Op weg naar het zoveelste fiasco

Het heeft er veel van dat Wessel te Gussinklo zijn onmogelijke roman De opdracht (1995), die alleen door beroepslezers is uitgelezen - een prestatie waarmee de jury's van de Gouden Uil en de Libris Prijs zichzelf hebben gefeliciteerd door het boek op hun short-, respectievelijk longlist te zetten - geestig...

Wederom gaat het over een schlemiel die wel ergens bij wil horen, maar zijn pogingen daartoe gefrustreerd ziet door zijn onhandige gedrag enerzijds, en de domme en laffe houding van 'de anderen' anderzijds. Maar waar De opdracht een jankerige puber als hoofdpersoon had, en de plaats van handeling een zomerkamp op de Veluwe was (twee elementen die vragen om een oergeeuw bij de lezer), heeft Te Gussinklo het nu slimmer aangepakt. De ik-figuur in Het engeltje is 33, een Utrechter met sik, snor en bril die vreest een mislukkend schrijver te zijn. Af en toe moet hij er even uit. Dan zoekt hij vertier in de nachtcafés van de hoofdstad.

Dat kan hij beter laten, want die uitstapjes lopen iedere keer op een fiasco uit. Een gek bedreigt hem met een mes, een raddraaier geeft hem een hengst op zijn muil, of hij spreekt een blonde schoonheid aan die met een monsterlijk vrouwtje en een louche chauffeur op stap blijkt te zijn. Hij kan met dat drietal mee naar Purmerend. Zij voelen er wel voor deze 'geile sik' een beetje te dollen. De slappeling laat zich achter in hun Amerikaanse slee zetten. Op weg naar het zoveelste fiasco.

De gebeurtenissen spelen zich binnen het bestek van honderd bladzijden af, en de verteller is een nog volleerdere leedmagneet dan de 14-jarige Ewout Meyster uit De opdracht. Deze vertelling van 'Zenuwpees doet nachtleven' heeft daardoor de kwaliteit van een lachfilmpje.

Als de man door vandalen te grazen is genomen (tand los, gescheurde lip), sprint hij er ineens vandoor, met achterlating van zijn bril: 'Op de hoek van de gracht, die ik flitsend rondde, zag ik mijn achtervolgers ver achter liggen: al wat inhoudend, vertraagd door mijn bril, ontmoedigd door mijn voorsprong - en lang niet allemaal deden ze mee.' Tel uit je winst.

De verteller komt tot een eendere slotsom als Ewout Meyster: hij moet gaan schrijven en heremiet worden. Welnu, als die beslissing dit soort novellen tot gevolg heeft, moet ik hem gelijk geven.Arjan Peters

Wessel te Gussinklo: Het engeltje. Meulenhoff, ¿ 19,90.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden