 het sociale minimum met 5 procent verhogen of iets daartussen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden