Op de vlucht voor gebakken lucht

Thomas von der Dunk

Bij Rita's 'Trots op Nederland'
schoof Kay zichzelf nu aan de kant
na slechts één ongelukkig woord
dat in het land goed werd gehoord.

Drie studenten in een brief
klaagden over 't ongerief
dat GeenStijl, steeds grof gebekt
Kays visie helaas had uitgelekt.

Gastcolleges immers mogen
als vrij toegank'lijk ogen,
zij zijn een goed geheimpje waard
en daarom juist zozeer vermaard.

In de toekomst, zo schreven zij
is Kay er anders nooit meer bij
om zijn visie hun te geven
op Rita’s Tweede-Kamerleven.

Het was de grote Pim zijn Geest
die steeds zijn voorbeeld was geweest.
Ik doe wat ik zeg, ik zeg wat ik denk:
Kay is de krant een godsgeschenk.

Wat maakte Kay zich daarna klein -
wie vindt het niet bij Rita fijn?
Want dat van die 'gebakken lucht'
- daar was de context weggevlucht.

Het was niet negatief bedoeld,
dat wordt alleen maar zo gevoeld.
Eén persoon en géén inhoud -
dat laat de kiezer verder koud.

Geen echte mening, helemaal niets
dat is toch ook wel best al iets?
Geen partij, en ook geen Sinke
om Rita uit te laten blinken.

Het is een treintje, zo is't maar net
je geeft 't een duwtje, je geeft 't een zet
Het krijgt een vaart, het dendert voort
- zo wordt Rita's woord gehoord.

Een eigen gedachte had zij nooit
naar buiten in de groep gegooid.
Ze was steeds voorgeprogrammeerd
en Kay vindt dat niet echt verkeerd.

Zo had Ed Sinke ons toen verteld
omdat hij hengelde naar haar geld.
Rekeningen werden niet betaald,
en dus had hij zijn gram gehaald.

Rita's duistere geldrelaties
en haar and're mechanaties
werpen een merkwaardig licht
op't komende TONnies-gesticht

Want tussen TONnies en Tokkies is
de overeenkomst echt toch lang niet mis.
Het servies blijft bij Rita net nog heel
maar verder scheelt 't niet al te veel.

Ook Fortuyn trok indertijd
- godzijdank zijn we z'allang weer kwijt -
querulanten, egotrippers in groot getal,
Ferry, Winnie, Heinsbroek, wat niet al.

Vergis U niet, zo sprak Pims Geest:
straks ben ik premier geweest.
En Rita, van gedachten vrij,
was er als de kippen bij.

Tot ons aller tv-vermaak
slaat zij steeds iemand aan de haak
om haar partij die niet wil lukken
toch nog een beetje op te krukken.

Nu is er voortaan dus Lancee
Die kan ook nog wel wat maanden mee.
Maar die veertig zetels blijven zoek,
op populisme rust nog steeds een vloek.

Dat ligt niet aan't establishment,
maar aan domheid die zelden went.
Aan geruzie in Rita's eigen hoek
bij 't verdelen van haar koek

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden