Op de vierkante meter

Ik had een vriendin met wie je niet door het Vondelpark moest wandelen. Dat kwam door de honden. Als ze er een zag lopen, zei ze niet: 'Wat een schattige flaporen heeft dat beestje', of 'Die heeft griezelige tanden, zeg!', maar: 'Daar loopt een hond van vijftienhonderd gulden.' Bezorgd opperde...

Finalement

C'est le jardin

Qui tout doucement

Traverse le chat.

Zoals die tuin fluweelzacht door de kat heen trippelt, bewoont een huis uiteindelijk zijn mens. Wie denkt dat het andersom is, laat staan dat je een huis kunt bezitten, is gek. Achteraf gezien had ik mijn kameraadje makkelijk kunnen houden. De psychologische faculteit van Sint Maartensdal heeft onderzoek verricht, en mijn hypothese is bevestigd. De uitdrukking vierkante meter is in 2000 meer gebruikt dan welk ander woord ook. De context waarin het werd geplaatst was steevast de duizelingwekkende waardestijgingen op de onroerend goedmarkt, en de spreker kon tijdens het articuleren worden betrapt op een pupilvergroting van minstens driekwart millimeter, die zelfs de seconden voorafgaande aan een orgasme hoogst zelden wordt opgemeten. Het huis is geen plek meer waar je gezinsleden in opbergt en gelukkig maakt om te voorkomen dat ze ontsnappen. De aankondiging dat de keuken verdwijnt uit het moderne appartement omdat niemand meer tijd heeft maaltijden voor een ander toe te bereiden, is niet minder dan revolutionair.

Ik vind het bestieren van een huishouden het moeilijkste wat er is. Ordening aanbrengen, het niet volproppen, besluiten wanneer een ding dat een functie had ontslagen moet worden, weggedaan. Natuurlijk is dat jasje uit de mode, maar ik kocht het in Luxemburg toen ik er werkte in de goudgele herfst van het jaar waarin ik dacht dat liefde eeuwig was, en iedere inspanning altijd waardering zou oogsten. Als ik dat jasje wegdoe, verlies ik degene die ik was toen ik het kocht, het is een schemering van mijzelf.

Ik kan niets wegdoen, daarom is mijn huis soms onleefbaar. De vloer ligt bezaaid met dingen die ik elk moment nodig zou kunnen hebben, waardoor ik, als ik iets nodig heb, uren verdoe met pogingen het te vinden. Het huis is dan nog minder van mij dan het al was. Het kent zijn eigen wetten, is een labyrint geworden waarin ik doldraai. Deze week kon het niet langer. APK keuring... autopapieren weg. Ik heb opgeruimd. Langzaam kwamen er structuren voort uit de chaos. Een wereld die aan het oog onttrokken was, zag het daglicht opnieuw.

Ieder half uur werden er vierkante meters aan mijn residentie toegevoegd. Vier, vijf, zes, zeven... De waarde van mijn huis is in een paar uur tijd explosief gestegen. Ik zal er tijdens de komende recepties en partijen uitgebreid kond van doen. Zodat ook mijn waarde de pan uit rijst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden