Op Les-Deux-Alpes keert de lach weer terug

Welnee, zijn klimcapaciteiten waren absoluut niet dramatisch afgenomen, verzekerde Santiago Botero vorige maand op de top van de Mont-Ventoux. Op dinsdag 11 juni, de tweede etappe van de Dauphiné Libéré, bereikte de Colombiaan het Observatorium een kwartier na winnaar Denis Menchov, zoals hij ook afgelopen zondag precies een kwartier achterbleef...

Een maand geleden sprak er inderdaad geen verontrusting uit de ogen van Botero - hij had zich domweg gespaard, om een dag later zelfs Lance Armstrong in een tijdrit op forse achterstand te zetten - maar zondag straalden diezelfde ogen doffe ellende uit. Woensdag, op Les-Deux-Alpes, keerde de lach weer terug.

Als Santiago Botero lacht, trilt de Andes een beetje mee. Of trilt in ieder geval Medellin, de woonplaats van de 29-jarige renner, een beetje mee. Daar zorgen de Colombiaanse commentatoren wel voor.

'Wielrennen is geen wiskunde', zei de winnaar dinsdag in het skidorp, met uitzicht op die meer fameuze berg (Alpe d'Huez) waar zijn landgenoot Lucho Herrera in 1984 zijn doorbraak vierde. Het was het antwoord op de vraag hoe een inzinking als die van op de Mont-Ventoux gevolgd kon worden door een demonstratie als die van gisteren.

Het plan van Botero om juist in de eerste Alpenrit maar meteen vol gas te geven was niettemin tot in de details 'berekend'. En pakte ook zo uit als Kelme-ploegleider Belda en de renner het hadden voorzien. De grote jongens van het klassement zouden vermoedelijk wachten met vuurwerk tot de woensdagse etappe (vandaag staan er drie cols van de buiten-categorie op het programma) en juist dán lag er een kans voor de in het klassement gezakte Botero.

Aanvallen deed Botero al vroeg en bij de tweede poging was het raak. Nog vóór het eerste klimmetje van de dag, de Col de Prémol, was hij los. Aanvankelijk in gezelschap van een duo, later bijgestaan door een zestal. Onderwie eindelijk ook eens twee Belgen, Axel Merckx en Mario Aerts, want voor Europa's wielerland nummer één viel er tot dusverre weinig te juichen.

Ook Michael Boogerd begreep dat er een kansje lag en poogde aansluiting te krijgen. Dat mislukte ('Ik had de verkeerde renners mee'), mede omdat het peloton van de langste etappe van deze Toureditie allerminst een lummelritje maakte. Langzaam gaat het toch al niet in deze Tour, dinsdag werd het snelste schema zelfs ruim overtroffen.

Alsof hij zijn specialisme beoefende, tijdrijden, zo denderde Botero maar voort over het geaccidenteerde terrein richting Les-deux-Alpes. Om al vroeg in die slotklim, niet de lastigste van de Alpen, zijn medevluchters achter te laten. Merckx en Aerts boden nog verzet, maar ook zij stonden machteloos tegen de verbluffend sterke Colombiaan.

Hoe imponerend die de ruim elf kilometer lange klim reed bleek ook uit de cijfers. Slechts een ruime twee minuten kwam het inmiddels op drift geraakte peloton naderbij. Of wat er van dat peloton nog over was. Juist op het moment dat Botero voorin demarreerde moest diens ploegmaat Sevilla lossen uit de groep van klassementsrenners.

Geeft Sevilla ploegleider Belda weinig reden tot juichen, Botero des te meer. Vorige week won de Colombiaan al de individuele tijdrit. 'Liever twee etappe-zeges dan nummer vier of vijf in het eindklassement', zei hij.

In 2000 winnaar van de bolletjestrui, in dat jaar ook etappewinnaar (Briancon), zevende en achtste in het eindklassement. Santiago Botero groeit uit tot een grootheid in het peloton. Maar van een vergelijking met Lucho Herrera (dat klassieke klimmertje won ook eenmaal de bergtrui en drie etappes) wil de man uit Medellin niet weten. 'Herrera is in Colombia een grootheid.'

De vergelijking gaat zijn inziens hooguit in één opzicht op: net als de Kleine Tuinman traint Botero het liefst in het Andes-gebergte. En wel langdurig, liefst anoniem. In zijn Kelme-shirtje rijdt hij liever niet rond sinds Herrera (net als ex-renner Rincon) slachtoffer is geworden van ontvoering. 'Mijn land is ziek.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden