Op jacht naar investeringsbankiers

Begonnen op een babykamer is headhunter Financial Assets in vijf jaar tijd uitgegroeid tot een belangrijke speurder naar investeringsbankiers. 'We hebben ongeveer 20 procent van de markt in handen....

Van onze verslaggever Harry van Gelder

Vroeger belde headhunter Chris de Groot, om nieuwe mensen te headhunten, nog wel eens stiekem een afdelingschef op een bank met de vraag: 'Mag ik uw beste man aan de lijn?'

Tegenwoordig is dat niet meer nodig. Ruim vijftienduizend investmentbankers zitten inmiddels in het bestand van zijn bedrijf Financial Assets. De bankiers kennen hem en hij weet wat ze willen.

Financial Assets heeft zich inmiddels een krachtige positie verworven in het aanbrengen van toppers bij vooral investeringsbanken, dat wil zeggen bij banken die beursintroducties doen, effectenhandel uitvoeren en zich bezig houden met vermogensbeheer.

Het Bussumse headhuntersbedrijf heeft tegenwoordig een marktaandeel van rond de 20 procent. Veel prominente financiële instellingen behoren tot de opdrachtgevers. Welke dat precies zijn, wil De Groot om privacyredenen niet zeggen. Wel zegt hij trots dat 'geen enkele Nederlandse headhunter voor zoveel topbedrijven werkt'.

Vijf jaar geleden begon De Groot zijn kantoor met het uitruimen van de babykamer. Na een 11-jarige carrière bij banken als ABN Amro, HSBC, MeesPierson en ING vond hij het loonslaafbestaan welletjes en begon hij voor zichzelf.

De speurder naar topbankiers bestaat uit zeven partners, die allemaal uit de wereld van de investeringsbanken komen, de vijver waarin Financial Assets vist.

Terwijl concurrenten veelal rode cijfers schrijven, noteert Financial Assets zwarte. 'Dat is in deze wereld echt uniek', zegt co-partner Joost Frequin. Want ook de headhunterbusiness heeft lijdt onder de economische malaise. Dat het met Financial Assets goed gaat, komt vooral door de specialisatie van het bedrijf, menen De Groot, Frequin en derde partner Eric Ham.

Financial Assets richt zich op de top, mindere goden worden geweigerd. Het gemiddelde basissalaris van een door Assets bemiddelde bankier ligt rond een euroton. 'Langzamerhand schuift dat omhoog, omdat we zowel met onze kandidaten als onze klanten meegroeien', legt Frequin uit. Het bedrijf wil, anders dan andere headhunters, bovenop zijn kandidaten zitten. 'Weten waar ze zijn, wat ze willen.' De partners hechten aan persoonlijke benadering. 'We praten veel en lang met mensen uit de financiële wereld. Kijken of ze tevreden zijn, bereid zijn te verkassen, hoe hun huiselijke situatie is. We spreken over van alles en nog wat.' Ham: 'We willen een goed beeld hebben van iemand, van wat hij verwacht, welke cultuur hij prefereert. De match met de opdrachtgever moet helemaal juist zijn. We doen een opdracht daarom ook altijd met z'n tweeen, zodat een klant niet hoeft te wachten als iemand ziek of op vakantie is. Ook geeft dit ons de mogelijkheid om te kunnen overleggen en van elkaars ervaring te leren.

Volgens de drie partners beseffen de meeste headhunters niet dat de culturen binnen de financiële afdelingen enorm van elkaar kunnen verschillen. 'Op de dealingroom heerst een totaal andere sfeer dan bij een institutionele belegger. Als je niet weet dat je een handelaar op bepaalde momenten van de dag beter niet kunt bellen, omdat bijvoorbeeld Amerikaanse cijfers worden gepubliceerd of zijn positie reguleert, kun je het vergeten. Hou je je niet aan bepaalde ongeschreven regels, dan win je nooit zijn vertrouwen', legt Joost Frequin uit.

Ook De Groot meent dat de meeste headhunters geen kaas hebben gegeten van de cultuurverschillen. Dat was ook dé reden waarom hij in dit gat sprong. 'Wij komen allemaal uit die wereld en hebben daar verschillende carrièrestappen in gemaakt. We weten waar onze mensen zitten, kennen hun achtergrond en hun wensen. Daarnaast kennen we ook de bedrijfscultuur waarin onze kandidaten straks moeten gaan werken. Dat is nodig om de juiste koppeling met een bedrijf te vinden. Ik denk dat wij daardoor goed kunnen inschatten of iemand in een team past. Niemand is blij als een werknemer er na een halfjaar alweer de brui aan geeft', zegt Eric Ham.

Werknemers moeten een goed beeld hebben van hun nieuwe werksfeer, menen de partners. De Groot: 'Werknemers willen zich nog weleens vergissen in hun nieuwe baas. Het imago is vaak anders dan de werkelijkheid. Een medewerker van een investmentbank vertelde me jaren geleden eens: ''Het is een waardeloze boel bij ons, slecht georganiseerd, lage service, geen focus, maar ik begrijp er geen snars van - de buitenwereld denkt al jaren dat we geweldig zijn. Hoe kan dat nou?''.'

Veel mismatches heeft Financial Assets niet gehad, zeggen de drie. 'Eén of twee, maar dat kwam vooral omdat het bedrijf kort na het in dienst nemen van de werknemer een andere koers ging varen.'

'Financiële instellingen zijn conservatief', weet Eric Ham. 'Eigenlijk zoeken ze steeds naar mensen die hetzelfde kunstje herhalen. Voor het opleiden van toppers hebben de banken geen tijd. De omloopsnelheid van de werknemers (gemiddeld zo'n vier jaar) is daarvoor te kort.'

Omdat de banken precies weten wat ze willen, hebben de financiële toppers weinig last van de economische crises. 'Er wordt nog steeds goed betaald.' 'Maar', zegt Ham, 'Steeds vaker horen we van kandidaten dat ze de zware bonussen beschouwen als een premie voor onzekerheid. De strategie van financiële bedrijven verandert tegenwoordig razendsnel. Van de ene op de andere dag kan een hele afdeling op straat komen te staan.'

Onzekerheid over de toekomst van het bedrijf is dan ook de voornaamste reden om te willen verkassen. 'Investment bankers vinden de strategie van een bedrijf het belangrijkst. Geld speelt wel een rol, maar zeker geen overheersende', vertelt De Groot.

Het losweken van mensen is vaak een lang proces, zeker bij deze slappe economie. Financial Assets ziet een trend dat mensen moeilijker hun baan verlaten en dat 'interimmers' vaker een vaste baan willen. Ook stappen bankiers gemakkelijker over naar bedrijven of institutionele beleggers. Bij pensioenfondsen deed de boekhouder vroeger de beleggingen, nu willen ze echter hoogopgeleide professionals. 'Bankiers voelen er meer dan ooit voor die stap te maken', stelt Frequin.

Het Bussumse bedrijf verdient zijn geld met fees. Eenderde vooraf en tweederde bij gebleken succes. Voor een no cure no pay, waar sommige headhunters mee adverteren, voelt het Bussumse bedrijf niets. 'Er moet een formele werkrelatie bestaan. Een klant moet het idee hebben dat ik voor hem aan het werk ben', zegt Ham. 'Het kan niet zo zijn dat hij na twee weken opbelt en te horen krijgt: Sorry, maar we hadden even wat anders te doen.' Frequin voegt eraan toe: 'Tegenover no cure no pay, zet ik altijd: No succes, who cares?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden