Op pure wilskracht behaalt Lucinda Brand brons op WK veldrijden

Lucinda Brand (28) sprak zaterdagmiddag in de blubber op de hellingen van de Cauberg een hartig woordje met zichzelf. In een verwoed gevecht om de derde plek op het WK veldrijden in Valkenburg had de Luxemburgse Christine Majerus (30) in de voorlaatste ronde toch weer enige afstand genomen van de Nederlandse kampioen.

Lucinda Brand in actie tijdens het WK veldrijden. Foto anp

Het waren vooral indringende vragen geweest. 'Heb ik haar nou laten lopen? Wat ben ik hier eigenlijk aan het doen? Waarom is ze zomaar weggereden?' Ze dacht ook: het gaat niet weer gebeuren dat ze net als vorig jaar op het WK in Bieles, Luxemburg, net naast het podium belandt.

Ze wist zich te vermannen en baggerde in de laatste ronde schouder aan schouder met Majerus omhoog door de klei naar een strook asfalt. Daar sprong Brand meteen op haar fiets om staand op de trappers weg te rijden. Waar ze het vandaan haalde, weet ze zelf niet meer, maar ze wist wel dat zo'n actie de concurrentie mentaal kan knakken. Ze zag het niet, maar ze hoorde de toejuichingen langs de kant. Het waren de Nederlandse junioren. 'Ja, ze breekt!'

Voedselvergiftiging

Het brons voor de Rotterdamse was meer dan het Nederlandse smaldeel van vrouwen had durven hopen. In de aanloop naar de WK had het vooral tegengezeten, met ziekten en blessures. Vorige week zondag was Brand in Hoogerheide nog voortijdig uitgestapt wegens een voedselvergiftiging - zelf bereide kip, vermoedde ze. Pas sinds afgelopen dinsdag was alles weer binnen gebleven. Ze stond niet op het lange lijstje der favorieten; het is tegenwoordig dringen aan de top in het vrouwenveldrijden.

Maar dat ze over het hoofd was gezien, gaf haar juist alleen maar meer motivatie. 'Ik wil dan graag het tegendeel bewijzen.' Ze had bij een eerste verkenning vastgesteld dat het parcours loodzwaar en lastig was, met diepe sporen in de kleverige klei. Dat was wel iets voor haar, daar kan ze haar vermogen in kwijt. 'Ik verwacht wel dat ik mee kan doen', had ze vooraf gezegd.

Voor de strijd om de hoogste plaatsen was het niet genoeg. De Belgische Sanne Cant (27) prolongeerde haar wereldtitel en zette aldus de kroon op het seizoen waarin ze meestal de sterkste was. Ze nam pas in de laatste van vier ronden afstand van de taaie Amerikaanse veteraan Katherine Compton (39), toen deze zich vastreed in de hekken.

Dat de andere Nederlanders, met twee ex-wereldkampioenen in de gelederen, geen rol van betekenis speelden, kwam dus niet als een verrassing. Marianne Vos, de koningin van de Cauberg, waarop ze in 2012 zowel wereldkampioen op de weg werd en een veldrit won en een naar haar genoemd eigen laantje heeft, kampte weken met een infectie. Ze hoopte hooguit op een rol als outsider. Het werd de 18de plek.

Thalita de Jong, die zich in 2016 in de regenboogtrui stak, is bezig terug te komen van een slepende blessure. Ze eindigde als 33ste. Annemarie Worst, voor het eerst rijdend bij de elite, werd 14de. Maud Kaptheijns, sterk aan het begin van het seizoen maar teruggevallen na een wond aan de knie, kwam als 25ste over de streep en liet de tranen de vrije loop.

Lucinda Brand (rechts) met winnaar Sanne Cant (links) bij de huldiging. Foto anp

Hartig gesprek

Brand had zich in de wedstrijd puur op wilskracht teruggevochten nadat ze al snel naar de start was gevallen en het idee had dat 'wel twintig' renners haar voorbij waren gestoken. Maar halfweg de wedstrijd wist ze de aansluiting te vinden bij Majerus, die na een voortvarende start was teruggezakt. Ze worstelde soms met haar besmeurde fiets, die oogde als ballast op de trappen en in de zuigende modder. 'Het leek wel of die fiets drie kilo zwaarder was.'

De renner van Sunweb is nog geen twee jaar serieus aan het veldrijden. Ze houdt van de uitdaging om in alle omstandigheden de fiets te beheersen. Het is ook nog eens een goede voorbereiding voor het wegseizoen. Ze weet ook dat haar techniek nog niet volmaakt is. Ze springt soms aan de verkeerde kant van de fiets, te vroeg of juist te laat. 'Nee, ik ben daarin niet de allerbeste, maar ook weer niet de slechtste.' Het volstond voor eremetaal, zaterdag in de Limburgse klei.

Mislukt seizoen voor Vos

Voor zevenvoudig wereldkampioen veldrijden Marianne Vos was de teleurstelling groot. Ze reed rond op een voor haar ongewone plek en moest in het middenveld de strijd aan de kop van de wedstrijd nota bene volgen via de speakers op het circuit. 'Het is balen. Er was nog een sprankje hoop dat ik goed zou zijn, maar ik voelde al snel dat het conditioneel niet genoeg was. Het was niet fijn om zo rond te hobbelen. Ik was helemaal kapot. Er zat echt niet meer in.'

Ze was trots op het brons van Brand, maar, nee, zei ze bijna gelaten, ze was niet trots op zichzelf. Ze deinsde niet terug voor een harde conclusie: dit seizoen is inderdaad mislukt. Er zat nauwelijks een wedstrijd bij waarin ze zich optimaal had gevoeld. De WK was meteen haar laatste cross deze winter. Maar iets van ambitie schemerde toch ook al weer door, toen ze voorzichtig vooruit blikte naar een vervolg op termijn: de EK in november.


Handgemeen ontsiert feestje om wereldtitel

De viering van de tweede wereldtitel voor Sanne Cant werd zaterdag ontsierd door een handgemeen tussen beveiligers op het parcours en haar entourage. Toen haar broer en haar mecanicien Cant na de huldiging wilden feliciteren, werden ze tegengehouden omdat ze niet over de vereiste pasjes beschikten om de omgeving van het podium te betreden. De managers Philip en Christoph Roodhooft, die ook het team van Mathieu van der Poel begeleiden, schoten toe. Onderling vielen raken klappen. De Belgische bondscoach Sven Van Thourenhout probeerde tevergeefs tussenbeide te komen.

Philip Roodhooft werd in de boeien geslagen en meegenomen naar het politiebureau van Maastricht. Daar is hij meteen vrijgelaten. Zowel de politie als de organisatie van de WK heeft verontschuldigingen aangeboden. Roodhooft kondigde aan dat hij een klacht tegen het beveiligingspersoneel gaat indienen.

De Belgische Sanne Cant passeert de finish en wint haar tweede wereldtitel. Foto anp