Op Europese afdankertjes

Fotograaf Chris Keulen verdiepte zich zes jaar lang in het Afrikaanse wielrennen. Waarom kunnen Oost-Afrikanen wel heel erg hard lopen, maar presteren ze niets op de fiets?...

Vreemd dat er nooit een Afrikaanse wielrenner een rol van betekenis heeft gespeeld in de Tour de France. Ja, je had vorig jaar de Zuid-Afrikaanse renner Robert Hunter die een etappe won. In 1950 was er bovendien ene Marcel Molines, Algerijn, die in Perpignan zijn voorwiel als eerste over de streep drukte. Maar Molines was gewoon een Fransman, woonachtig in Algerije, en Hunter is een blanke Zuid-Afrikaan.

Wielerliefhebbers vertellen graag het verhaal van Abdel-Kader Zaaf, die in 1950 alleen vooruit was in de Tour. Maar de Algerijn vergat onderweg te drinken. Hij begon te zwabberen en rustte vervolgens even uit tegen een boom, waarna Zaaf toch weer op de fiets stapte en in de verkeerde richting pedaleerde, in de richting van het peloton. Nee, zo werd het dus nooit wat met het Afrikaanse fietsen.

In het boek van Keulen maken we kennis met de belangrijkste koersen in Afrika. Hij volgde tussen 2000 en 2006 de ronden van Senegal, Kameroen, Eritrea en Burkina Faso. Deels in zwart-wit gefotografeerd lijken de beelden enigszins op die van de beroemde oorlogsfotograaf Robert Capa, die de Tour de France in 1939 in zwart-wit vastlegde. Koersen in Afrika, dat gebeurt op vooroorlogse, Europese afdankertjes: met stalen frames en zadels die met tape bij elkaar worden gehouden. Of zoals de Nederlandse oud-wielrenner Peter Winnen zegt: ‘Het is het terugvinden van het wielrennen dat wij ooit zijn kwijtgeraakt.’

Rolf Bos

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden