Op het Buurserzand zijn de vele reeën ontspannen, behalve op de zondag

Aflevering 176: De opkomende zon, de wit berijpte heide, baltsende spechten en zeker dertig reeën.

Je moet altijd een beetje oppassen met lyrische beschrijvingen, want voor je het weet ben je door je hyperbolen heen op het moment dat je echt iets bijzonders meemaakt. Gisteren was ik op het Buurserzand en liet ik me enigszins gaan, nu ben ik er weer, heel vroeg. De opkomende zon is een oranje bal, de heide is wit berijpt, vinken proberen de vinkenslag, ik heb al het geruststellende deuntje van de heggenmus gehoord, die zingt alsof het bestaan helemaal geen tranendal is. Het is spechtentijd, ze doen flink van zich spreken, vooral bij de groene spechten zit de baltsstemming er goed in.

Ik ben op pad met Bas Worm, kenner, liefhebber en fotograaf van reeën. Hij had me al eens verteld dat reeën zich in de winter terugtrekken in bosjes, geen energie verspillen, teren op hun vet. Zo aan het einde van de winter komen ze weer tevoorschijn, dat zag ik de afgelopen dagen gebeuren. Deze ochtend is er geen houden aan. Bas Worm: 'Ze hebben eten gezocht op de akkers in de buurt en nu trekken ze zich terug. Maar ze aarzelen nog wat, die zon vinden ze ook wel lekker.'

We zien zeker dertig reeën gedurende de ochtend, schat ik, zelfs Bas Worm kan zijn enthousiasme moeilijk onderdrukken. Ze zien ons ook, maar ze zijn relatief ontspannen in dit gebied, zegt hij, omdat ze weten dat hier niet gejaagd wordt. In de omgeving worden de aantallen wel afgeroomd, vooral jaarlingen die op zoek gaan naar een eigen territorium zijn het slachtoffer van verkeer of jacht.

Reeën op het Buurserzand.Beeld Bas Worm

Hier, en eigenlijk in alle natuurgebieden, is het alleen op zondag een drama, weet Worm. Dan is het druk en loslopende honden jagen de reeën de stuipen op het lijf. 'Mensen weten niet wat ze aanrichten.'

Verder lopen, door deze mooie postzegel. Bas Worm legt af en toe zijn grote fotolens op mijn schouder, een eekhoorn rent een boom in. Dan, opeens, een zwarte specht, een vrouwtje, tegen de stam van een boom, vol in het zicht. Zal je net zien: ik ben door mijn woorden heen.

Caspar loopt is op 5/3 weer terug.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees hier de eerdere afleveringen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden