INTERVIEW

'Op het IFFR hangt een spannende sfeer'

Geen betere manier om het nieuwe filmjaar in te luiden dan met het Internationaal Film Festival Rotterdam. Van 27 januari tot 8 februari gidsen de Gasten van de Volkskrant u door het uitgebreide programma. Vandaag: actrice Rifka Lodeizen (43), zag de openingsfilm Beyond sleep, An, Dante no es únicamente severo en History's future waarin zij zelf speelt.

Actrice Rifka Lodeizen (43) tijdens de opening van het IFFR. Beeld anp

Vier films, geen slechte score in de eerste paar dagen.

Meestal ga ik naar de opening en blijf ik daarna in Rotterdam voor de VPRO-dag. Dan zie ik in één keer zes films en kom ik daarna de rest van het festival niet meer terug, ha. Maar dit was ook leuk.

Vond je het lastig dit keer zelf een keuze te moeten maken?

Best wel. Al was mijn keuze enigszins beperkt. Ik wist op welke dagen ik op het festival zou zijn. En een aantal films die ik wilde zien, zoals The Idol en Daughter, was uitverkocht. Niet erg, maar daardoor werd het ook een beetje nattevingerwerk. De Spaanse film, Dante no es únicamento severo, was uiteindelijk niet aan mij besteed. De andere drie vond ik wel heel mooi.

Het IFFR staat bekend om het toch ook wat experimentele programma. Houd je daarvan?

Ik vind het interessant. History's Future, waarin ik een rolletje speel, is ook deels een kunstfilm. Het gaat over een man die vergeet wie hij is. Ik speel zijn vrouw, die hem moet vertellen over zijn verleden. Op een gegeven moment gaat hij op zoek naar zijn identiteit door naar allerlei landen te reizen. Het is een speelfilm, maar tussendoor zitten stukjes documentaire. Dat beviel me heel goed. Je wordt daardoor af en toe even losgezongen van het verhaal en je gaat erdoor associëren.

Merkte je dat tijdens het draaien ook, dat je in een ander soort film aan het spelen was?

De regisseur Fiona Tan benaderde ons wel anders, ja. Ze ging heel voorzichtig te werk, alsof ze nog niet goed wist wat ze van een acteur kon verwachten. Voor haar was het ook de eerste keer dat ze met acteurs werkte. Maar ze deed het heel goed, vond ik. Het is echt een heel bijzondere vrouw. Tijdens het draaien voelde je dat je een klein gedeelte was van iets groters, maar ik kreeg daar toen geen grip op.

(tekst gaat verder onder de video).

Waarom viel Dante no es únicamento severo je tegen?

Het bestaat eigenlijk uit twee films, een korte en een langere, die zich allebei afspelen in de tijd van Franco. Het is ook qua filmstroming gefilmd in de context van die tijd. De korte film is naturalistisch, de langere film abstract. Ik houd wel van Spaanse films, maar dit was zó tekenend voor die tijd. Misschien ben ik niet genoeg geïnteresseerd? Ik vond dat wel heel vervelend, want de maker zat ook in de zaal en ik voelde me naar hem toe verplicht om me te interesseren.

Je bent ook naar een Japanse film geweest, An. Die beviel beter?

Ja! An is een heel klein verhaaltje over een man die in een tentje werkt waar hij pannenkoekjes met bonenprut, An, verkoopt. Dat moet hij doen, omdat hij een schuld heeft. Op een dag komt er een oude vrouw langs die daar ook graag wil werken. Hij neemt haar aan, maar dan komt de eigenaar erachter dat de vrouw lepra heeft. Het is een heel simpel verhaal over de transformatie van deze man, wiens leven wordt beïnvloedt door de komst van de oude vrouw. Maar het is prachtig gespeeld en daardoor ook heel ontroerend. Juist omdat het zo klein is. Ik heb ook echt gehuild. Om die bonenprut, ha.

(tekst gaat verder onder de video).

Je begon het festival met de opening. Hoe was die avond?

Heel leuk en verrassend. De speech van Bero Beyer (IFFR-directeur, red) was heel goed. En Koningin Maxima was er, dat zorgde wel voor enige spanning in de zaal. Haar binnenkomst was grappig om te zien. Al die mensen in het gelid, camera's er bovenop. Het had iets heel traags, alsof het zich in slow motion afspeelde. Aan het eind mocht zij ook weer als eerste naar buiten.

En hoe vond je de film Beyond Sleep?

Heel erg goed. Kort nadat Boudewijn Koole die film had geregisseerd, heb ik ook een film (Verdwijnen, red.) met hem gemaakt. Maar dat was wel een heel anders soort verhaal. Het boek Nooit meer slapen had ik wel gelezen en op de set had ik het een en ander gehoord. Ik had dus wel een beetje een idee, al klonk het toen allemaal heel abstract. Ik hoopte dat ik erbij zou kunnen blijven, maar dat lukte absoluut. Het is heel bijzonder gefilmd, op zo'n manier dat je heel erg bij de hoofdpersoon bent.

(tekst gaat verder onder de video).

Een boek verfilmen is gewaagde keuze, je loopt al snel het risico dat mensen iets missen. Hoe heb jij dat ervaren?

Ik heb het boek heel lang geleden gelezen, het stond op mijn lijst van de middelbare school. Het enige wat ik me er nog van kon herinneren, is dat het leest alsof je in een soort trip zit. Dat element vond ik in deze film heel goed behouden.

Wat voor films kijk je buiten dit soort festivals om?

Ik ben vooral van de toegankelijke filmhouse film. Naar Beyond Sleep zou ik bijvoorbeeld zelf ook zeker zijn gegaan. Ik kijk ook films die breder zijn dan dat hoor, maar zoiets als Spectre is dan weer niet aan mij besteed. Het IFFR vind ik daarom heel leuk. En ik probeer zoveel mogelijk Nederlandse films te zien, omdat ik zelf ook scenario's ben gaan schrijven.

Is de sfeer op het IFFR erg anders dan op het Nederlands Film Festival?

Als ik op het filmfestival in Utrecht kom, zie ik overal bekenden. In Rotterdam hangt juist een spannende sfeer. Omdat het een internationaal festival is, is het veel minder ons kent ons. En het programma is meer divers. Het is heel leuk dat zo'n ander soort Japanse film hier wordt gedraaid. Je hoort mensen nog best vaak zeggen dat er een niveauverschil is tussen Nederlandse en buitenlandse films. Soms is dat ook zo, maar hier op het IFFR zie je dat er echt wel Nederlandse films van internationaal niveau worden gemaakt.

Heb je nog iets van het randprogramma meegepakt?

Niet echt, je trekt toch je eigen spoor. Al ben ik wel in de Schouwburg geweest. Het is ook altijd leuk om na een film nog even langs een talkshow te gaan waar die film wordt nabesproken. De meeste films draaien in Pathé, maar ik ben nu ook voor het eerst naar een film in Lantaren Venster geweest. Ook echt een leuke locatie, in een heel ander stukje van de stad. En overal zie je filmliefhebbers rondlopen, dat heeft toch echt wel iets.

Nog een laatste tip?

Ga ook naar een Nederlandse productie, want die zijn echt van een heel hoog niveau.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden