'Op en neer springen is niet genoeg'

Marvin Lee Aday, beter bekend als de zanger Meat Loaf, zingt niet gewoon een liedje, hij voert een act op alsof hij in het theater staat....

Zijn postuur is aanmerkelijk kleiner dan verwacht, keurig jasje aan, zwarte pantalon en dure instappers. Haren netjes gekapt, met tegen de slaap al een paar stukken grijs. Meat Loaf, geboren Marvin Lee Aday (Dallas, 1947) heeft plaatsgenomen in een suite van het statige hotel Grand, en drinkt een glaasje mineraalwater. Er is een nieuwe plaat (Couldn't Have Said It Better) en er staat een concert geboekt (vanavond in de Amsterdamse Music Hall).

Leuk zo'n nieuwe plaat, maar wordt hij het niet zat dat iedereen wacht op het moment dat hij Paradise By The Dashboard Light weer gaat spelen? 'Nee, dat liedje en die hele eerste Bat Out Of Hell-plaat en mijn rol in de Rocky Horror Picture Show hebben mijn carrière bepaald. Daar ben ik nog altijd dankbaar voor. En Paradise is nog altijd leuk om op te voeren.'

In dat 'opvoeren' zit het 'm bij Meat Loaf. Het podium opgaan en een popconcert geven is voor hem hetzelfde als een rol spelen in een theaterstuk. 'De meeste rockbands denken dat het voldoende is gewoon hun liedjes te spelen. Ik niet. Mensen moeten meegesleept worden in een drama. Ieder hoekje van het podium moet worden benut. Wat me tegenstaat aan veel rockbands is dat ze niet weten waarvoor ze op een podium staan, en zich ook geen houding weten te geven. Waarom niet? Omdat ze er niet over nadenken. Een beetje op en neer springen is niet genoeg. Je moet alles uit de kast halen en je inleven in een rol, elke dag weer.'

Want, zegt Meat Loaf, ook die zogenaamd eerlijke muzikanten die met een gitaartje hun eerlijke liedjes vertolken, doen een act. 'Ook zij spelen een rol. Waarom dan niet met wat meer gebaar?'

De luiheid van de meeste rockmuzikanten en hun gebrek aan leergierigheid irriteert hem al sinds hij in 1973 definitief koos voor een loopbaan als acteur en zanger. Beiden 'want ik heb tot op de dag van vandaag geen keuze kunnen maken'. 'Maar vanaf het begin heb ik mezelf de eis gesteld alles over dit vak van entertainer te leren. Daar zit 'm de uitdaging in. Iedere rol die ik aanneem, is er een die ik nog niet gespeeld heb, alleen de afgelopen zes jaar waren dat er al vierentwinig.'

Meat Loaf houdt van verandering, alleen niet in de muziek, geeft hij grif toe. 'Iedere nieuwe technologische vernieuwing, in computers bijvoorbeeld, interesseert me, maar bespaar me de nieuwste muzikale trends.' Theatrale rockmuziek, dat is nog altijd zijn ding.

'Het zal wel door mijn afkomst komen, ik was een dik jongetje, mijn vader noemde me Meat, iedereen noemde me Meat alleen de schooldokter zei Marvin. Natuurlijk werd ik gepest. Maar gematigdheid past niet bij mij. Ik at meer dan ik opkon, zoals bij ons in Texas iedereen van alles meer, meer en meer wil. Alles moest bij ons in de overtreffende trap, en dat spreekt me nog altijd aan.'

In 1973 vond Meat Loaf in arrangeur Jim Steinman een muzikale partner die er net zo over dacht. Samen maakten ze Bat Out Of Hell een van de meest bombastische rockplaten uit de geschiedenis, hooguit overtroffen door latere platen van Meat Loaf zelf. Het leverde hem miljoenensuccessen op, maar ook veel weerstand. Kon het allemaal niet wat minder en eenvoudiger?

'Nee, bij mij niet. More is more, luidt mijn credo. Wie die malle gedachtegang van less is more heeft bedacht is niet goed snik. Minder is niet meer, dat is een mathematische onjuistheid, waarom zou ik die in de muziek dan moeten nastreven? Nee, journalisten kunnen niet rekenen, mijn fans gelukkig wel.' Meat Loaf moet er zelf om lachen. Hij kan gewoon niet anders dan alle liedjes vol typisch Meat Loaf-drama en overstatement te brengen. 'Laat mij die Robbie Williams plaat nazingen, je hoort niks meer van die jongen maar wel heel veel Meat Loaf.'

Bob Dylans Forever Young krijgt op Couldn't Have Said It Better ook een typische Meat Loaf bewerking. 'Mooi liedje, het is zoals ik me voel maar het kon wat meer drama verdragen.' Zijn nieuwe plaat is hoewel 'het beste dat ik sinds Bat Out Of Hell gemaakt heb' slechts een tussendoortje. 'Ik heb twee managements, een voor muziek en een voor mijn acteren'. Na zes jaar acteren (onder meer een mooie rol in Fight Club) is het nu weer tijd voor muziek. 'Ik werd gebeld, wanneer er weer een plaat kwam. Waarom? Omdat ook zij wel weer eens hun 15 procent aandeel tegemoet wilden zien.' En Meat Loaf heeft er zin in. Na deze tour gaat hij samen met Jim Steinman werken aan Bat Out Of Hell deel 3. 'Nog voller, nog vetter en nog harder', belooft hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden