ReportageVakantie in eigen land

Op het Sneekermeer waant de vakantievierder zich veilig. Dat maakt het water levensgevaarlijk

Kaya Bouma en Hassan Bahara beschrijven vanaf campings en vakantieparken hoe Nederland ‘noodgedwongen’ vakantie in eigen land viert. In deze aflevering: Sibo Dam behoedt op het overvolle Sneekermeer de vakantievierders voor de gevolgen van hun levensgevaarlijke capriolen.

Sibo Dam (links) met een collega aan boord van een politiebootBeeld Kaya Bouma

Het gezicht van Sibo Dam (59) raakt niet snel uit de plooi. Hij blijft professioneel-neutraal kijken als hij een oudere man een boete geeft die zojuist zijn speedboot, met zijn vrouw en een schaaltje olijfjes aan boord, in een noodgang tussen allerlei plezierbootjes door heeft gejakkerd en de man vervolgens schouderophalend oppert dat hij wellicht last had van ‘machogedrag’.

Dam blijft onverstoorbaar kalm wanneer hij de kapitein van een pontonschip steeds opnieuw uit moet leggen dat ‘dit zo niet kan’. Aan het schip, dat vol staat met feestende passagiers, hebben zich een kleine dertig andere plezierbootjes vastgemaakt, waardoor er midden op het Sneekermeer een drijvend feest is ontstaan.

Maar nu verstrakt zijn gezicht. Dam, met achttien jaar ervaring op het water de nestor van de Friese waterpolitie, staat aan boord van het grootste politieschip in Friesland, de bijna 19 meter lange P58, het schip waar de agenten tussendoor samenkomen en overleggen. Hij tuurt over het water, vertelt hoe druk het dit jaar is op het water, hoeveel onervaren types de gekste capriolen uithalen, als hij stilvalt en wijst. Kijk, daar, dat sloepje dat nu door Sluis Terherne vaart, richting het Sneekermeer.

Het bootje vaart snel en sleept een rubberband achter zich aan met twee jonge kinderen erin, middenin een sluis waar ook veel vrachtverkeer komt. In dit water varen schepen van 100 meter of langer, met een dode hoek die even lang is als het schip zelf en een remweg die minimaal het dubbele is. Het soort schip dat zo’n sterke onderstroom kan veroorzaken, dat zwemmers onder het schip worden gezogen.

Dam heeft het woord ‘levensgevaarlijk’ nog niet uitgesproken, of de twee kinderen vallen uit de band het water in. Onmiddellijk komt de P58 in beweging. De ene agent stapt op zijn waterscooter, de andere pakt de speedboot die aan het schip vastligt en varen er op hoge snelheid heen. Dam kijkt ze geschrokken na.

Rubberband

Het is meer dan druk op de Friese wateren. Met tot nu toe relatief weinig coronabesmettingen voelt Noord-Nederland veilig, zeggen vakantiegangers. En als ze dan toch in Friesland zijn, kunnen ze net zo goed een bootje huren. Ook dat voelt veilig: 1,5 meter afstand bewaren is op het water een stuk makkelijker. ‘Veilig’ is niet het woord dat bij Dam en zijn collega’s opkomt als ze het Sneekermeer vanmiddag zien, afgeladen vol met zeilscheepjes, jachten, speedboten, waterskiërs en sloepjes waarachter rubberbanden met kinderen slepen.  

Snel varen op een druk stuk water terwijl je je kind in een rubberband achter je aan sleept, zegt Dam, is alsof je je kind op een skelter zet, die skelter aan de auto vastbindt en vervolgens de A1 oprijdt. ‘Het enige verschil is: op de A1 kun je staan, hier verzuip je.’

En dus doorkruisen ze het water. Waarschuwen de twee jongens die wat verloren in hun zeilbootje midden op het meer dobberen, dat binnen die gele tonnen daar geen maximum snelheid geldt, dus dat er daar boten voorbij kunnen komen die harder dan 100 gaan.

Spreken ze een man aan, die over het water scheurt en zijn zoon in een rubberband achter zich aansleept. Of hij in godsnaam oplet. En trouwens: dat zoiets alleen mag als hij een extra passagier aan boord heeft van minimaal 15 jaar oud die de boel permanent in de gaten kan houden.

Tussendoor vertellen ze over huiveringwekkende ongelukken die ze hebben meegemaakt. Over de lichamen die ze uit het water hebben gehaald.

Gespannen tuurt Dam die middag over het water, naar de sluis waar de twee jonge kinderen zojuist in het water zijn gevallen. Hij ziet hoe zijn collega op de waterscooter naar ze toesnelt en ze eruit haalt. Hij hoort even later, als zijn collega's terug zijn, dat de ouders zich kapot geschrokken zijn, dat ze zoiets nooit meer zullen doen, en begint dan opgelucht te grijnzen.

Dit is de laatste aflevering in de serie ‘Lekker weg in eigen land’. 

Eerder in deze serie

Joke en Peter puffen op de camping uit van de afgelopen maanden. ‘Ik geloof dat we nu op de achttien doden zitten.’

Vakantie vieren betekent dit jaar ook regels volgen. Een combinatie die tot grote boosheid kan leiden. 

‘Of je nou in Benidorm zit of hier in Center Parcs, uiteindelijk moet je er zelf wat van maken.’

Geen metalfestivals deze zomer? Dan maar naar Center Parcs.

Op jongerencamping Dennenoord staan dit jaar ook 50-plussers. ‘We houden wel van een feestje.’

Zorgmedewerkers en docenten komen tot rust tussen de hossende jongeren op camping Dennenoord.

Hoe glamoureus kan Flevoland eigenlijk zijn? ‘In de avond wijntjes drinken. Overdag de omgeving verkennen’

Op vakantie-excursie naar de glamping in Horsterwold.

Deze handelaar in mondkapjes beleefde in Heeg de mooiste weken van zijn leven

Mats is op vakantie in een brandweerauto: ‘Dat had ik niet aan zien komen’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden